Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009

Χαρούλης Γιάννης - Χειμωνανθός

Η αγάπη φόβους κι όνειρα δειπνά προτού ραγίσει
στου πόνου το ξωκλήσι αγιάζει η ερημιά
κι εγώ μια θλίψη που ζητώ για να με σημαδέψει
το φως πριν βασιλέψει θα σ αρνηθώ ξανά.

4 σχόλια:

Σταλαγματιά είπε...

Το καλοκαίρι ήταν η πρώτη φορά που τον άκουσα να το ερμηνεύει ζωντανά και με μάγεψε.
Η φωνή του το πάθος του και το πλατύ χαμόγελο του.
Από τότε ο Γιάννη Χαρούλης έγινε αγαπημένος μου!!

Καλό ξημέρωμα

Η γυναικα που διαβαζε ποιηματα είπε...

"Γδυσου κι απο τα ματια μου παρε νερο και πλυσου. Ο χωρισμος θυμησου ειναι χειμωνανθος. τη λυπη την κατοικησα σε νυχτα και σε μερα, σ' αφηνω στον αερα για να σε βρω στο φως."
Εξαιρετικο τραγουδι..
καλησπερα!

Πληγωμένη Τριανταφυλλιά είπε...

Σταλαγματιά: έχει υπέροχη ταξιδιάρικη φωνή.. και πως άλλωστε να μη σε μαγέψει όποιος έχει τέτοια φωνή..

υ.γ. σήμερα πάω καλύτερα..

Πληγωμένη Τριανταφυλλιά είπε...

Γυναίκα που διάβαζε ποιήματα:
Σε καλωσορίζω στο χώρο μου και σταμάτησες στους πιο όμορφους στίχους του κομματιού...
έχουμε άραγε όλοι αναλογιστεί τη σημασία του χωρισμού και μπορούμε κι εμείς όπως ο στιχουργός να τον ορίσουμε ως χειμωνανθό.... ???

την καλησπέρα μου και σε σένα.