Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2007

ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΕ ΣΤΙΧΟΥΣ

ΜΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ ΜΟΥ ΜΙΛΗΣΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
ΠΡΟΣΜΕΝΟΝΤΑΣ ΝΑ ΡΘΕΙΣ
ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΑΓΚΑΛΙΑΣΕΙΣ

ΒΑΖΩ ΤΗ ΜΑΣΚΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ Η ΘΛΙΨΗ ΝΑ ΜΗ ΜΕ ΒΡΕΙ
ΜΑ ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΗ ΝΕ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΕΙ ΠΑΛΙ
ΣΥΝΗΘΙΣΕ ΝΑ ΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΙΧΩΣ ΜΟΥ ΔΕ ΚΑΝΕΙ
ΠΡΟΣΜΕΝΩ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΘΑ ΜΕ ΑΓΝΟΗΣΕΙ
ΚΑΙ ΤΟΠΟ ΣΤΗ ΧΑΡΑ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ.

ΤΗ ΣΚΕΨΗ ΠΑΛΙ ΕΧΑΣΑ
ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΓΥΡΝΑΕΙ
ΤΙΣ ΠΛΗΓΕΣ ΠΟΥ ΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΕΣ
ΖΗΤΑ ΝΑ ΚΡΥΨΕΙ.

ΠΟΝΑΝΕ ΟΙ ΠΛΗΓΕΣ
ΠΟΥ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΜΑΣ ΚΟΥΒΑΛΑΕΙ
ΠΟΝΑΝΕ ΚΑΙ ΟΙ ΘΥΜΗΣΕΣ
ΠΟΥ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΓΥΡΝΑΝΕ

ΠΛΗΓΗ ΚΑΙ ΠΟΝΟΣ ΜΕΣΑ ΜΟΥ
ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΧΩΡΟ ΖΟΥΝΕ
ΚΑΙ ΣΤΗ ΧΑΡΑ ΤΟΠΟ ΔΕ ΚΑΝΟΥΝΕ
ΛΙΓΟ ΝΑ ΞΑΠΟΣΤΑΣΕΙ

ΒΑΛΕ ΜΕ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ
ΚΙ ΕΓΩ ΘΑ ΤΑ ΟΜΟΡΦΥΝΩ
ΤΗ ΘΛΙΨΗ ΣΟΥ ΘΑ ΔΙΩΞΩ ΚΑΙ ΤΗ ΒΑΡΥΧΕΙΜΩΝΙΑ ΣΟΥ

ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΖΩΗ
ΟΤΙ ΚΑΙΡΟ ΚΙ ΑΝ ΚΑΝΕΙ
ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΗΡΟ ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΝΩ ΤΗ ΧΑΡΑ ΝΑ Μ’ ΑΓΚΑΛΙΑΣΕΙ
ΚΑΙ Η ΑΝΟΙΞΗ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΕΙ

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΖΗΤΩ ΜΕ ΤΗ ΧΑΡΑ, ΤΟ ΓΕΛΙΟ
ΜΑ ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΛΙΓΗ ΗΤΑΝ Η ΧΑΡΑ
ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΛΙΓΟ
ΠΑΛΙ Η ΘΛΙΨΗ Μ’ ΑΓΚΑΛΙΑΣΕ
ΚΙ ΕΓΩ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΠΡΟΧΩΡΩ

ΠΟΝΟΣ ΠΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ
ΠΟΤΕ ΣΟΥ ΝΑ ΜΗ ΝΙΩΣΕΙΣ
ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΟΣΟΙ ΕΧΟΥΝ ΚΑΡΔΙΑ
ΓΕΡΗ ΠΟΥ ΑΝΤΕΧΕΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΝΑ ΧΤΥΠΑ

