Τετάρτη, 2 Μαρτίου 2011

Η σιωπή του Έρωτα

Σώμα σχεδόν παγωμένο...
εδώ και ώρα
το βέλος ακόμα εκεί
πειστήριο
του φόνου..

Ταξιδεύει η ψυχή..
εκεί σε εκείνα
τα χέρια που
βάφτικαν με το Αίμα Του
Πριν διαπεράσει
το Σώμα
έχει ρίξει την ουσια
του
σε μορφή αστρόσκονης
και μετά όλα είναι
όμορφα
Κόκκινο παντού,
Πάθος χωρίς όρια
φιλιά χωρίς σταματιμό
Χέρια σφικτά σχεδόν
πνιγερά αγκαλιασμένα
γύρω από τα κορμιά

Η σιωπή του είναι
διαρκής
μέχρι την μεγάλη
Εκρηξη
των Σωμάτων σε Ένα

Διάρκεια που δεν μετριέται...
ούτε σε λεπτά
ούτε σε μέρες
ούτε σε μήνες
ούτε σε χρόνια
Μπορεί να διαρκεί
όσο υπάρχουν
συναισθήματα
Αγάπης και Πάθους
που τον τρέφουν
μέχρι το Βέλος
να βγει από την
Καρδιά

Τότε έχει πεθάνει
και ο Ερωτας και έχει
μείνει μόνο η σιωπη
που δεν είναι πια ίδια
όπως πριν
απλά δεν λέει τίποτα..
αιμορραγεί το σώμα
η καρδιά
και τα δάκρυα καυτά
κόκκινα
τρέχουν στο πρόσωπο
χωρίς αντίκρυσμα..
μονάχα Πόνος
Γλυκόπικρος

4 σχόλια:

~reflection~ είπε...

Έχω ένα Βέλος Ίδιο στην Καρδιά μου..

Τώρα προστέθηκε και το αγκάθι σου...

Πόσο ακόμα?...

Διάρκεια που δεν μετριέται...

σαν ΜοναδικήΤριανταφυλλιά που ανθίζει τοσο όμορφα ... τόσο άγρια στον παράξενο κήπο της καρδιάς μου.....


και το αγκάθι σου πιο νόστιμο από ποτέ...


http://www.youtube.com/watch?v=-G39GjFeYdA

ΜοναδικήΤριανταφυλλιά είπε...

yperoxo to taxidi kai ena apo ta tragoydia poy me ekanan na epilekso tous agrious kai monaxikous dromoys toy erota...

~reflection~ είπε...

Συνήθως αυτοί οι Άγια Εκτροχιασμένοι Δρόμοι έρχονται και μας βρίσκουν, μάτια μου...

όταν δεν τους περιμένουμε..
ΠΑΝΤΑ στην πιο ακατάλληλη στιγμη!...


Φιλιά...αγκαλιες...

katabran είπε...

ποτε τραγουδησες τελευατια φορα χωρις να σου το επιβαλλει ενα μεσο;
θελω να πω , τοτε ειναι που η σιωπη μπαινει αναμεσα και ψιθυριζει μουσικες...ο ερωτας ειναι σιωπηλος, οπως και οι ωραιοτεροι κηποι...ροδο μου!