Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Περί έρωτος και άλλων δαιμονίων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Περί έρωτος και άλλων δαιμονίων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2013

Storm

Καταιγίδα οι σκέψεις 

Φωτίζουν κεραυνοβολώντας το μέσα κόσμο

Οι λέξεις τρέχουν ανάκατες πέρα δώθε

Οι μορφές ενώνονται και μετά χωρίζουν

Χορός μεταμφιεσμένων

Σπινθήρες συναισθημάτων 

Αγκαλιάς – γέλιου – έρωτα – αγάπης – χωρισμού

Μείνε … 

Φύγε…

Έλα …

Αγάπη … 

Τρέλα …

Ψέμα ...

Αλήθεια ….

Φώς στο σκοτάδι ο ηλεκτρισμός της αφής

Αστραπή = Έρωτας

Κεραυνός = Λαβωματιά

Μπουμπουνητά = Πυροτεχνήματα

Έκσταση = Ένωση

Ένωση Αστραπής Κεραυνού = Έλξη 

Έλξη = Εγκεφαλική - Σωματική

Βιολί = Η κατακόκκινη κραυγή του Φύγε μέσα από τα σφικτά δόντια που φωνάζουν Μείνε






Παρασκευή 8 Νοεμβρίου 2013

Αλκοολικές Αγάπες

Αγάπη
Έρωτας
Σκέψεις
Θέλω
Ανάγκες
Αποτυχία
Θλίψη
Απογοήτευση

Είναι άδικο μ' ακούς?
Να θέλεις να δώσεις και να μην μπορείς.
Και πάλι πόνος.

Σε μια στροφή ήρθες εσυ.
Και ξαφνικά η λύπη σου έγινε χαρά.
Πόση δύναμη θέλει να πάρεις πραγματικά το θάρρος και να εκφραστείς.

Μάτια βαριά..
Από τον πόνο της ζωής.
Από την μη κατανόηση γιατί η ζωή μπερδεύεται και μπερδεύει .

Ψυχή σμπαράλια.
Κορμί κομματιασμένο. Μοιρασμένο σε δυο κόσμους.

Η καρδιά καίει το μέσα και τον έξω κόσμο.

Καίει και όταν η λάβα ξεχυθεί .. απλώνεται και πέρνει παραμάζωμα
τους γύρω.

το πιο μεγάλο ψέμα κράτα το , για σένα.
Αποκάλυψη γενναία
η μοιρά μας είναι διαφορετική.

μπέρδεμα οταν η αγάπη δεν βρίσκει ανταπόκριση.
Την ανταπόκριση που πρέπει.

Όλος ο κόσμος θάλασσα κι αν γίνει ... κανένα καυμό δεν μπορεί να πάρει.
Πάντα σε κάποια στεριά θα τον αφήσει.

Πονάνε και οι δυο πλευρές.

 Νιώσε με...Σε νιώθω... και πονάω...
Πρώτη φορά το άρωμα ενός τριαντάφυλλου που δεν αφήνει ίχνη.
Λες και κάποιος το στράγγιξε.

Σώσε με!
Δεν μπορώ να μεταλάβω τη δική σου παρουσία.

"Και μη κοιτάς ποιος νίκησε
Που πήγαν τα καράβια
Δεν έχει η αγάπη λάφυρα
Δεν έχει η αγάπη βράχια"


Ξέρα ο τόπος της Αγάπης όταν δεν είναι αμοιβαία.
Πόσο θα θελα όλα αυτά να γινόντουσαν ανάποδα.

Δεν υπάρχει σκέψη.
Δεν υπάρχει τίποτα.
Άγρια θάλασσα και που θα μας βγάλει.

Λύπες και χαρές απλόχερα χαρίζονται.
Ατέρμονο κύκλος.

Πόνος γίνεται προσευχή!
Ξενιτιά η καρδιά που δεν αγαπά.

Απόσταση .
Όταν καίγεσαι πέρνεις απόσταση να μην κάψεις.

Και κάπου εκεί το ποτό χαλάει τη μαγεία.
Και κάπου εκεί η Αγάπη εξανεμίζεται

Αλκοολικες Αγάπες !



Παρασκευή 17 Αυγούστου 2012

Μια στάλα





Μια στάλα έσταξε
κόκκινη μελάνη θαρρείς πως είναι
Μια στάλα κόκκινο κρασί
μέθυσε το μυαλό μου
τις σκέψεις μου...
Μια στάλα έσταξε
βάφοντας τον ουρανό
Μια στάλα κόκκινο
και ο Άγγελός σου
δάκρυσε
Μια στάλα κόκκινο
πύρινη φλόγα θαρρείς
που έγλυψε τον τοίχο
των συναισθημάτων
Λες και ήθελε να τα κάψει
όλα στο διάβα της
Δώσε φωτιά και κάψε!
κάψε ότι μπορεί να καεί 
και ίσως οι στάχτες
γίνουν ξανά 
Άνθρωποι...
όχι οι ίδιοι...
δώσε χόρο σε νέους
δώσε χόρο σε ότι έχει συγχωρεθεί
και γέννα συναισθήματα
από στάλες κόκκινο
πορφύρας χρώμα!
αυτό το χρώμα αρμόζει
στα συναισθήματα.
Γίνε πύρινη φλόγα
και τύλιξε ότι αξίζει
να αγαπηθεί..
ότι αγαπήθηκε μπήκε
στο χρονοντούλαπο
σφραγίστηκε με βουλοκέρι
Ό,τι δεν μπορεί να σε αγγίξει
δε σε πονάει
Μια στάλα κόκκινο
αναμυγνείεται στο αίμα σου
Μια  στάλα κόκκινο
τρέχει απ τα μάτια σου
Μια στάλα κόκκινο
μεθά τις στιγμές σου!
Μια στάλα στον ωκεανό σου
γίνεται να πλημμυρίσει
το είναι σου .
Μια στάλα κόκκινο
γεύσου το κρασί
της ψυχής σου!
Είσαι Εσύ και σου ανήκει.
Τα πάντα είναι γεμάτα από κόκκινο
κόκκινο είναι το καρπούζι
κόκκινο είναι το σταφύλι
κόκκινο και το κρασί
γεύσου το.
ήρθε ο καιρός να μαζέψεις τους κόπους σου
ότι είναι "καμμένο" από τον ήλιο
απλά εναπώθεσε το ξανά στον ήλιο
θα αποξυράνει τους καρπούς και 
θα σου δώσει τροφή για το χειμώνα σου
στις δύσκολες εποχές
αυτό το κόκκινο σταφυδιασμένο τσαμπί κόκκινου
σταφυλιού
θα δώσει άλλη γεύση στο χειμώνα σου..
με λίγο μπράντυ ή κονιάκ 
με κόκκινες πύρινες φλόγες να αγκαλιάζουν
τα βράδυα του χειμώνα σου
με λίγο απόσταγμα κρασιού στο ποτήρι σου
με μια αγκαλιά γεμάτη κόκκινη αγάπη
θα σου ομορφαίνει τα βράδια σου.
Γεύσου λοιπόν το υπόλοιπο καλοκαιριού
και άσε ότι είναι να καεί...
Μια στάλα κόκκινο
είναι οι στιγμές μας
που τις αποδεχόμαστε...που τις γευόμαστε
κόκκινος κι ο Έρωτας!
Πόσο μεθυστικός μπορεί να είναι
με μια γουλιά που γεύεσαι 
καίει το είναι σου
καίει τα χείλη σου
καίει την καρδιά σου
καίει το κάθε κύτταρό σου
και σε ξανα γεννά αναστήνοντάς σε
σηκώνοντας σε στα χερία του!
Τελετή!
Μια στάλα στο κόκκινο μου
έλα και γίνε 
γέμισε με κόκκινα φιλιά
γέμισε με κόκκινα χάδια
αγκαλιές γεμάτες από συναισθήματα
και ας γίνω πύρινη φλογα μιας στάλας κόκκινο
γίνομαι και σου χαρίζομαι!
 




Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2011

Tainted Love - Kwan (slide show + Lyrics)



Are you ready to play the game
Ready to lose it all
Sure you want to play
this tainted love
Ready to play the game
Ready to lose it all
Sure you want to play
this tainted love
Ready to play the game
Ready to lose it all
Are you sure you want to play

Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2011

Βρες το κλειδί ν' ανοίξεις την καρδιά μου....



Βρες το κλειδί μιας και έφτασες ως εδώ....
μα μη Φοβηθείς ...
Άσε το Φόβο για αυτούς που τον ξέρουν καλά!

Εσύ απλά ακούμπησε Δίπλα μου
Όχι οι Μοναδικές Τριανταφυλλιές
Δεν έχουν αγκάθια ...
μόνο Αρώματα ....
Αγάπης,
Γέλιου,
Αγκαλιάς,
Έρωτα,
μα πρόσεξε αν είσαι
από ΑΥΤΟΥΣ που δεν τους αρέσουν
τα λουλούδια , απλά μη με μυρίσεις
γιατί σε μια ΑΝΑΠΝΟΗ
θα έχεις γευτεί ΑΡΩΜΑΤΑ
και ΧΡΩΜΑΤΑ από Φύλλα
Αιώνιας προσδοκίας ΕΡΩΤΑ

Βρες το κλειδί ..
κάπου καλά κρυμμένο ίσως είναι...

Τα τριαντάφυλλα ζουν
σε μικρούς ΠΛΑΝΗΤΕΣ
που τους περιποιούνται
με ΑΓΑΠΗ
με ΣΤΟΡΓΗ
με ΦΡΟΝΤΙΔΑ
με ΑΓΓΙΓΜΑ
με ΦΙΛΙΑ
με ΔΑΚΡΥΑ ποτισμένα
με ΣΤΑΛΕΣ βροχής
με ΓΕΛΙΟ
με ΕΡΩΤΑ
με ΦΩΤΙΑ
με ΘΕΛΩ
με ΣΚΕΨΗ
με ΖΩΗ
με ΑΓΓΙΓΜΑΤΑ ΨΥΧΗΣ
με ΚΟΡΜΙΑ ματωμένα
με ΑΝΑΣΕΣ καθάριας ΠΝΟΗΣ
με ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ

Μην απορήσεις ...
ΑΝ υπάρχει ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ
απλά θα ΝΙΩΣΕΙΣ
την ΑΓΑΠΗ
τη ΣΤΟΡΓΗ
τη ΦΡΟΝΤΙΔΑ
το ΑΓΓΙΓΜΑ
τα ΦΙΛΙΑ
τα ΔΑΚΡΥΑ ποτισμένα
τις ΣΤΑΛΕΣ βροχής
το ΓΕΛΙΟ
τον ΕΡΩΤΑ
τη ΦΩΤΙΑ
τα ΘΕΛΩ
τη ΣΚΕΨΗ
τη ΖΩΗ
τα ΑΓΓΙΓΜΑΤΑ ΨΥΧΗΣ
τα ΚΟΡΜΙΑ ματωμένα
με ΑΝΑΣΕΣ καθάριας ΠΝΟΗΣ
με ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ

Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 2011

Νυχτερινές Αποκαλύψεις μέρος 2ο

Πήρε την κούπα με τον καφέ, τράβηξε τις κουρτίνες να μπει λίγο φως, και άνοιξε την μπαλκονόπορτα να μπει καθαρός αέρας.




Πήρε τα τσιγάρα από την τσάντα της, που την βρήκε παρατημένη εκεί σε μια γωνιά με τα χιλιάδες κομματιασμένα όνειρα, στο πάτωμα του σαλονιού.



Προς στιγμήν, δεν ήθελε να σκέφτεται τίποτα από ότι είχε γίνει, απλά ήθελε να μείνει λίγο μόνη. Κι τότε θυμήθηκε ότι ήταν Παρασκευή και ότι σε μισή ώρα έπρεπε να ετοιμαστεί για να πάει στη δουλειά της. Έτσι όμως όπως αισθανόταν το μόνο που δεν ήθελε ήταν να πάει στη δουλειά. Πήρε αμέσως τηλέφωνο τη γραμματέα της, μιας και ήταν διευθύντρια Μάρκετινγκ στην εταιρεία που δούλευε και της είπε ότι αρρώστησε και να της ακυρώσει όλα τα ραντεβού που είχε προγραμματίσει με τους πελάτες της.



Αυτή τη χειμωνιάτικη λιακάδα, ήθελε να την απολαύσει στη φύση, και να ξεφύγει από τις εικόνες του σπιτιού. Χωρίς δεύτερη σκέψη, φόρεσε τις φόρμες της, τα αθλητικά, πήρε τα κλειδιά του αυτοκινήτου της και έκλεισε την πόρτα του σπιτιού πίσω της. Κάλεσε το ασανσέρ αλλά είδε ότι αργούσε, και λες και η ημέρα θα τελείωνε και οι εικόνες του σπιτιού θα τρυπούσαν από τους τοίχους να την κυνηγήσουν, άρχισε να κατεβαίνει γρήγορα τις σκάλες. Μπήκε στο αυτοκίνητό της, έβαλε μπρος πάτησε το γκάζι και άρχισε να τρέχει, για να βρει διέξοδο στο αγαπημένο της μέρος. Λες και είχε βάλει τον αυτόματο πιλότο, σε λίγη ώρα είχε φτάσει στο Σούνιο, και αγνάντευε τη λιακάδα και τη θάλασσα.



Άναψε τσιγάρο και ρούφηξε τον καπνό με τόση δύναμη λες και ήθελε να γεμίσει το μέσα κόσμο της με ένα σύννεφο νικοτίνης μήπως και έκαιγε ή αλλοίωνε όλα εκείνα που την έπνιγαν.

Το βλέμμα της είχε χαθεί στο απέραντο κενό που η θάλασσα της δημιουργούσε. Αισθανότανε το κύμα μου αγκάλιαζε την ακροθαλασσιά, να της φέρνει τις καλές στιγμές και να παίρνει μέσα της, τις άσχημες. Ένα τσουνάμι συναισθημάτων σηκώθηκε από μέσα της και τα μάτια της μονομιάς άρχισαν να βουρκώνουν και να βγαίνει ξανά ο λυγμός στην επιφάνεια. Με το μυαλό κομματιασμένο ήθελε να φύγει, ήθελε να πέσει μέσα στη παγωμένη θάλασσα και να μην αισθάνεται τίποτα παρά μόνο την ανάσα της να κόβεται σιγά σιγά από το παγωμένο νερό. Ήταν στη στεριά κι όμως αισθανόταν ότι πνιγόταν. Πνιγόταν στα συναισθήματά της και δεν μπορούσε να βρει διέξοδο, ο λυγμός όλο και δυνάμωνε και ξαφνικά έβγαλε μια δυνατή κραυγή. Κραυγή πόνου, λύπης, θλίψης, κραυγή αγωνίας, λαχτάρας και αγάπης αλλά και ενός έρωτα που χτες βράδυ αισθάνθηκε πως είχε πια τελειώσει και από την άλλη πάλι όχι. Τον ήθελε τόσο πολύ που όμως δεν ήξερε πια τι ήταν αυτό που ειλικρινά ήθελε τον Αντώνη, που είχε γνωρίσει ? ή τον Αντώνη που της αποκαλύφθηκε χτες βράδυ?



Προσπαθούσε να τα βάλει όλα σε μια σειρά και η ζωή της τα τελευταία χρόνια πέρασε σα ταινία από μπροστά της. Μάταια όμως όλο και βυθιζόταν πιο πολύ στο χάος των σκέψεών της. Είχε αρχίσει η υγρασία της θάλασσας να της προκαλεί ρίγη στο σώμα της, ο ήλιος είχε δειλά - δειλά αρχίσει να δύει.



Τέσσερις ώρες είχαν περάσει μπροστά στη θάλασσα, σαφώς λίγο πιο ήρεμη αλλά μπερδεμένη στο μυαλό της. Αισθανόταν το κουβάρι της ζωής της ότι τυλιγόταν πιο πολύ γύρω της. Έτσι σκέφτηκε να πάρει τη καλύτερή της φίλης. Έπρεπε σε κάποιον να μιλήσει. Ήθελε απλά να ακούσει μια άλλη φωνή να σπάσει τη μονοτονία των σκέψεων της.

- Έλενα!! Περίμενε λίγο … μη κλήσεις … Συγνώμη, μόλις με πέτυχες στο σουπερ μάρκετ, φορτωμένη με ψώνια.. Με πρόλαβες..Τι κάνεις? Θα σε έπαιρνα τηλέφωνο να ερχόσουν για φαγητό το βράδυ..

- …. Προσπαθούσε να βρει λόγια … αλλά τα δάκρυα δεν την άφηναν…

- Έλα με ακούς?... Έλενα?!?!.. Μίλα μου τι έχεις? Τι έγινε?

- Ναι, Καλά … δηλαδή Άννα, δεν είμαι καλά… Ο Αντώνης..!!!

- Τι έγινε κορίτσι μου, .. τι ο Αντώνης? … σε παρακαλώ μη κλαις και εξήγησέ μου… τι έπαθες, τι έπαθε ο Αντώνης..?!?!

- Δεν έπαθε κάτι καλά είναι … βρεθήκαμε….

- Βρεθήκατε?

- Ναι …

- Ε, και τι έγινε?... κορίτσι μου σε παρακαλώ , πες μου … καταρχήν που είσαι?

- Στο Σούνιο…έχω έρθει στη παραλία.

- Πότε βρεθήκατε?

- Χτες το μεσημέρι…αλλά καταλήξαμε όλη την υπόλοιπη ημέρα μαζί ..

- Μάλιστα… προσπάθησε να με ακούσεις… είσαι σε θέση να οδηγήσεις? Να έρθω να σε πάρω?

- Νομίζω ναι δεν θα τρέχω …

- Έλα από το σπίτι

- θα προσπαθήσω να έρθω… όχι δεν χρειάζεται να έρθεις

- Ωραία θα σε περιμένω… εντάξει… θα τα πούμε όλα από κοντά… θα μου εξηγήσεις και θα βρούμε την άκρη. Δεν είσαι μόνη σου.

- Εντάξει θα έρθω.

- Σε περιμένω… και να προσέχεις στο δρόμο.

Η Έλενα και η Άννα ήταν χρόνια φίλες. Ήταν δυο αντίθετοι χαρακτήρες, που όμως ήταν παρορμητικοί στον τρόπο που εξέφραζαν τα συναισθήματά τους και αυτό ίσως να ήταν και ένα κοινό στοιχείο που τις έδεσε και η μια εμπιστευόταν την άλλη. Πολλές φορές η σχέση τους είχε δοκιμαστεί κατά το παρελθόν, όμως οι ζαριές της ζωής, πότε ντόρτια και πότε εξάρες ,σε όλους τους τομείς, τις έδεναν ακόμα περισσότερο.

Η Έλενα σε μια ώρα είχε φτάσει στο σπίτι της Άννας. Με το που άνοιξε την πόρτα του σπιτιού της η Έλενα έπεσε στην αγκαλιά της με αναφιλητά. Δεν την άφησε να της πει τίποτα… Απλά την πήρε αγκαλιά και την άφησε να ξεσπάσει… άλλωστε είχαν όλη τη βραδιά μπροστά τους να της εξηγήσει τι είχε συμβεί.

Πέμπτη 27 Ιανουαρίου 2011

Νυχτερινές Αποκαλύψεις

Επικρατούσε απόλυτη σιωπή γύρω της…


Το δωμάτιο έμοιαζε τόσο κρύο.

Κι εκείνη σε μια γωνιά καθισμένη, σκυφτή, με το πρόσωπο κρυμμένο.

Μετά την ένταση, τα δάκρυα και οι λυγμοί ήρθαν να βγάλουν από μέσα της τα όσα ένιωθε.

Ένας λυγμός που τον είχε χρόνια κρυμμένο μέσα της έπαιρνε υπόσταση, έβγαινε τόσο δυνατός που απορούσες πως είναι δυνατόν μια τόσο δυναμική γυναίκα –έτσι τουλάχιστον έδειχνε- να είχε γίνει χιλιάδες μικρά κομμάτια μέσα σε λίγα λεπτά.

Είχε πει πως δεν θα επέστρεφε στο παρελθόν κι όμως το έκανε με κόστος τον εγωισμό και τα συναισθήματά της.

Άρχισε σιγά σιγά μέσα από τους λυγμούς να συνειδητοποιεί τι είχε γίνει πριν λίγες ώρες.

Εκείνον τον είχε συναντήσει τυχαία πριν καιρό, δεν θυμάται πια πόσο καιρό πριν είχε γίνει η γνωριμία τους.

Τον είχε συμπαθήσει και το παιχνίδι τους κράτησε μεγάλο διάστημα. Εκείνη με το πέρασμα του καιρού τον ερωτευότανε όλο και πιο πολύ, μέχρι που τον αγάπησε. Αλλά ποτέ δεν το είχε παραδεχτεί αμέσως ότι ήταν ερωτευμένη μαζί του.

Πέρασαν μαζί όμορφες τρυφερές στιγμές γεμάτες πάθους και έντασης. Όμως εκείνος για κάποιο λόγο ανεξήγητο μέχρι στιγμής δεν ήθελε να κοινοποιήσουν τη σχέση τους προς τα έξω, και πάντα της ζητούσε συναντήσεις σε περίεργα μέρη ούτε καν στο σπίτι του.

Αυτό από μόνο του ήταν ενοχλητικό αλλά και από την άλλη εκείνη το είχε αποδεχτεί. Αλλά υπήρχαν στιγμές που θα ήθελε το λίγο παραπάνω σε αυτή την «αόρατη» σχέση της, μιας και είχε αρχίσει να αισθάνεται πράγματα για εκείνον.

Είχε πάρει όρκο και τώρα να που τον αθέτησε. Να μη τον ξανασυναντήσει όσο και να ήθελε για να τελείωνε μια ώρα γρηγορότερα το «μαρτύριο» του έρωτά της.

Ένα βράδυ είχε πιει πολύ και εκεί που κοιτούσε το κινητό της, έπεσε στον αριθμό του. Χωρίς να σκεφτεί και πολύ τον κάλεσε. Εκείνος μετά το δεύτερο χτύπημα το σήκωσε. Η φωνή του ήταν αρκετή να την αφοπλίσει και να ξεχάσει τα πάντα κι έτσι τον κάλεσε όταν θελήσει να περάσει ένα βράδυ από το σπίτι να πιούνε ένα ποτάκι.

Όσο μιλούσε εκείνος αισθανότανε τα vipes να ανεβαίνουν και από τις δύο πλευρές. Τις έστειλε μετά που έκλεισαν το τηλέφωνο μήνυμα ότι ποτέ δεν την είχε ξεχάσει και πάντα περίμενε την στιγμή που θα τον καλούσε και πως θα ήθελε πάρα πολύ να περάσει μια μέρα μαζί της.

Η ημέρα αυτή δεν άργησε να έρθει. Την πήρε τηλέφωνο ένα μεσημέρι και της είπε ότι θα περνούσε να την πάρει από τη δουλειά της να πάνε για φαγητό. Εκείνη δεν αρνήθηκε αν και την είχα πιάσει ήδη οι τύψεις που αθετούσε το λόγο της αλλά και από την άλλη ήθελε να τον συναντήσει.

Έτσι το μεσημέρι μετά τη δουλειά της την περίμενε στο πάρκιγκ της εταιρείας. Εκείνος φορώντας όπως πάντα ένα όμορφο γκρι σκούρο κουστούμι με ένα σιέλ πουκάμισο και ένα μαύρο γιλέκο από πάνω, με το άρωμά του, να έχει γεμίσει όλο το αυτοκίνητο. Το μούσι του το είχε περιποιημένο όπως πάντα, αυτό που της άρεσε ήταν να τον χαζεύει όταν ξύριζε και περιποιόταν το μούσι του, που κάποτε το είχε αφήσει έτσι για μια αλλαγή, και ενώ τότε ήταν ακόμα μαζί, της άρεσε και του είχε πει ότι του πάει αυτό το στυλ κι έτσι το υιοθέτησε για χάρη της. Τα λεπτά μακριά δάχτυλα των χεριών του πάντα περιποιημένα, και οι φλέβες των χεριών του ελάχιστα να φουσκώνουν και να διαγράφουν την πορεία τους πάνω στο δέρμα του το ανοιχτόχρωμο.

Τα μαλλιά του χτενισμένα , κουρεμένα και στρωμένα με λίγο τζελ ίσα ίσα για να τονίσει την ανεπαίσθητη μπούκλα που έκαναν.

Εκείνος την παρατηρούσε από την ώρα που βγήκε από την είσοδο της εταιρείας. Είχε ξεχάσει πόσο όμορφη ήταν και έμεινε να χαζεύει τη δυναμική παρουσία που πλησίαζε προς το αυτοκίνητο του. Λεπτή παρουσία, ψιλή, φορώντας κουστούμι μαύρο με λευκό πουκάμισο, μαύρες ψιλοτάκουνες μπότες, του έκανε εντύπωση ότι είχε βάψει τα μαλλιά της στο μαύρο – το φυσικό της- μακριά μαύρα μαλλιά. Φορούσε γυαλιά ηλίου και δεν μπορούσε να διακρίνει τα έντονα μεγάλα μάτια της που του άρεσαν όταν τα έβαφε και τόνιζε το σχήμα τους. Πάντα του άρεσε και πάντα την ήθελε αυτή τη γυναίκα στο πλάι του, αλλά της είχε κρύψει πολλά για εκείνον κι έτσι έμενε μόνο να μοιράζεται μαζί της το πάθος που του έβγαζε και μια διαφορετική αγάπη.

Μπήκε στο αυτοκίνητό του και ακολούθησαν μερικά δευτερόλεπτα σιωπής μέχρι την πρώτη ατάκα του.

- «Χαιρετώ την όμορφη!!!» ακούστηκε να της λέει με την μπάσα και ταυτόχρονα ήρεμη φωνή του, και το χαμόγελο διαγράφτηκε ανάμεσα στο πρόσωπό του.

- «Γειά σου όμορφε!!!» ανταπάντησε κι εκείνη. Πάντα της άρεσε να τον χαρακτηρίζει όμορφο. Όπως κι εκείνος άλλωστε. Γέλασαν για μερικά δεύτερα για να κερδίσουν χρόνο.

- «Ομολογώ ότι με εξέπληξες ευχάριστα τις προάλλες με το τηλεφώνημα σου. Γι αυτό πήρα την πρωτοβουλία να περάσουμε το μεσημέρι μας τρώγοντας παρέα. Ελπίζω να έκανα καλά. Έχω κλείσει τραπέζι σε ένα μαγαζί στην παραλιακή. Είναι ένα καινούργιο που έχει ανοίξει μερικούς μήνες και μου είπαν ότι έχει πολύ καλή κουζίνα. Τι λες ξεκινάμε, μην αργήσουμε?»

- Σίγουρα έκανες καλά… Όσο για τις προάλλες κι εγώ με εξέπληξα που θέλησα να μιλήσω μαζί σου, ίσως γιατί μου έλειψε η επικοινωνία μας. Ακόμα εδώ είσαι? Ξεκίνα, πεινάω σα λύκος!!! Είπε και γέλασε δυνατά.



Κατά τη διάρκεια του φαγητού η κουβέντα τους κύλησε όμορφα και ομαλά. Μίλησαν για τις νέες συνθήκες στο εργασιακό τους περιβάλλον και για το παρελθόν τους. Παραδέχτηκαν ότι ο εγωισμός του ενός έφερνε αντίσταση στον εγωισμό του άλλου. Εκείνη ζητούσε με λάθος τρόπο να έχει μια σχέση πιο νορμάλ μαζί του αλλά εκείνος δεν μπορούσε, δεν ήθελε και φυσικά είχε τους λόγους του αλλά ποτέ δεν τους είχε αποκαλύψει σε εκείνην. Το πάθος φαινόταν ότι είχε θέση ακόμα και τώρα στο τραπέζι τους, από τον τρόπο που κοιτούσε ο ένας τον άλλον, από τον τρόπο που «μαγνήτιζαν» την όμορφη κουβέντα τους, και τα υπονοούμενα δεν άργησαν να πέσουν. Ξαφνικά έκανε μια κίνηση εκείνος ίσως και να ήταν η πρώτη φορά που έκανε μια τέτοια κίνηση σε δημόσιο χώρο. Την τράβηξε κοντά του πέρασε το χέρι του από το πρόσωπό της να της τραβήξει μια τούφα που έπεφτε στα μάτια της και χωρίς να το σκεφτεί πέρασε τα χέρια του γύρω από τον λαιμό της και την φίλησε παθιασμένα. Αυτό ήταν αρκετό για να ηλεκτριστεί ακόμα πιο πολύ η ατμόσφαιρα ανάμεσά τους. Γέλασαν, μίλησαν σοβαρά, έκαναν τα αστεία τους και ήρθε η ώρα να φύγουν. Εκείνη σκεφτόταν πολύ ώρα τώρα να του προτείνει να πάνε να πιούνε ένα ποτό και η σκέψη της ήρθε αυτόματα να ολοκληρωθεί με την αντιπρότασή του για να πάνε σε ένα μπαράκι εκεί κοντά να πιούνε ένα ποτό μιας και είχε πια προχωρήσει η ώρα. Πριν όμως φύγουν από το μαγαζί την άφησε για λίγο μόνη της για να κάνει ένα σημαντικό τηλεφώνημα. Εκείνη περίμενε στο τραπέζι μέχρι να επιστρέψει. Εκείνος έκανε το τηλεφώνημά του, βγαίνοντας από το μαγαζί. Κι επιστρέφοντας τον είδε – πρώτη φορά παρατηρούσε ότι είχε δύο κινητά – να απενεργοποιεί το κινητό του. Προφανώς σκέφτηκε ότι θα ήταν το κινητό της δουλειάς του και το έκλεισε για να μην τον ενοχλήσουν αλλά το άλλο κινητό? Δεν συνέχισε τη σκέψη της γιατί θα της χαλούσε τη διάθεση. Εκείνος πλήρωσε το λογαριασμό κι έφυγαν.

Καθώς μπήκαν στο αυτοκίνητο του, εκείνος την αγκάλιασε και άρχισε να περνάει τα χέρια του γύρω από το κορμί της και φιλήθηκαν για ακόμα μια φορά. Εκείνη ταραγμένη εμφανώς δεν έκανε καμία άλλη κίνηση.

- Τι λες θέλεις ακόμα να πάμε για εκείνο το ποτάκι? Τον ρώτησε.

- Φυσικά ! ξεκινάμε αμέσως. Θα δεις θα σου αρέσει, είναι ένα όμορφο μπαράκι με jazz μουσική που σου αρέσει.

- Ωραία έχω καιρό να απολαύσω το ποτό μου ακούγοντας jazz και συνοδευόμενη με καλή παρέα! Του είπε και του έκλεισε το μάτι, αφήνοντας το γέλιο της να καλύψει την όποια αναστάτωση ίσως να έδειχναν τα λόγια της.

Εκείνος έβαλε μπρος και ξεκίνησαν για να πιουν το ποτό τους. Το μπαράκι πράγματι ήταν ένας πολύ όμορφος χώρος. Η μουσική την είχε συνεπάρει καθώς και το γεγονός ότι είχε καιρό να βγει μαζί του. Σχεδόν 6 μήνες είχαν να βρεθούν και ποτέ σε δημόσιο χώρο. Πάντα στο σπίτι της ή στο σπίτι κάποιου φίλου του. Ούτε καν στο δικό του δεν την είχε πάει εδώ και 4 χρόνια που υποτίθεται ήταν μαζί αλλά κάτω από κάποια συμφωνία που τους όρους τους είχε θέσει εκείνος κι αυτή απλά στην αρχή που το είχε πάρει σαν απλό παιχνίδι δεν την είχε νοιάξει και τόσο πολύ. Χαιρόταν πολύ γι αυτές τις στιγμές που εκείνος της χάριζε. Χορέψανε, γελάσανε, φιλήθηκαν αγκαλιάστηκαν και το πάθος πια είχε κυριεύσει τα σώμα τους που απλά περίμεναν την κατάλληλη στιγμή για να ενωθούν. Αφού είχαν πιει αρκετά, εκείνος φαινόταν ότι κάτι τον απασχολούσε, κάτι σκεφτόταν έντονα τη μια ήταν σοβαρός και την άλλη το πάθος τον οδηγούσε όλο και πιο πολύ στο να αναζητά το κορμί της, το άρωμά της δίπλα του. Έτσι όταν τελείωσε η βραδιά της πρότεινε να περάσουν την βραδιά μαζί. Εκείνη απλά συμφώνησε τον αγκάλιασε και ξεκίνησαν για το σπίτι της.



Με του πάρκαραν το αυτοκίνητο στην πιλοτή της πολυκατοικίας τα κύματα της έντασης του πάθους τους είχαν πια αρχίσει να είναι εμφανή στην ατμόσφαιρα. Αγκαλιάστηκαν μέσα στο αυτοκίνητο, φιλήθηκαν, εκείνος άρχισε να την χαϊδεύει παντού, να την φιλάει δυνατά και παθιασμένα. Το ίδιο κι εκείνη, είχε καιρό να τον αισθανθεί τόσο θερμό και ανταπέδιδε τα χάδια και τα φιλιά της. Μπήκαν στο σπίτι και αμέσως την σήκωσε στην αγκαλιά του, την τύλιξε γύρω του, την φιλούσε παντού στο λαιμό, στο στόμα, στο στήθος της την χάιδευε λες κι έτσι δεν το είχε κάνει ποτέ ξανά τόσο έντονα, τόσο παθιασμένα. Εκείνη τον φιλούσε παντού, τα φιλιά τους ήταν τόσο έντονα που διαφαίνονταν το «αγριεμένο» πάθος τους στις κινήσεις τους. Την πέταξε στο καναπέ του σαλονιού και άρχισε να της ξεκουμπώνει το λευκό πουκάμισό της, σχεδόν με τα δόντια του της έσκισε τα κουμπιά, τα χέρια του περνούσαν από το στήθος της, σχεδόν έτρεμαν αλλά με απόλυτη ακρίβεια της ξεκούμπωσε το σουτιέν της και άρχισε να δαγκώνει τις ρόγες της. Εκείνη αν και πονούσε δεν τον σταμάτησε. Το κορμί της αντιδρούσε στις κινήσεις του, τον τράβηξε από τα μαλλιά και άρχισε να τον δαγκώνει στο στέρνο, που μόλις πριν του είχε βγάλει το πουκάμισό του. Εκείνος πέρασε τα χέρια του ανάμεσα από τα πόδια της και άρχισε να χαϊδεύει την ερωτογενής ζώνη της περιοχής της. Εκείνη άρχισε να του ξεκουμπώνει το παντελόνι του, και να χαϊδεύει το πέος του πάνω από το μποξεράκι του. Την έριξε στο δάπεδο και άρχισε να χαϊδεύει με λάγνο τρόπο το σώμα της. Τα χέρια του, σαν ηλεκτρικά σύρματα, της έδιναν τόση ενέργεια όση ήθελε εκείνη τη στιγμή για να πάρει περισσότερη φωτιά το πάθος της για εκείνον. Της είχε βγάλει το παντελόνι και με μανία της έσκισε το εσώρουχό της, και πέρασε το χέρι του από την κλειτορίδα της που ήδη είχε ερεθιστεί αρκετά. Εκείνη τον τράβηξε πάνω της και άρχισε να τον φυλάει και να τον δαγκώνει. Κατέβηκε στο πέος του και άρχισε να του παίρνει πίπα είχε σκληρύνει τόσο που δεν μπορούσε να αντισταθεί την άφησε να ολοκληρώσει το έργο της.. Άλλωστε ήξερε ότι του έπαιρνε την καλύτερη πίπα.

Πριν ολοκληρώσει, την τράβηξε, ανέβηκε από πάνω της και άρχισε σιγά σιγά να μπαίνει μέσα της. Η ηδονή πια είχε αρχίσει το δικό της χορό. Στην αρχή σιγά και μετά έντονα λες και έπρεπε πρώτα να συγχρονιστεί ο ρυθμός τους, τα φιλιά τους καυτά, και οι κραυγές ηδονής άρχισαν να ηχούν στο χώρο του σπιτιού. Δυο κραυγές απόλυτα συγχρονισμένες και με πάθος να βγαίνουν από το ένα σώμα πια. Και δυο τους είχαν γίνει ένα. Ήθελε να τελειώσει μέσα της, και το έκανε χωρίς δεύτερη σκέψη. Ήταν μια ικανοποίηση που δεν την διαπραγματεύτηκε καθόλου. Λες κι εκείνη τη στιγμή απλά τα ζωώδη ένστικτά του τον υπερκάλυψαν. Εκείνη απλά σηκώθηκε από πάνω του και έβαλε τα κλάματα. Ήταν λες και ήθελε να πάρει την εκδίκησή του, αλλά από λάθος άνθρωπο, λες και ήθελε απλά να ικανοποίηση τον ανδρικό εγωισμό του. Το μετάνιωσε αμέσως προσπάθησε να την πάρει αγκαλιά εκείνη τον έσπρωξε με δύναμη και άρχισε να τον χτυπάει με μανία, μέχρι που τα χέρια της είχαν κοκκινίσει από τη δύναμη που έβαζε.

Εκείνος ένιωθε τύψεις αλλά δεν μπορούσε να κάνει κάτι άλλο. Εκείνη άρχισε να παθαίνει υστερία και ότι έβρισκε μπροστά της άρχισε να το πετάει. Έβριζε την μια εκείνον και από την άλλη τον εαυτό της. Που τελικά τον άφησε να την εκμεταλλευτεί και να πληρώσει το τίμημα ενός one night stand με αυτόν τον τρόπο. Λες και πριν δεν ήταν δυο ερωτευμένοι άνθρωποι που απλά έκαναν έρωτα, όλο αυτό παραγράφηκε με την πράξη του. Εκείνος προσπάθησε να την ηρεμήσει, να της εξηγήσει αλλά μάταιος κόπος είχε περάσει στο δικό της κυκλοθυμικό κόσμο και δεν τον άκουγε. Οι μόνες κραυγές από εκείνον που βγήκαν και κατάφεραν να την αποπροσανατολίσουν ήταν:

- Σε αγαπάω γαμώτο μου και θα ήθελα να είμαι μαζί σου αλλά δεν μπορώ. Δεν ξέρω αν θα με καταλάβεις και ίσως ποτέ σου να μην καταλάβεις τι είναι αυτό που με κρατάει μακριά σου.

Εκείνη δεν πίστευε πια τίποτα από ότι άκουγε αν την αγαπούσε όπως έλεγε θα έκανε κάτι, μια κίνηση να της δείξει ότι δεν ήταν μόνο ένα πήδημα η σχέση τους και μετά εκείνος να μην είναι πουθενά, να εξαφανίζεται. Μέχρι την επόμενη ανάγκη του να την δει και να κάνουν σεξ.

- Δεν τα πιστεύεις αυτά που λες! Τα λες για να τα πεις του είπε! Δεν σε πιστεύω πια. 4 χρόνια και βαρέθηκα να είμαι το πιόνι σου. Δεν λεω ότι φταις μόνο εσύ για όλο αυτό αν κι εγώ ήθελα να το κόψω θα το είχα κόψει. Αλλά σε ερωτεύθηκα σε αγάπησα, πίστεψα ότι θα μπορούσες να αλλάξεις, να δεις τη σχέση αυτή διαφορετικά γιατί το πάθος υπήρχε και αισθανόμουν ότι ένιωθες πράγματα για μένα. Όμως μη μου λες ότι με αγαπάς. Αν με αγαπούσες δεν θα έκανες ότι έκανες με τον τρόπο που το έκανες. Ικανοποίησες τα ένστικτά σου και τίποτα άλλο. Μου φέρθηκες χειρότερα από κάθε άλλη φορά. Και ? τι θέλεις να πιστέψω ότι δεν μπορώ να σε καταλάβω? Τι είναι αυτό πια που σε κρατάει μακριά μου? Τι θέλεις να μου πεις? Τι? Πες το! Τι φοβάσαι? Γιατί είναι δύσκολο τόσο πολύ να το πεις? Έχεις άλλη?

- Όχι δεν έχω, δεν είναι τόσο απλό το θέμα.

- Ε, τότε τι? Παντρεμένος? Πες μου το και αυτό απλά να επιβεβαιώσω τις υποψίες μου… Μήπως έχεις και παιδί… ? Τόσο μαλάκας πια? Τόσο άνανδρος? Είχε πλησιάσει τόσο πολύ κοντά του που αν είχε τη δύναμη θα του έδινε μπουνιά.

- Όχι σου λέω δεν έχω άλλη δεν είμαι παντρεμένος! Σταμάτα! Και καθώς την είχε πιάσει από τα μπράτσα της χωρίς να μπορεί να αμυνθεί τη χαστούκισε.

- Εκείνη έμεινε να τον κοιτάει και τα δάκρυα της είχαν καρφωθεί στο βλέμμα της αλλά δεν ήθελε να κλάψει. Τι σόι άντρας είσαι ρε μαλάκα που σηκώνεις και χέρι, ε? Τόσο μεγάλο κακό σου έχω κάνει γιατί?

- Συγνώμη δεν το ήθελα μου ξέφυγε μωρό μου! Ποτέ δεν θα σε χτυπούσα. Απλά με πιέζεις. Δεν μπορώ άλλο. Συγνώμη, συγνώμη, συγνώμη.

- Ποτέ? όμως το έκανες.. άρα ? ποτέ μη λες ποτέ. Θέλω να φύγεις θέλω να μου αδειάσεις τη γωνιά . Σήκω και φύγε τώρα!

- Όχι θα με ακούσεις! Σε αγαπάω. Σε λάτρεψα από τη πρώτη στιγμή που συναντηθήκαμε. Μπορεί να ξεκίνησε σαν ένα ερωτικό παιχνίδι στην αρχή αλλά κι εγώ με τον καιρό αισθανόμουν πράγματα αλλά δεν ήθελα να το παραδεχτώ. Ποτέ δεν πίστευα ότι θα ερωτευόμουν ή αν θέλεις θα μου ξυπνούσε κάποια γυναίκα τέτοια αισθήματα. Ήταν ένα στοίχημα με τον εαυτό μου. Ότι εγώ δεν θα σε ερωτευόμουν. Πάλεψα πολύ να το ανατρέψω. Πάλεψα και με το θέμα που σου κρύβω. Γιατί ναι υπάρχει κάτι που τόσο καιρό δεν σου έχω πει. Δεν σου έχω εκμυστηρευτεί. Δεν είμαι αυτό που νομίζεις.. Είμαι «κακός» άνθρωπος. Και αυτό ήθελα να ανατρέψω τη δική μου ανασφάλεια και τη δική μου ιδέα που έχω για τον εαυτό μου. Αλλά να, δεν ξέρω πως θα το πάρεις, δεν ξέρω πως θα σου ακουστεί. Κάνω και άλλη δουλειά πέρα από τη δουλειά που σου έχω πει. .. Κι εκεί σταμάτησε. Λες και ο κόμπος είχε ανέβει αλλά δεν μπορούσε να βγει για να πει την συνέχεια.

- Δηλαδή? Τι θέλεις να μου πεις? Ότι έχεις δύο πρόσωπα? Ότι κάνεις και άλλη δουλειά? Με τρομάζει όλο αυτό. Δεν θέλω να ακούσω τη συνέχεια …

- Θα την ακούσεις.. πρέπει γιατί ήρθε η ώρα να σου πω την αλήθεια. Και το αποψινό ήταν λάθος μου, ζητάω συγνώμη! Ήταν λάθος μου αλλά προς στιγμήν νόμιζα ότι ήμουν ο άλλος μου εαυτός.

- Τι θέλεις να πεις? Πες το…

- Η άλλη δουλειά μου αποφέρει αρκετά χρήματα… Μπορώ κι έχω καταφέρει να συντηρώ άνετα τον εαυτό μου. Είμαι συνοδός γυναικών. Περνάω τις ώρες μου συνοδεύοντας κυρίες σε κοσμικές εκδηλώσεις και μετά όταν το απαιτεί η περίσταση και αναλόγως τα χρήματα που δίνουν, ξαπλώνω μαζί τους. Το σιχαίνομαι όλο αυτό αλλά το κάνω. Το κάνω μόνο για τα χρήματα. Για να μπορέσω να ζω άνετα εδώ στην Αθήνα και να μην μου στέλνουν οι δικοί μου. Δεν το κάνω τώρα μόνο είμαι πολλά χρόνια στο επάγγελμα αυτό. Είχα ξεκινήσει από φοιτητής, και εντελώς τυχαία. Είχα πάει σε μια οντισιόν για να με πάρουν και καλά μοντέλο και τελικά μου πρότειναν αυτό ως άλλη λύση. Στην αρχή δεν απαιτούσαν να πηγαίνω μαζί τους, παρά μόνο να τις συνοδεύω. Δεν μπορείς να φανταστείς τι βλέπουν τα μάτια μου. 10 χρόνια είναι αρκετά. Θέλω να σταματήσω, πια και να αφοσιωθώ σε κάτι όμορφο που εδώ και καιρό υπάρχει στη ζωή μου αλλά με εκβιάζουν, ακόμα και οι ίδιες οι πελάτισσες. Ενώ το κινητό μου είναι απόρρητο και το ξέρει μόνο το πρακτορείο που με στέλνει σε αυτές δεν ξέρω πως κάποια γυναίκα το βρήκε, και από τότε δεν μπορώ να κάνω κάτι. Άλλαξα νούμερο και πάλι κάποιος της το έδωσε. Δέχομαι απειλητικά τηλεφωνήματα ότι αν σταματήσω θα στείλουν όλο το υλικό μου στα κανάλια, θα με κλείσουν μέσα, και με εκβιάζουν ότι θα το πουν στους δικούς μου.



Εκείνη έχει μείνει με ανοιχτό το στόμα… από τη μία θέλει να τον λυπηθεί και από την άλλη ποιον να λυπηθεί για ποιον να κλάψει πιο πολύ… Για εκείνη, για τον άντρα που μόλις έβλεπε να της ξεδιπλώνει τη ζωή του .. Δεν πίστευε σε ότι άκουγε. Απλά δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια της ….



Εκείνος σε μια κατάσταση αμόκ … προσπαθούσε να συρθεί κοντά της. Μέχρι που σηκώθηκε και άρχισε να πετάει όσα πράγματα πριν είχε αφήσει όρθια εκείνη. Ήταν η σειρά του, να λυτρωθεί από όσα πριν λίγο είχε αποκαλύψει. Πετούσε τα πράγματά της και φώναζε ότι είναι μαλάκας. Ότι θέλει μια άλλη ζωή όχι αυτή που ζει. Θέλει να αλλάξει αλλά φοβάται. Την θέλει δίπλα του, αλλά ξέρει ότι μετά την αποκάλυψη όλα πια θα έχουν τελειώσει. Την αγαπάει αληθινά θέλει να την παντρευτεί… Άλλωστε είχε πει ότι θα ήταν η τελευταίες δουλειές που θα έκλεινε με το γραφείο και μετά θα σταματούσε αλλά τα πράγματα δεν έρχονται πάντα όπως τα θέλουμε. Θα προσπαθούσε να την πλησιάσει ξανά, και να της χαρίσει τη ζωή που και οι δυο τους ονειρεύονταν.



Μετά τις αποκαλύψεις απλά σιωπή… μέχρι που βρέθηκαν να κοιμούνται στο πάτωμα του σαλονιού ο ένας από τη μια πλευρά του καναπέ και ο άλλον από την άλλη. Σε λίγη ώρα άλλωστε θα ξημέρωνε.

Ο χώρος έμοιαζε σα να είχε βομβαρδιστεί. Δεν υπήρχε τίποτα όρθιο. Και τίποτα δεν θύμιζε την ερωτική βραδιά που είχαν περάσει οι δυο τους. Πέρα από κάποια ρούχα σκισμένα και παρατημένα στο πάτωμα.

Εκείνος είχε ξυπνήσει πρώτος. Είχε κάνει καφέ και για τους δύο, και είχε φύγει αφήνοντας απλά ένα σημείωμα.

«Συγνώμη, για όλα όσα έγιναν χτες το βράδυ. Περισσότερο συγνώμη για όσα αποκάλυψα για εμένα. Δεν έχω απαίτηση να είσαι δίπλα μου. Σου χρωστούσα μια εξήγηση και σου την έδωσα. Ήσουν το πιο όμορφο κομμάτι της ζωής μου. Σε αγαπώ πολύ.»

Τελικά το δωμάτιο έμοιαζε τόσο κρύο.