Και τώρα πως φεύγουνε
το βήμα πως κάνουνε μπροστά τα μάτια πως κλείνουνε σ' αυτό που αγάπησε η καρδιά είναι η μεγάλη ώρα να πεις το μένω ή το ζωστη πόρτα απλώνω τα χέρια και θα βγω
Φεύγω για μένα μια φορά Μια φορά για μέναΜα όπου κι αν πάω η καρδιά
με γυρνάει σε σένα
Και τώρα πως φεύγουνε που εγώ δε σου έφυγα ποτέ το σώμα πως λύνουνε να τρέξει για το μεγάλο ναι όσο ήμουνα μαζί σουένιωθα μοναξιά μα τώρα,τώρα είμαι μόνη αληθινά
Φεύγω για μένα μια φορά
Μια φορά για μένα
Μα όπου κι αν πάω η καρδιά
με γυρνάει σε σένα
Αυτά είναι τα δύσκολα Αυτά είναι τα δυνατά Να πεις για μια φορά δε γυρίζω αληθινά
Αυτά είναι τα δύσκολα
Αυτά είναι τα απίστευτα
Να πεις για μια φορά θα τραβήξω αντίθετα
Αντίθετα λοιπόν για να βρούμε ξανά όλα εκείνα τα
Παραμύθια της ΖΩΗΣ που Αξίζουν
Να μας Κοιτάνε στα Μάτια
Να μας Στηρίζουν στις Χαρές και τις Λύπες
όχι γιατί πρέπει να το κάνεις αλλά γιατί το
ΝΙΩΘΕΙΣ το ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ
και όταν πράγματι δε μένει ΤΙΠΟΤΑ
παρα μόνο ένα σκέτο
ΚΕΝΟ
Σκέψου ότι αυτό το ΚΕΝο
θα πλαισιώνεται πάντα με Δύνατα
Χέρια που θέλουν να σε
ΤΡΑΒΗΞΟΥΝ από ΑΥΤΟ
Καλό μου ΤΑΞΙΔΙ
στο ΝΕΟ ΚΟΣΜΟ
του ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ της ΖΩΗΣ
Γιατί Μιλάω για Δύναμη
ΕΥΣΑΙΣΘΗΣΙΑΣ
ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΙΣΟΔΥΝΑΜΗ
που λέει και το ΤΡΑΓΟΥΔΙ
εκεί με ΑΦΗΣΑ ή μάλλον
Αυτό το κόσμο μετάλλαξα
και ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΜΕ ΒΡΙΣΚΩ
απλά
θα τον ξαναφτιάξω
έτσι που ξέρω
ΜΕ ΠΙΣΤΗ στους ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
και στις ΑΞΙΕΣ τους
όμως όχι σε ΕΓΩΙΣΤΙΚΕΣ
Ήρθε η ολοκλήρωση ενός μεγάλου κομματιού
της Γυναίκας τριαντάφυλλο!
Εδώ θέλησε να εκφράσει και να εκφραστεί
να ακούσει και να ακουστεί
να ξεδιπλώσει τα πέταλα της
να αγκαλιάσει τους γύρω της εικονικούς και μη φίλους
δείχνοντας ένα κομμάτι του εαυτού της.
Κάποιοι την αποδέχτηκαν κάποιοι ίσως όχι
κάποιοι πάλι με ιδιαίτερο τρόπο της έδωσαν μηνύματα
θάρρους αλήθειας αγάπης
άλλες φορές και γκρίνιας ....
Φίλοι μου η ζωή πολλές φορές έχει τα πάνω της και τα κάτω της
πρέπει πάντα να μαθαίνουν και την ανηφόρα μα και την κατηφόρα
Δεν σας κρύβω ότι τα όσα έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια
με έφεραν σε μια κατηφόρα... όμως αυτήν για ακόμα μια φορά
πρέπει να ξεκινήσω να την ανεβαίνω.
Είμαι ιδιαίτερος άνθρωπος μερικές φορές ακόμα και οι γύρω μου
δεν με καταλαβαίνουν ...
Αυτό που όμως μένει όρθιο μέσα μου είναι ότι και να γίνεται γύρω μου
όσο πόνο ή χαρά θέλω να το βιώνω!!
Το βιώνω χωρίς να ζητώ τίποτα και από κανέναν.
ότι ζήτησα πήρα, ότι δε ζήτησα μου δόθηκε απλόχερα ότι
αγάπησα λάτρεψα και πίστεψα μα και συγχρόνως μάτωσα και έκλαψα
Από οποιαδήποτε μορφή αγάπης κι αν μου δόθηκε.
Πάντα θα δίνω, θα δίνομαι θα αγαπώ με όση δύναμη κι αν έχω ακόμα μέσα μου.
Δεν μου αρέσει να μιλάω για μένα. Αυτό ας το κάνουν οι άλλοι
που με ξέρουν με έχουν γνωρίσει στη πορεία της ζωής μου.
Αυτοί ξέρουν καλύτερα.
Σε όλους σας ένα ευχαριστώ από καρδιάς.
ελπίζω κάποτε να ξανα βρώ τη δύναμη να γράψω για όμορφα λουλούδια που γεννιούνται μέσα μας.
Το μπλογκ αυτό αφιερωμένο σε όλους εκείνους τους αγαπημενους μου που με συντρόφευσαν μέσα από τα μονοπάτια του έρωτα , σε όλους εκείνους τους φίλους/φίλες μου που με ανέχτηκαν μα φυσικά σε όλους ΕΣΑΣ που σας συγκίνησα που μου κάνατε αφιερώματα είτε σε αυτή τη γειτονιά είτε στην άλλη την παλιά γειτονιά των spaces , σε όλους σας θα αφήνω το σημάδι μου. όσο πιο συχνά μπορώ...
Ελπίζω ότι κάποτε θα τα ξανα πούμε με πιο αισιόδοξη ματιά για όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας.
Πάντα συναντώ στη ζωή ανθρώπους που το λέγε η καρδιά τους! και κάνουν αυτό που νιώθουν. εύχομαι πάντα να είναι ο δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλα που σκορπάνε αρώματα. Αν υπάρχουν δυσκολίες μη φοβάστε όλα ξεπερνούνται αρκεί να έχετε δίπλα σας στο μέρος της καρδιάς σας ΓΕΡΑ ΧΕΡΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ στις ΑΝΑΠΟΔΙΕΣ.
Κάποτε είχα τώρα πια κανείς δεν είναι δυνατός για να κρατήσει τον εαυτό του όχι τον διπλανό του. αλλά με λίγη προσπάθεια όλα μπορεί να γίνουν.
ΤΙΜΗ μου που σας γνώρισα και με γνωρίσατε μέσα από εδώ .
My eyes are heavy
Morpheus comes
The gift that he's carrying
Is me in his arms
Blue is his veil and
Stars are his eyes
I lay on his hands
My loneliness I cannot stand
I've been needin' a hand
For too long
I've been needin' a friend
I'm not strong
Will you give me the strength?
I believed in you
And you fooled me
Why?
I can see weakness in your eyes
Seems you need a hand
I'm taking your sorrow
And I can smell the fear in your heart
Seems you need a hand
I'm taking your sorrow away
Gotta wake up
Let me wake up
Gotta wake up
From this dream
This is for you it is my full heart it is the book I meant to read you when we were old Now I am a shadow I am restless as an empire You are the woman who released me I saw you watching the moon you did not hesitate to love me with it I saw you honouring the windflowers caught in the rocks you loved me with them On the smooth sand between pebbles & shoreline you welcomed me into the circle more than a guest All this happened in the truth of time in the truth of flesh I saw you with a child you brought me to his perfume and his visions without demand of blood On so many wooden tables adorned with food and candles a thousand sacraments which you carried in your basket I visited my clay I visited my birth until I became small enough and frightened enough to be born again I wanted you for your beauty you gave me more than yourself you shared your beauty this I only learned tonight as I recall the mirrors you walked away from after you had given them whatever they claimed for my initiation Now I am a shadow I long for the boundaries of my wandering and I move with the energy of your prayer and I move in the direction of your prayer for you are kneeling like a bouquet in a cave of bone behind my forehead and I move toward a LOVE you have dreamed for me.
