Χαρούλης Γιάννης - Χειμωνανθός

Η αγάπη φόβους κι όνειρα δειπνά προτού ραγίσει
στου πόνου το ξωκλήσι αγιάζει η ερημιά
κι εγώ μια θλίψη που ζητώ για να με σημαδέψει
το φως πριν βασιλέψει θα σ αρνηθώ ξανά.

Share this

Related Posts

Previous
Next Post »

4 ΤΡΥΠΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΑΓΚΑΘΙΑ ΜΟΥ

ΤΡΥΠΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΑΓΚΑΘΙΑ ΜΟΥ
5 Δεκεμβρίου 2009 - 2:39 π.μ. delete

Το καλοκαίρι ήταν η πρώτη φορά που τον άκουσα να το ερμηνεύει ζωντανά και με μάγεψε.
Η φωνή του το πάθος του και το πλατύ χαμόγελο του.
Από τότε ο Γιάννη Χαρούλης έγινε αγαπημένος μου!!

Καλό ξημέρωμα

Reply
avatar
5 Δεκεμβρίου 2009 - 2:51 π.μ. delete

"Γδυσου κι απο τα ματια μου παρε νερο και πλυσου. Ο χωρισμος θυμησου ειναι χειμωνανθος. τη λυπη την κατοικησα σε νυχτα και σε μερα, σ' αφηνω στον αερα για να σε βρω στο φως."
Εξαιρετικο τραγουδι..
καλησπερα!

Reply
avatar
5 Δεκεμβρίου 2009 - 7:23 μ.μ. delete

Σταλαγματιά: έχει υπέροχη ταξιδιάρικη φωνή.. και πως άλλωστε να μη σε μαγέψει όποιος έχει τέτοια φωνή..

υ.γ. σήμερα πάω καλύτερα..

Reply
avatar
5 Δεκεμβρίου 2009 - 7:27 μ.μ. delete

Γυναίκα που διάβαζε ποιήματα:
Σε καλωσορίζω στο χώρο μου και σταμάτησες στους πιο όμορφους στίχους του κομματιού...
έχουμε άραγε όλοι αναλογιστεί τη σημασία του χωρισμού και μπορούμε κι εμείς όπως ο στιχουργός να τον ορίσουμε ως χειμωνανθό.... ???

την καλησπέρα μου και σε σένα.

Reply
avatar