ΠΑΛΕΨΑ ΜΕ ΤΑ ΘΗΡΙΑ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ ΠΟΥ Η ΣΚΕΨΗ ΦΕΡΝΕΙ
ΖΩΝΤΑΝΕΨΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΡΩΤΑ
ΜΑ ΠΑΛΙ ΜΕ ΡΙΞΕ ΣΤΟ ΠΟΝΟ
ΠΑΛΙ ΣΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΕΙΠΑ ΝΑ ΜΗ ΠΟΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔΑΚΡΥΖΕΙ
ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗ ΘΩΡΟΥΝ ΚΑΙ ΞΕΚΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΝΑ ΚΛΑΙΝΕ

ΔΕΝ ΚΛΑΙΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΧΩΡΙΣ ΑΙΤΙΑ
ΚΛΑΙΕΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΛΗΓΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ
ΠΩΣ ΝΑ ΤΙΣ ΚΛΕΙΣΕΙΣ ΤΙΣ ΠΛΗΓΕΣ
ΟΤΑΝ Η ΣΚΕΨΗ ΔΕ ΣΑΦΗΝΕΙ
ΣΚΕΨΗ ΜΟΥ ΣΤΑΜΑΤΑ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΝΑ ΑΝΑΜΟΥΧΛΕΥΕΙΣ
ΖΗΣΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΣΑ ΝΑ ‘ΝΑΙ Η ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ
ΚΙ ΕΤΣΙ ΓΛΥΚΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΝΑ ΕΥΧΟΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΣΟΥ
ΟΥΡΑΝΕ ΝΑ ΜΗ ΞΗΜΕΡΩΝΕ ΠΟΤΕ ΝΑ ΜΗ ΧΑΘΕΙ Η ΓΛΥΚΙΑ ΜΥΡΩΔΙΑ ΠΟΥ ΧΕΙ ΤΟ ΦΙΛΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΠΟΥ ΣΕ ΚΑΝΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΝΑ ΣΒΗΣΕΙΣ

ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ ΤΑ ΧΩ ΚΟΜΜΕΝΑ
ΝΑ ΜΗ ΠΕΤΑΞΩ ΞΑΝΑ ΣΕ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ

ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΘΕΛΩ ΝΑ ΧΑΡΙΣΩ ΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΓΕΣ ΓΕΜΑΤΗ
ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΗ ΦΡΟΝΤΙΣΕΙ;
ΜΟΝΟ ΕΓΩ ΜΠΟΡΩ ΧΑΤΙΡΙΑ ΝΑ ΤΗΣ ΚΑΝΩ
ΜΑ ΕΚΕΙΝΗ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩΣΩ ΣΕ ΑΛΛΑ ΧΕΡΙΑ
ΜΑ ΧΕΡΙΑ ΠΟΥ ΤΡΕΜΟΥΝ ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΗ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ
ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΓΙΑ ΕΡΩΤΕΣ ΠΟΥ ΤΙΣ ΠΛΗΓΕΣ ΘΑ ΣΒΗΣΟΥΝ

ΠΟΝΑΕΙ ΠΑΛΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΚΛΑΙΕΙ ΜΕ ΜΑΥΡΟ ΔΑΚΡΥ
ΠΩΣ ΝΑ ΤΗΝ ΗΣΥΧΑΣΩ ΤΗ ΨΕΜΑ ΠΑΛΙ ΝΑ ΒΡΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΗΡΕΜΗΣΩ
ΠΩΣ ΝΑ ΤΗΣ ΠΩ ΠΩΣ ΕΦΥΓΕΣ ΔΙΧΩΣ ΝΑ ΤΗ ΦΙΛΗΣΕΙΣ,
ΠΩΣ ΝΑ ΤΗΣ ΠΩ ΠΩΣ ΤΗΝ ΞΕΧΑΣΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗ ΒΡΗΚΕΣ,
ΠΩΣ ΘΑ ΑΝΤΕΞΕΙ ΤΕΤΟΙΟ ΧΩΡΙΣΜΟ
ΤΗ ΨΕΜΑ ΠΑΛΙ ΝΑ ΒΡΩ.
ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΠΑΨΕ ΝΑ ΠΟΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΘΑ ΔΕΙΣ ΠΩΣ ΑΛΛΗ ΘΑ ΒΡΕΘΕΙ ΝΑ ΣΕ ΦΡΟΝΤΙΣΕΙ
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΝΑ ΣΕ ΚΛΕΙΣΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΦΙΛΙΑ ΤΗΣ ΑΠΛΟΧΕΡΑ ΣΕ ΣΕΝΑ ΝΑ ΧΑΡΙΣΕΙ

ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΜΗ ΚΛΑΙΣ ΚΑΙ ΜΗ ΠΟΝΑΣ
ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ ΝΑ ΣΕ ΚΡΑΤΗΣΕΙ
ΜΕ ΛΟΓΙΑ ΓΛΥΚΑ ΝΑ ΣΟΥ ΜΙΛΗΣΕΙ, ΝΑ ΣΕ ΝΑΝΟΥΡΙΣΕΙ
ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΖΩΗ ΝΑ ΣΟΥ ΧΑΡΙΣΕΙ

ΠΟΣΕΣ ΠΛΗΓΕΣ ΕΝΑ ΚΟΡΜΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΕΞΕΙ ΠΟΣΑ
ΨΕΜΑΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙ
ΠΛΗΓΕΣ, ΔΑΚΡΥΑ, ΨΕΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΓΕΜΑΤΗ
ΜΑ ΘΑ ΡΘΕΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΘΑ ΤΑ ΣΚΕΠΑΣΕΙ

ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΟΥΡΓΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΟΤΑΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΛΗΓΩΣΕΙ
ΠΛΗΓΕΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΓΕΜΑΤΟΣ
ΠΟΤΕ ΘΑ ΠΑΨΕΙ ΝΑ ΠΛΗΓΩΝΕΙ;
ΠΟΤΕ ΘΑ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑ;
ΠΟΤΕ ΘΑ ΠΑΨΕΙ ΝΑ ΠΡΟΔΙΔΕΙ;
Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΛΥΚΙΑ!
ΓΙΑΤΙ ΠΟΝΑΜΕ; ΓΙΑΤΙ ΑΓΑΠΑΜΕ;

ΑΓΑΠΗΣΑ ΚΙ ΕΓΩ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΩ
ΠΟΣΕΣ ΠΛΗΓΕΣ ΜΕΤΑ ΣΤΗ ΨΥΧΗ ΘΑ ΜΕΤΡΑΩ
ΠΑΝΤΑ ΠΛΗΓΕΣ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΜΑΣ ΑΦΗΝΟΥΝ ΕΙΤΕ ΦΙΛΟΙ ΕΙΤΕ ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΠΟΝΟ ΑΦΗΝΟΥΝ

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΣΕ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΔΙΝΕΙΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙΣ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΟΔΕΧΤΕΙΣ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΣΥΓΧΩΡΔΙΑΣ ΤΩΝ ΚΟΡΜΙΩΝ.

Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΕΡΩΤΑΣ ΜΕΝΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΚΟΡΜΙΟΥ, ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΔΙ, ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΓΙΓΜΑ, ΚΑΙ Ο ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΟΣ ΕΡΩΤΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΩΘΗΜΕΝΟ ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΤΟ ΠΡΩΙ. ΟΛΑ ΜΕΝΟΥΝ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΠΩΣ ΚΡΑΤΑΣ ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΧΕΙ ΑΦΗΣΕΙ ΣΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ.

ΑΡΧΗ ΕΙΝΑΙ Η ΓΕΝΝΗΣΗ, ΠΟΡΕΙΑ ΟΙ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΔΥΟ ΑΓΚΑΛΙΑΣΜΕΝΑ ΚΟΡΜΙΑ. Ο ΚΑΜΒΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ, ΟΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΑ ΠΙΝΕΛΑ, ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ Ο ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΟΙ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ!!

Δεν υπάρχουν σχόλια: