Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2007

ΕΡΩΤΑΣ ΣΠΑΣΜΕΝΗ ΧΟΡΔΗ

ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΜΙΑ ΚΙΘΑΡΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΧΟΡΔΕΣ
ΝΑ ΤΙΣ ΓΡΑΤΣΟΥΝΙΣΕΙ, ΝΑ ΤΙΣ ΚΟΥΡΔΙΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΦΕΘΕΙ ΣΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΥΓΧΟΡΔΙΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΜΑΖΙ ...
ΤΗΝ ΚΙΘΑΡΑ ΤΟΥ ΚΟΥΡΔΙΖΕΙ
ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ
ΚΑΙ ΜΕ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΜΑΕΣΤΡΙΑ ΤΟ ΚΟΝΣΕΡΤΟ ΞΕΚΙΝΑΕΙ
ΕΡΩΤΑ ΠΟΣΟ ΓΛΥΚΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΑΣ
ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ,
ΜΕΘΥΣΜΕΝΑ ΛΟΓΙΑ ΓΕΜΑΤΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ
ΜΕΘΥΣΜΕΝΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΣΤΟ ΧΑΡΤΙ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙΣ
ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΕΞΟΡΚΙΖΕΙΣ
ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ
Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΒΕΓΓΑΛΙΚΑ ΓΕΜΙΖΕΙ
Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΗ ΗΡΕΜΙΑ ΤΗΣ ΒΡΙΣΚΕΙ
ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΜΕ ΠΡΑΣΙΝΟ ΓΕΜΙΖΟΥΝ
ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΠΕΤΟΥΝ
ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΟΥ ΒΡΙΣΚΕΙ
Η ΦΥΣΗ ΜΕ ΑΝΟΙΞΗ ΜΟΙΑΖΕΙ
ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΚΑΛΩΣΟΡΙΖΕΙ
ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ
ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΘΟΛΑ
ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ
ΤΟ ΚΟΝΣΕΡΤΟ ΣΤΑΜΑΤΑ
ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ
Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΟ ΑΓΡΙΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΔΕΙΧΝΕΙ(ΤΟ ΣΚΟΥΡΟ ΧΡΩΜΑ ΤΗΣ ΒΑΦΕΤΑΙ)
ΤΟΥ ΚΟΡΜΙΟΥ ΤΗΣ ΤΑ ΚΥΜΑΤΑ ΦΟΥΣΚΩΝΕΙ , ΤΟΝ ΑΕΡΑ ΔΥΝΑΜΩΝΕΙ
ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΜΕΝΕΙ ΑΚΥΒΕΡΝΗΤΟ
ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΟ ΧΙΟΝΙ ΝΑ ΤΑ ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ
ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΑΠΟΔΗΜΟΥΝ ΓΙΑ ΧΩΡΕΣ ΠΙΟ ΖΕΣΤΕΣ
ΟΙ ΚΑΡΔΙΕΣ ΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑ ΚΑΙ ΤΗ ΠΑΧΝΗ ΥΜΝΟΥΝ
ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ
ΚΑΙ Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΗ ΧΟΡΔΗ ΤΟΥ ΣΠΑΕΙ
ΣΕ ΔΑΚΡΥΑ ΞΕΣΠΑΕΙ
ΚΑΙ ΑΠΟΧΩΡΕΙ ΣΙΩΠΗΛΑ
ΕΡΩΤΑ ΜΗ ΚΛΑΙΣ ΚΑΙ ΤΗ ΧΟΡΔΗ ΣΟΥ ΠΑΛΙ ΘΑ ΦΤΙΑΞΕΙΣ
Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΟΥ ΞΑΝΑ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΜΟΥ ΘΑ ΤΥΛΙΞΕΙ
ΣΚΟΥΠΙΣΕ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΚΑΙ ΠΑΜΕ ΠΑΛΙ ΜΑΖΙ
ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΑΣ ΝΑ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΣΤΑ ΦΥΛΛΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ
ΒΑΖΩ ΤΗΝ ΚΙΘΑΡΑ ΚΑΙ ΕΛΑ ΠΑΡΕ ΤΙΣ ΧΟΡΔΕΣ ΣΟΥ
ΚΟΥΡΔΙΣΕ ΤΙΣ ΞΑΝΑ
ΒΑΛΕ ΤΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΣΟΥ
ΤΑΞΙΔΕΨΕ ΜΕ ΣΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΚΟΣΜΟ
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΑΝΘΙΣΜΕΝΟΣ
ΜΕ ΝΟΤΕΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΟΥ
ΠΑΡΕ ΤΗ ΧΟΡΔΗ ΤΗ ΣΠΑΣΜΕΝΗ
ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ
ΠΑΛΙ ΖΩΗΝΑ ΤΗΣ ΔΩΣΕΙΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια: