tag:blogger.com,1999:blog-43678988987830761292012-01-31T17:54:59.201+02:00Ο ΕΡΩΤΑΣ ΓΛΥΚΟΣ ΚΑΙ ΑΓΡΙΟΣ ΣΑΝ ΛΥΚΟΣ, ΜΑ ΠΑΝΤΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΜΟΝΑΧΙΚΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.comBlogger1991100tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-66758718031466564432012-01-24T19:19:00.000+02:002012-01-24T19:19:06.289+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;">τώρα πως φεύγουνε...?</div><div style="text-align: center;">Φεύγω για Μένα μια φορά!</div><div style="text-align: center;">Μια φορά για μένα</div><div style="text-align: center;"><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/HOeJt4nEAcA" width="560"></iframe></div><div style="text-align: center;"><br /><br /><br />Και τώρα πως φεύγουνε<br />το βήμα πως κάνουνε μπροστά<br /><span style="color: red; font-size: large;">τα μάτια πως κλείνουνε σ' αυτό που αγάπησε η καρδιά<br />είναι η μεγάλη ώρα να πεις το μένω ή το ζω</span>στη πόρτα απλώνω τα χέρια και θα βγω<br /><br /><b style="color: red;"><span style="font-size: x-large;">Φεύγω για μένα μια φορά<br />Μια φορά για μένα</span></b>Μα όπου κι αν πάω η καρδιά<br />με γυρνάει σε σένα<br /><br />Και τώρα πως φεύγουνε<br /><b style="color: purple;">που εγώ δε σου έφυγα ποτέ<br />το σώμα πως λύνουνε να τρέξει για το μεγάλο ναι</b><br /><b><span style="color: #a64d79; font-size: large;">όσο ήμουνα <u><span style="color: red;">μαζί σου</span></u> <u style="color: red;">ένιωθα μοναξιά</u><br />μα τώρα,τώρα είμαι μόνη αληθινά</span></b><br />Φεύγω για μένα μια φορά<br />Μια φορά για μένα<br />Μα όπου κι αν πάω η καρδιά<br />με γυρνάει σε σένα<br /><br />Αυτά είναι τα δύσκολα<br /><u><span style="font-size: x-large;"><b>Αυτά είναι τα δυνατά<br />Να πεις για μια φορά δε γυρίζω αληθινά</b></span></u><br />Αυτά είναι τα δύσκολα<br />Αυτά είναι τα απίστευτα<br />Να πεις για μια φορά θα τραβήξω αντίθετα<br /><br />Αντίθετα λοιπόν για να βρούμε ξανά όλα εκείνα τα<br />Παραμύθια της ΖΩΗΣ που Αξίζουν<br />Να μας Κοιτάνε στα Μάτια<br />Να μας Στηρίζουν στις Χαρές και τις Λύπες<br />όχι γιατί πρέπει να το κάνεις αλλά γιατί το<br />ΝΙΩΘΕΙΣ το ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ<br />και όταν πράγματι δε μένει ΤΙΠΟΤΑ<br />παρα μόνο ένα σκέτο<br />ΚΕΝΟ<br />Σκέψου ότι αυτό το ΚΕΝο<br />θα πλαισιώνεται πάντα με Δύνατα<br />Χέρια που θέλουν να σε<br />ΤΡΑΒΗΞΟΥΝ από ΑΥΤΟ<br />Καλό μου ΤΑΞΙΔΙ<br />στο ΝΕΟ ΚΟΣΜΟ<br />του ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ της ΖΩΗΣ<br /><br />Γιατί Μιλάω για Δύναμη<br />ΕΥΣΑΙΣΘΗΣΙΑΣ<br />ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΙΣΟΔΥΝΑΜΗ<br />που λέει και το ΤΡΑΓΟΥΔΙ<br /><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/Ztk33qIV3YA" width="560"></iframe><br /><br />εκεί με ΑΦΗΣΑ ή μάλλον<br />Αυτό το κόσμο μετάλλαξα<br />και ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΜΕ ΒΡΙΣΚΩ<br />απλά<br />θα τον ξαναφτιάξω<br />έτσι που ξέρω<br />ΜΕ ΠΙΣΤΗ στους ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ<br />και στις ΑΞΙΕΣ τους<br />όμως όχι σε ΕΓΩΙΣΤΙΚΕΣ</div><div style="text-align: center;">τους τάσεις... ΑΥΤΕΣ</div><div style="text-align: center;">ας τις κρατάνε για εκείνους</div><div style="text-align: center;">στην Αγκαλιά μου θέλω</div><div style="text-align: center;">Ανθρώπους που κοιτάνε</div><div style="text-align: center;">το ΘΕΟ μέσα τους</div><div style="text-align: center;">αν τον βρουν τότε και μόνο</div><div style="text-align: center;">τότε θα καταλάβουν που έκαναν λάθος</div><div style="text-align: center;">και ίσως τότε κατανοήσουν</div><div style="text-align: center;">τη δική μου ΣΤΑΣΗ</div><div style="text-align: center;">στα πράγματα...</div><div style="text-align: center;">ΣΙΩΠΗ λοιπόν</div><div style="text-align: center;">για την ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ</div><div style="text-align: center;">μου!</div><div style="text-align: center;">Του εαυτού που πραγματικά είμαι.</div><div style="text-align: center;"><br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-6675871803146656443?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-130406659198263742012-01-12T21:17:00.000+02:002012-01-12T22:35:41.040+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;">Καλησπέρα και Καλή Χρονιά σε όλους!υγεία, αγάπη πίστη ελπίδα</div><div style="text-align: center;">Μιας και κάτι μου έχει λείψει τελευταία ... ίσως μάλλον να ξυπνά μέσα μου κάτι άλλο, αγνό ...</div><div style="text-align: center;">αυτό για όλες εκείνες τις παιδικές φωνές που υπάρχουν σε μικρά και μεγάλα παιδιά</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">πόσο το λατρεύω ... δε χορταίνω να το ακούω...</div><div style="text-align: center;">Για ότι επιθυμούμε , στα όνειρα που περιμένουμε αφού τα πιστέψουμε να γίνουν</div><div style="text-align: center;">και πραγματικότητα...</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/ZacQMMUWQZA" width="420"></iframe></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Υ.Γ. για σένα που σε ένιωσα και σε κράτησα και σε άφησα...</div><div style="text-align: center;">είναι τα όνειρα που κάποια στιγμή θέλουμε</div><div style="text-align: center;">να συγχρονιστούν με τη παρούσα στιγμή</div><div style="text-align: center;">και να γίνουν πραγματικότητα</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ήταν μια επιθυμία ...δε σημαίνει πως έμαθα να πιάνω την πέννα</div><div style="text-align: center;">και να γράφω ξανά...</div><div style="text-align: center;">αυτό θα πάρει χρόνο...</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Να μου είστε όλοι και όλες καλά!!!!</div><div style="text-align: center;">Υ.Γ.1 Α και να δίνετε προσοχή στα "Σκιάχτρα" που κυκλοφορούν</div><div style="text-align: center;">γύρω σας .. κάτι θέλουν αλλά τα έντυσαν με λάθος φορεσιές, μάσκες</div><div style="text-align: center;">μπορεί και τα ίδια ... να πήραν αυτή τη μορφή.</div><div style="text-align: center;">Σημασία έχει ότι επιζητούν ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ και&nbsp;</div><div style="text-align: center;">όχι ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ και όχι ΑΠΟΞΕΝΩΣΗ...</div><div style="text-align: center;">ΑΓΑΠΗΣΤΕ ΤΑ, ΑΓΚΑΛΙΑΣΤΕ ΤΑ!!!</div><div style="text-align: center;">Υ.Γ.2 Αφορμή από μια καταχώρηση μιας φίλης! να σαι καλά για το βιντεάκι</div><div style="text-align: center;">που μου θύμησες, Μαρία!<br />P.s. Κατα λάθος το βιντεάκι δεν καταχωρήθηκε οπότε απολαύστε το! </div><div style="text-align: center;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-13040665919826374?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-76771279437612353812011-12-13T17:16:00.000+02:002011-12-13T17:26:27.892+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Ήρθε η ολοκλήρωση ενός μεγάλου κομματιού<br />της Γυναίκας τριαντάφυλλο!<br /><br />Εδώ θέλησε να εκφράσει και να εκφραστεί<br />να ακούσει και να ακουστεί<br />να ξεδιπλώσει τα πέταλα της<br />να αγκαλιάσει τους γύρω της εικονικούς και μη φίλους<br />δείχνοντας ένα κομμάτι του εαυτού της.<br /><br />Κάποιοι την αποδέχτηκαν κάποιοι ίσως όχι<br />κάποιοι πάλι με ιδιαίτερο &nbsp;τρόπο της έδωσαν μηνύματα<br />θάρρους αλήθειας αγάπης<br />άλλες φορές και γκρίνιας ....<br /><br />Φίλοι μου η ζωή πολλές φορές έχει τα πάνω της και τα κάτω της<br />πρέπει πάντα να μαθαίνουν και την ανηφόρα μα και την κατηφόρα<br /><br />Δεν σας κρύβω ότι τα όσα έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια<br />με έφεραν σε μια κατηφόρα... όμως αυτήν για ακόμα μια φορά<br />πρέπει να ξεκινήσω να την ανεβαίνω.<br /><br />Είμαι ιδιαίτερος άνθρωπος μερικές φορές ακόμα και οι γύρω μου<br />δεν με καταλαβαίνουν ...<br />Αυτό που όμως μένει όρθιο μέσα μου είναι ότι και να γίνεται γύρω μου<br />όσο πόνο ή χαρά θέλω να το βιώνω!!<br />Το βιώνω χωρίς να ζητώ τίποτα και από κανέναν.<br />ότι ζήτησα πήρα, ότι δε ζήτησα μου δόθηκε απλόχερα ότι<br />αγάπησα λάτρεψα και πίστεψα μα και συγχρόνως μάτωσα και έκλαψα<br />Από οποιαδήποτε μορφή αγάπης κι αν μου δόθηκε.<br /><br />Πάντα θα δίνω, θα δίνομαι θα αγαπώ με όση δύναμη κι αν έχω ακόμα μέσα μου.<br /><br />Δεν μου αρέσει να μιλάω για μένα. Αυτό ας το κάνουν οι άλλοι<br />που με ξέρουν με έχουν γνωρίσει στη πορεία της ζωής μου.<br /><br />Αυτοί ξέρουν καλύτερα.<br /><br />Σε όλους σας ένα ευχαριστώ από καρδιάς.<br /><br />ελπίζω κάποτε να ξανα βρώ τη δύναμη να γράψω για όμορφα λουλούδια που γεννιούνται μέσα μας.<br /><br />Το μπλογκ αυτό αφιερωμένο σε όλους εκείνους τους αγαπημενους μου που με συντρόφευσαν μέσα από τα μονοπάτια του έρωτα , σε όλους εκείνους τους φίλους/φίλες μου που με ανέχτηκαν μα φυσικά σε όλους ΕΣΑΣ που σας συγκίνησα που μου κάνατε αφιερώματα είτε σε αυτή τη γειτονιά είτε στην άλλη την παλιά γειτονιά των spaces , σε όλους σας θα αφήνω το σημάδι μου. όσο πιο συχνά μπορώ...<br /><br />Ελπίζω ότι κάποτε θα τα ξανα πούμε με πιο αισιόδοξη ματιά για όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας.<br /><br />Πάντα συναντώ στη ζωή ανθρώπους που το λέγε η καρδιά τους! και κάνουν αυτό που νιώθουν. εύχομαι πάντα να είναι ο δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλα που σκορπάνε αρώματα. Αν υπάρχουν δυσκολίες μη φοβάστε όλα ξεπερνούνται αρκεί να έχετε δίπλα σας στο μέρος της καρδιάς σας ΓΕΡΑ ΧΕΡΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ στις ΑΝΑΠΟΔΙΕΣ.<br /><br />Κάποτε είχα τώρα πια κανείς δεν είναι δυνατός για να κρατήσει τον εαυτό του όχι τον διπλανό του. αλλά με λίγη προσπάθεια όλα μπορεί να γίνουν.<br /><br />ΤΙΜΗ μου που σας γνώρισα και με γνωρίσατε μέσα από εδώ .<br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="480" src="http://www.youtube.com/embed/DxkG9ganLnI" width="640"></iframe><br /><br /><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="480" src="http://www.youtube.com/embed/vVtA_4KQz3Q" width="853"></iframe></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-7677127943761235381?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-45763665415888249192011-12-11T01:43:00.001+02:002011-12-11T01:48:57.106+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/WGfrpe9UaK8" width="420"></iframe><br /><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/RwfPkvDkadM" width="420"></iframe><br /><br />μα εσύ μου έδωσες φτερά<br />κι εγώ τα "έκαψα" ..<br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-4576366541588824919?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-53326375395748576212011-12-09T21:05:00.001+02:002011-12-09T21:10:25.752+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/g2Jc1uqnHFM" width="560"></iframe><br /><br />My eyes are heavy <br />Morpheus comes <br />The gift that he's carrying <br />Is me in his arms <br />Blue is his veil and <br />Stars are his eyes <br />I lay on his hands <br />My loneliness I cannot stand <br /><br />I've been needin' a hand <br />For too long <br />I've been needin' a friend <br />I'm not strong <br />Will you give me the strength? <br /><br />I believed in you <br />And you fooled me <br />Why? <br /><br /><span style="color: red;">I can see weakness in your eyes </span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">Seems you need a hand </span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">I'm taking your sorrow</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">And I can smell the fear in your heart </span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">Seems you need a hand </span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">I'm taking your sorrow away </span><br /><br />Gotta wake up <br />Let me wake up <br />Gotta wake up <br />From this dream</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-5332637539574857621?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-83197751267821696782011-12-06T23:18:00.001+02:002011-12-11T01:49:12.620+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;">This is for you</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">it is my full heart</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">it is the book I meant to read you</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">when we were old</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">Now I am a shadow</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">I am restless as an empire</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">You are the woman</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">who released me</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">I saw you watching the moon</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">you did not hesitate</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">to love me with it</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">I saw you honouring the windflowers</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">caught in the rocks</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">you loved me with them</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">On the smooth sand</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">between pebbles &amp; shoreline</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">you welcomed me into the circle</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">more than a guest</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">All this happened</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">in the truth of time</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">in the truth of flesh</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">I saw you with a child</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">you brought me to his perfume</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">and his visions</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">without demand of blood</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">On so many wooden tables</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">adorned with food and candles</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">a thousand sacraments</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">which you carried in your basket</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">I visited my clay</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">I visited my birth</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">until I became small enough</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">and frightened enough</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">to be born again</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">I wanted you for your beauty</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">you gave me more than yourself</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">you shared your beauty</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">this I only learned tonight</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">as I recall the mirrors</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">you walked away from</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">after you had given them</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">whatever they claimed</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">for my initiation</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">Now I am a shadow</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">I long for the boundaries</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">of my wandering</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">and I move</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">with the energy of your prayer</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">and I move</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">in the direction of your prayer</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">for you are kneeling</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">like a bouquet</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">in a cave of bone</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">behind my forehead</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b><i><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;">and I move toward a LOVE</span></i></b></span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000; font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;"><b><i>you have dreamed for me.</i></b></span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/svlsY_bHIv4" width="420"></iframe><span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px; text-align: left;"><br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-8319775126782169678?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-89878745062656235672011-12-03T22:14:00.001+02:002011-12-11T01:49:23.146+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;">Έτσι είμαι εγώ ...</div><div style="text-align: center;">πολλά πράγματα</div><div style="text-align: center;">με έμαθα να τα κρατάω&nbsp;</div><div style="text-align: center;">για εμένα ... γιατί δεν θέλησα ποτέ μου</div><div style="text-align: center;">να πληγώσω τον άλλον , να τον πονέσω</div><div style="text-align: center;">περισσότερο...</div><div style="text-align: center;">Γιατί με έμαθα να αντέχω τις σιωπές μου...</div><div style="text-align: center;">Έτσι είμαι εγώ ...</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/Z8xMH37_t2w" width="420"></iframe></div><div style="text-align: center;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-8987874506265623567?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-18876483317461491322011-11-15T16:08:00.001+02:002011-11-15T18:51:35.555+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Λευκό Χαρτί&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>την πένα βουτώ στο</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>μελάνι της Καρδιάς&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>και ξεκινώντας&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>από τις παρυφές της Σιωπής</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Σου Γράφω, μυστικά όπως </b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>μέσα στο πέρασμα του Χρόνου</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>η κάθε σελίδα μου γεμίζει&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>με όλα Τα κόκκινα συν-αισθήματα&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>που μου δωσαν Ζωή και Λάμψη!!</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Σου Γράφω, για τα δύσκολα&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>μονοπάτια που με πνίγουν όπως&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>είναι η αναζήτηση Εαυτού</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>που αρέσκεται να Μοιράζεται</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>στα Δύσκολα μα και στα εύκολα</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>που δίνει η Ζωή</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Σου Γράφω, για Ευκαιρίες</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>που χάθηκαν και κερδίθηκαν</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>με Πόνο ψυχής&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><br /></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Σου Γράφω, για την Εν συναίσθηση</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>των όσων αισθάνονται οι Ψυχές</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>που έρχονται Κοντά, Δίπλα δίπλα</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>και μοιράζονται τον ίδιο Ουρανό</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Σου Γράφω, για Στιγμές</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>που Η ψυχή τις νιώθει&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Έντονα και που μπορεί</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>να φαίνονται Χαμένες στο περας</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>αλλά έχουν κερδιθεί&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>γιατί στη μάχη της Ζωής</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>όλες οι Στιγμές έχουν ένα νικητή</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>την Ενσυναίσθηση των στιγμών</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>από Ζευγάρια Μάτια,&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>που κοιτούν το Κήπο της Αγάπης</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><br /></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Σου Γράφω, υποθετικές προτάσεις</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>εσωκλείοντας το Φόβο πρώτα</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>το Δικό Σου, άνθρωπε κι ύστερα</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>το Δικό μου φόβο...</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Σου Γράφω, με γνώμονα την έκφραση</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>όσων μπρος στη Ματιά Σου</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>η Ψυχή δε Αναγνωρίζει</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>την Εν συναίσθηση που πριν&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>είχε εισπράξει.</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Σου Γράφω, για το σμίξιμο των Ανθρώπων</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>που κοιτούν την ίδια σκηνή</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>και σκέφτονται το ίδιο πράγμα, αλλά&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>διαφωνούν για να διαφωνίσουν</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>ως οντότητες Μοναδικές</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Σου Γράφω, για απορίες προσμονής</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>γιατί όταν προσμένεις κάτι</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>και όταν το δεις να έρχεται</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>ο μέσα κόσμος γίνεται&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>παιδική χαρά, η καρδιά τραμπαλίζεται</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>οι χτύποι της ακούγονται&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>σαν ήχοι από Ταμπούρλο!!</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Μετατροπή σε μικρό Πρίγκιπα</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>που θέλεις να ανακαλύψεις</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>αυτό που πρόσμενες</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>που τώρα όμως κρατά μαζί του</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>ακόμα κάτι νέο!!</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Στιγμές διαφορετικές</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>από εκείνες που έζησες!</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Σου Γράφω, πάντα με τη Καρδιά</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>γιατί δε σταματά να δέχεται Στιγμές ευτυχίας</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>μικρές και μεγάλες, στιγμές δυστυχίας βλιβερές μα και&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>μεγάλης διάρκειας πόνου Ασταμάτητο το Χτύπημα</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Αναλογικός και Συνεχόμενος ο Χτύπος της</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br />θα σταματήσει μονάχα αν την αποσυνδέσεις από τις Αισθήσεις!!!</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Να μη γεύεται , δεν έχει νοστιμιά η Ζωή</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>να μην οσφρυζεται, δεν κλείνει μυρωδιές Ψυχών μέσα της</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>να μη αγγίζει, δεν αισθάνεται το Σύντροφο και Συνοδοιπόρο της</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>να μη ακούει, δεν νιώθει τους Χτύπους των Άλλων δίπλα της</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>να μη βλέπει , χάνει τα βλέμματα των άλλων γύρω της</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Σου Γράφω, γιατί ο Χρόνος μπορεί να περνά</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>αλλά αφήνει όχι σημάδια πανικού γύρω μας</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Σημάδια Αγάπης που εμείς πρέπει</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>να τα αποκωδικοποιήσουμε και να τα</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>φορέσουμε .. τι κι αν υπήρξαν φορές που</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>μας δημιούργησαν Πανικό, εκεί έχει να κάνει</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>άλλη Δύναμη που μας μάγεψε.</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Σου Γράφω, για τα όνειρα που έχουμε</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>σαν άνθρωποι για να δεις ότι κανείς δε ζει&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>μόνο στο δικό του όνειρο αλλά το ένα</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>είναι σκιά του άλλου και γλυκά πλέκονται</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>και γινόμαστε ενα όλοι σε ένα όνειρο</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>για τη Ζωή!!!</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Σου Γράφω, για ότι μου δίνει Δύναμη</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>και πιο πολύ όταν έχεις ένα χέρι να κρατηθείς</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>ένα γέλιο να σου πάρει το δάκρυ σου</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>ένα ώμο για να κλάψεις</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>ένα άγγιγμα να μοιραστείς</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>μια αγκαλιά να κρυφτείς</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>ένα φιλί να γευτείς</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>ένα σώμα να κρυφτείς</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>ένα βλέμμα να μοιραστείς</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>εναν Έρωτα να Γεννηθείς</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>ένα Πάθος να ντυθείς με πορφύρα</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>ένα πόθο να εκφράσεις!</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Σου Γράφω, για τις αναμνήσεις που&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>γλυκά με περιτρυγυρίζουν&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>για να δεις πόσα κάναμε Μαζί</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>πόσα έκανα χώρια και πόσα</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>άλλα έγιναν σε παράλληλα σύμπαντα</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>με όλους εκείνους που λεν ότι</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>κι εγώ έζησα κάτι ανάλογο στη Ζωή.</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Αναμνήσεις με γεύση γεμάτη από Κόκκινο</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Κρασί , που φυλάγεται στο Κελάρι της Μνήμης</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>και ανασύρεται σε Στιγμές έντονες!&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Σαν κι αυτή!</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Σου Γράφω, για αβάσταχτους Πόνους απώλειας ανθρώπων</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>από Γύρω μου , μα πιο πολύ Αβάσταχτος είναι ο Πόνος</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>όσων έφυγαν χωρίς λόγο ... Δύσκολα νιώθει κάποιος</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>αυτήν την απώλεια ... είναι λες και κάθε μέρα</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>παίρνεις το αγκάθι Σου και το ρίχνεις στην ήδη</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>ανοιγμένη Πληγή...&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Σου Γράφω, για ανθρώπινα πάθη και λάθη</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>που κάνουμε ...&nbsp; μα ζητάμε</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>συγχώρεση από εμάς τους ίδιους</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>για να αγκαλιάσουμε και να συγχωρήσουμε και τους άλλους</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>γύρω μας.</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span><br /><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span><br /><span style="font-size: large;"><b><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/475xTfQcVNs" width="480"></iframe></b></span><br /><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Σου γράφω, για την Δύναμη που αντλώ μέσα από&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Εικόνες Ποίησης που μου χαρίζεις</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>με μουσικά ηχωχρώματα γεμάτα</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Ενσυναίσθηση, γεμάτα Αγωνία, γεμάτα Λαχτάρα</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>γεμάτα Λύτρωση γεμάτα Προσμονή γεμάτα</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>χέρια Αγκαλιάς, γεμάτα Δάκρυα Κρύσταλλοι</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Σου Γράφω, για να δεις Αλυκές γεμάτες από</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Δάκρυα μέσα στης Καρδιάς την έκταση..</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>σου Γράφω, για το Σιρόκο Άνεμο της Ψυχής σου</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>που σαν Αερικό Γεμίζει τη κάθε γωνιά</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>με Δύναμη Ζωής, </b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>με Θάρρος να Πετάξεις σα Φτερό στον Αέρα</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>και να Γεμίσεις Μουσικές</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>να Γεμίσεις Μολυβιές με Χρωματα&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>το κόσμο όσων σε διαβάζουν!!</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Μα πάνω απ΄ολα με ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>γιατί οι Ψυχές που ΝΙΩΘΟΥΝ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>από το πέταγμα μέχρι τον Ψίθυρο</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>του Ανέμου</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>σα στιγμές έντονες είναι που Αξίζουν</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>να λέγονται Άγγελοι!!!</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Άγγελος λοιπόν που ανακάλυψα στη Γη</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>για να δώσεις σε μένα Δύναμη</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>να Εκφράζω τα Ανείπωτα</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>αυτά που πληγώνουν άλλους</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>μα δε ξέρουν ίσως ότι</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>πρώτα έχουν πληγώσει το Εγώ μου οι σκέψεις</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>οι πράξεις&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>το γέλιο το δάκρυ&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>και όχι με την έννοια του ματώνω</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>αλλά την έννοια του σφυριλατώ....</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Σφυριλατούνται λοιπόν όλα μέσα μας</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Σμυλεύονται και βγάινει το αποτέλεσμα</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>που χαρίζεται σε όσους</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>υπάρχουν γύρω μου και κοντά μου</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>ως μια Γυναίκα Τριαντάφυλλο</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>που σε ευχαριστεί για την αφιέρωσή της ΑΕΡΙΚΟ μου&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>γιατί τα <a href="http://aeriko-moments.blogspot.com/" target="_blank">Θραύσματα Αλήθειας</a>&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>είναι εκείνα που ξανα κολλάνε&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>αρκεί να τα διαβάσουν σωστά...</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>οι περαστικοί ...</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><br /></b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>και να τα αγκαλιάσουν οι <span style="font-size: x-large;">οικείοι</span>!!!!</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><br /></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Γιατι <a href="http://aeriko-edostirogmitouhronou.blogspot.com/" target="_blank">εδώ στη Ρωγμή του Χρόνου </a>τολμάς&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>να δείξεις την Επιστροφή, μέσα από τα χέρια</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>και σαν Ικαρος να πετάξεις στις Ψυχές μας</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>γεμίζοντάς τες στιγμές Ειρήνης,</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>που σαν Ερημίτης έχεις Προσευχηθεί για αυτές</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>στα Ψηλά Βουνά που η Ανάσα μένει Λεύτερη</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>από μυστικά, Βροχή, και πληγές&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>κόντρα σε μυσταγωγίες αλήθειας!!!</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Μιλώντας για την πάλη του Εαυτού!!!</b></span></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">Τιμή μου η <a href="http://draft.blogger.com/goog_204349605">καταχώρησή σου για τις δικές μου</a></div><div style="text-align: center;"><a href="http://aeriko-moments.blogspot.com/2011/11/blog-post_14.html" target="_blank">καταθέσεις Ψυχής</a>.</div><div style="text-align: center;">Θραύσματα Αλήθεια εδώ στη Ρωγμή του Χρόνου γέννησαν&nbsp;</div><div style="text-align: center;">Εν συναίσθηση Εαυτών!!!</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="color: magenta; text-align: center;"><b>ΑΕΡΙΚΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ:&nbsp;</b></div><div style="color: magenta; text-align: center;"><b><br /></b></div><div style="color: magenta; text-align: center;"><b><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/wQAvSgYdc0c" width="480"></iframe></b></div><div style="color: magenta; text-align: center;"><b><br /></b></div><div style="color: magenta; text-align: center;"><b><br /></b></div><div class="spacer" style="color: magenta;"></div><b><span style="color: magenta;"></span><span dir="&quot;ltr&quot;" style="color: magenta; float: right;"> "Δεν είμαι πέτρα όμως μπορώ <br />σαν πέτρα να κυλάω<br />Δεν είμαι σκόνη όμως μπορώ <br />σαν σκόνη να σκορπάω<br />Δεν είμαι δάκρυ όμως μπορώ <br />σαν δάκρυ να κυλάω<br />Δεν είμαι στάχτη όμως μπορώ <br />σαν στάχτη να σκορπάω<br />Δεν είμαι ήλιος ούτε φως <br />μα θέλει μέσα μου ο ρυθμός...<br />...να φεύγω να γυρνάω<br /><br />Δεν την αντέχει η σκέψη μου <br />την τρέλα που με καίει<br />Μα αν την ακούει να τραγουδά <br />μαζί της σιγοκλαίει."<br /><br />Τι ενώνει το βαθύ Μπλέ του πόνου με το κατακόκκινο χαμόγελο της καρδιάς;<br />Ένα ΓΑΛΑΖΙΟ Δάκρυ.<br />✿⊱╮✿⊱╮✿⊱╮✿⊱╮✿⊱╮✿⊱╮<br />Στην ουσία φτάνεις μόνο με έναν ήλιο<br />που σε καίει στο μέρος της καρδιάς...<br />Όταν με έβγαλε η Ζωή <br />στο Κατωφλι της Αλήθειας μου<br />τότε μπήκα στον Πυρήνα <br />της Υπαρξης μου....<br />Ξένος ο άλλος μου εαυτός..<br />όσο δυναμώνει μέσα στην ερημία <br />των καιρών τόσο θα αγκαλιάζει <br />τη στιγμή σας με τις μελωδίες του...<br />Και επειδή....<br />Η αλχημεία της ζώσας στιγμής <br />είναι το μοίρασμα της ψυχής.<br />Τραγουδώ για όλους όσους<br />δεν ζητιανεύουν μια αγκαλια <br />για να υπερασπίσουν <br />τη μοναξιά τους<br />αλλά και για όσους <br />επιτρέπουν στην ελπίδα να<br />υπερασπίσει τη θλιψη τους.<br />✿⊱╮♫✿⊱╮♫✿⊱╮♫✿⊱╮♫♫✿⊱╮♫<br />Η Ζωη ξερει.<br />Εγω απλα προσπαθω <br />να παραμεινω ο εαυτος μου.</span><span dir="&quot;ltr&quot;" style="color: magenta; float: right;">&nbsp;</span><span dir="&quot;ltr&quot;" style="color: magenta; float: right;"> </span><span dir="&quot;ltr&quot;" style="color: magenta; float: right;">&nbsp;</span><span dir="&quot;ltr&quot;" style="color: magenta; float: right;">&nbsp;</span><span dir="&quot;ltr&quot;" style="color: magenta; float: right;"> </span><span dir="&quot;ltr&quot;" style="color: magenta; float: right;"><br /></span><span dir="&quot;ltr&quot;" style="color: magenta; float: right;"><br /></span></b><br /><div style="color: magenta; text-align: center;"><br /></div><div style="color: magenta; text-align: center;"><b><br /></b></div><div style="color: magenta; text-align: center;"><b><br /></b></div><div style="text-align: center;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-1887648331746149132?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-17449957077373766162011-11-14T14:58:00.001+02:002011-12-11T01:49:41.145+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><table border="1" cellpadding="0" cellspacing="0" class="MsoTableGrid" style="border-collapse: collapse; border: none; mso-border-alt: solid windowtext .5pt; mso-padding-alt: 0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-yfti-tbllook: 1184;"> <tbody><tr style="mso-yfti-firstrow: yes; mso-yfti-irow: 0; mso-yfti-lastrow: yes;"> <td style="border: solid windowtext 1.0pt; mso-border-alt: solid windowtext .5pt; padding: 0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; width: 213.05pt;" valign="top" width="355"><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">Ho difeso le mie scelte io ho</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">creduto nelle attese io ho</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">saputo dire spesso di no</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">con te non ci riuscivo.</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">Ho indossato le catene io ho</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">i segni delle pene lo so</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">che non volendo ricordero</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">quel pugno nello stomaco</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">A novembre</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">la citta si spense in un istante</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">tu dicevi basta ed io restavo inerme</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">il tuo ego e stato sempre piu forte</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">di ogni mia convinzione ora a</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">novembre</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">la cittu si accende in un istante</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">il mio corpo non si veste piu di voglie</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">e tu non sembri neanche piu cosi forte</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">come ti credevo un anno fa</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">novembre.</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">Ho dato fiducia al buio ma ora sto</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">in piena luce e in bilico tra estranei</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">che mi contendono la voglia di rinascere</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">a novembre</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">la citta si spense in un istante</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">tu dicevi basta ed io restavo inerme</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">il tuo ego e stato sempre piu forte</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">di ogni mia convinzione ora a</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">novembre</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">la citta si accende in un istante</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">il mio corpo non si veste piu di voglie</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">e tu non sembri neanche piu cosi forte</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">come ti credevo un anno fa</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">novembre.</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">E tu parlavi senza dire niente</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">cercavo invano di addolcire quel retrogusto amaro</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">di una preannunciata fine.</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">A novembre</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">la citta si spense in un istante</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">tu dicevi basta ed io restavo inerme</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">il tuo ego e stato sempre piu forte</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">di ogni mia convinzione ora</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">a novembre</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">la citta si accende in un istante</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">il mio corpo non si veste piu di voglie</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">e tu non sembri neanche piu cosi forte</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><span lang="EN-US">come ti credevo un anno fa</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">novembre</div></td> <td style="border-left: none; border: solid windowtext 1.0pt; mso-border-alt: solid windowtext .5pt; mso-border-left-alt: solid windowtext .5pt; padding: 0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; width: 213.05pt;" valign="top" width="355"><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">Υπερασπίστηκα τις επιλογές μου</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">Πίστευα στην αναμονή</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">ήξερα να λέω συχνά όχι</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">μαζί σου δεν το κατόρθωσα.</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">Φορούσα αλυσίδες</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">έχω σημάδια από πόνο, το ξέρω</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">πως χωρίς να το θέλω θα θυμάμαι</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">αυτήν τη γροθιά στο στομάχι μου</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">Τον Νοέμβρη</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">η πόλη σβήνει σε μια στιγμή</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">έλεγες "αρκετά" κι εγώ στεκόμουν ανυπεράσπιστη</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">ο εγωισμός σου ήταν πάντα πιο δυνατός</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">από κάθε μου πεποίθηση, τώρα</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">τον Νοέμβρη</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">η πόλη ανάβει σε μια στιγμή</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">το κορμί μου δεν φαίνεται πια ποθητό</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">ακόμα κι εσύ δεν μοιάζεις πια τόσο δυνατός</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">όσο πίστευα πως ήσουν ένα χρόνο πριν</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">τον Νοέμβρη.</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">Εμπιστεύτηκα το σκοτάδι, μα τώρα στέκομαι</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">σε ολόφωτο φως και σε ισορροπία μεταξύ ξένων</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">που μου αμφισβητούν την επιθυμία μου να ξαναγεννηθώ</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">Τον Νοέμβρη</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">η πόλη σβήνει σε μια στιγμή</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">έλεγες "αρκετά" κι εγώ στεκόμουν ανυπεράσπιστη</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">ο εγωισμός σου ήταν πάντα πιο δυνατός</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">από κάθε μου πεποίθηση, τώρα</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">τον Νοέμβρη</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">η πόλη ανάβει σε μια στιγμή</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">το κορμί μου δεν φαίνεται πια ποθητό</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">ακόμα κι εσύ δεν μοιάζεις πια τόσο δυνατός</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">όσο πίστευα πως ήσουν ένα χρόνο πριν</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">τον Νοέμβρη.</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">Κι εσύ μιλούσες χωρίς να λες τίποτε</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">προσπαθούσα μάταια να γλυκάνω αυτήν την πικρή γεύση</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">ενός προαναγγελθέντος τέλους</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">Τον Νοέμβρη</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">η πόλη σβήνει σε μια στιγμή</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">έλεγες "αρκετά" κι εγώ στεκόμουν ανυπεράσπιστη</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">ο εγωισμός σου ήταν πάντα πιο δυνατός</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">από κάθε μου πεποίθηση, τώρα</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">τον Νοέμβρη</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">η πόλη ανάβει σε μια στιγμή</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">το κορμί μου δεν φαίνεται πια ποθητό</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">ακόμα κι εσύ δεν μοιάζεις πια τόσο δυνατός</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">όσο πίστευα πως ήσουν ένα χρόνο πριν</div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: .0001pt; margin-bottom: 0cm;">τον Νοέμβρη.</div></td> </tr></tbody></table><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/e51wK4_PJMw" width="640"></iframe></div><br /><div style="text-align: center;">Πόσο μου αρέσει η ιταλική γλώσσα !!!&nbsp;</div><br /><div style="text-align: center;">Άλλωστε οτιδήποτε κι αν ακούσεις..&nbsp;</div><div style="text-align: center;">όποιο τραγούδι σε παραπέμπει ... σε μια</div><div style="text-align: center;">διαφορετική ποίηση!!</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ποίηση που μιλάει για το Πάθος</div><div style="text-align: center;">πάντα ενός Έρωτα!</div><div style="text-align: center;">Φτερά και βέλη&nbsp;</div><div style="text-align: center;">παντού γύρω μας όταν μας χτυπάει...</div><div style="text-align: center;">Μας ξεγυμνώνει !!!&nbsp;</div><div style="text-align: center;">Μας αφήνει εκτεθειμένους</div><div style="text-align: center;">σε όλους τους καιρούς ...</div><div style="text-align: center;">Μέχρι να μας αποδυναμώσει...</div><div style="text-align: center;">Και τότε είναι που η συγχωρδία των κορμιών</div><div style="text-align: center;">απλά γκρεμίζει ένα ολόκληρο κονσέρτο</div><div style="text-align: center;">που όλοι γύρω είναι έτοιμοι να γευτούν!</div><div style="text-align: center;">Το κούρδισμα δεν οφελεί πια ...</div><div style="text-align: center;">Και ο πόνος σα γροθιά στο στομάχι</div><div style="text-align: center;">σπάει το Ένα σε δύο ξένα σώματα ξανά...</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γιατί υπάρχουν και ναρκισσιστές!!!</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/aMOfYLJGY-0" width="480"></iframe></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-1744995707737376616?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-85809466866899152062011-11-12T14:50:00.001+02:002011-11-12T16:08:04.586+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">Αδερφέ μου</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">να κουβεντιάζουμε ήσυχα, ήσυχα&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">και απλά!!!&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">Πόσο θα θελα να φτιάξουμε</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">ποιήματα ... για να σμύξουμε</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">τον κόσμο !!&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">Τον κόσμο των Ψυχών ....&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">γιατί τις Ψυχές τις έχουμε</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">παραμερίσει ...</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">τι θα ήθελε αδερφέ μου η δική σου ΨΥΧΗ?</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">Γιατί την εγκλωβίζεις λοιπόν</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">σε κάτι που δε θέλει ...&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">Ή μπορεί και να το θέλει ...</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">αλλά αδερφέ μου&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">να έχεις τα κότσια να το εκφράσεις...</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">μέσα από ποιήματα...</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">έλα να πάρουμε την πένα</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">και να χαράξουμε&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">τα ΘΕΛΩ μας πάνω ΣΕ ΠΕΤΡΑ!</span></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">Πόσο θα θελα αδερφέ μου να καθόμαστε ο ένας</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">δίπλα στον άλλον ...</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">να μην υπήρχε απόσταση ...&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">Ανάμεσα Μας ...</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">Ξέρεις καμιά αφορά η απόσταση αυτή&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">ΓΕΦΥΡΩΝΕΤΑΙ&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">ΠΩΣ?&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">ξέρεις πως αδερφέ μου ...&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">ήσυχα, ήσυχα και απλά. ...</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">Χωρίς πολλά λόγια</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">ίσως μια αγκαλιά,</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">ίσως ένα γέλιο από ΚΑΡΔΙΑΣ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">ίσως ένα ΔΑΚΡΥ ΨΥΧΗΣ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">είναι αυτά τα απλά&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">που θα γεφυρώσουν</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">τις όποιες αποστάσεις...</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">Δεν είναι δύσκολο ΑΔΕΡΦΕ ΜΟΥ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">είναι απλό ...&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">Μπορείς να το κάνεις?</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">Μπορείς να το ζητήσεις,</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">από όποιον θέλεις, επιθυμείς</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">και θα δεις δε χρειάζονται λόγια,</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">απλά ήσυχα ήσυχα </span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">θα μιλήσουν οι ΨΥΧΕΣ</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;">και οι ΚΑΡΔΙΕΣ!</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: red;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/gOMc4d8rIew" width="640"></iframe></span></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-8580946686689915206?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-37711325122449637652011-11-09T00:00:00.000+02:002011-11-09T00:56:59.998+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;">Αυτό το αστέρι ήθελα δώρο να</div><div style="text-align: center;">σου φέρω...</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Απόψε που έχω τα γενέθλια μου!!</div><div style="text-align: center;">Αυτό το αστέρι να φωτίζει πάντα</div><div style="text-align: center;">το δρόμο μου...</div><div style="text-align: center;">Ένα ΑΣΤΕΡΙ δώρο ΚΑΡΔΙΑΣ</div><div style="text-align: center;">γιατί ΜΟΥ ΑΞΙΖΕΙ....</div><div style="text-align: center;">ΝΑ ΜΕ ΧΑΙΡΟΜΑΙ!!!</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/2EOpLQQF32Y" width="480"></iframe></div><br /><br /><br /><div style="text-align: center;">αυτό για την όμορφη πατρίδα που με γέννησε</div><br /><br /><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/Yw236r36Wrc" width="480"></iframe></div><br /><br /><br /><div style="text-align: center;">Κι αυτό για την ημέρα ετούτη<br /><br />Μονό το "α" και το "χ"<br />στη σχολική μου εποχή<br />πρωτοσυλλάβισα<br />Γι αυτό το "αχ" και το "γιατί"<br />όπου βρεθώ μ' ακολουθεί<br />κι ας τριαντάδυαρισα </div><br /><br /><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/LcCjbmy31CU" width="480"></iframe></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-3771132512244963765?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-55207157299644316452011-10-30T13:08:00.003+02:002011-10-30T13:13:30.471+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-U_jKQ37x3xI/Tq0q7d0dEnI/AAAAAAAAAOw/CD3l6_4TfYg/s1600/triantafylla_19327.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="139" src="http://1.bp.blogspot.com/-U_jKQ37x3xI/Tq0q7d0dEnI/AAAAAAAAAOw/CD3l6_4TfYg/s320/triantafylla_19327.jpg" width="320" /></a></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>Λευκό Χαρτί μιας Γυναίκας Τριαντάφυλλο</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>σε δύο ημέρες μπαίνει ένας νέος μήνας.</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>Ο δικός μου Νοέμβρης !</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>Ανεξίτηλο μελάνι Καρδιάς</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>έχει στάξει εδώ και κάμποσα χρόνια</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>έχει μετρήσει μα πάνω απ όλα</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>έχει κρατήσει πολλές</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>στιγμές από αυτό τον μήνα!</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>Γιορτές, χαρές, πρόσωπα,</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>μέσα από φοιτητικά σπίτια...</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>Γιορτές, χαρές, πρόσωπα,</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>μέσα από επιστροφές</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>στη δική μου Γη,&nbsp;</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>με γιορτές, εκπλήξεις, χαρές, πρόσωπα</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>μέσα από νέα ξεκινήματα...</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>Ανέμελες φάσεις . Γνωριμίες</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>παρέες για άλλους και</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>για όσους Συναισθάνονται</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>το Γέλιο, το Δάκρυ, τη Χαρά, τη Στιγμή</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>ενώνονται με λέξεις πιο</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>Βαθιές, Ρίζες που ξεκινούν από την Καρδιά</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>και διακλαδώνονται στους ώμους! μαζί με Γέλιο και Δάκρυ</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>Γιορτές, χαρές, πρόσωπα</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>από μια άλλη εποχή γεμάτη</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>έρωτες, λουλούδια, χαρές,πάθη, πόθους!!</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>που άλλοτε μέθυσαν από αρώματα</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>γυναικείου τριαντάφυλλου</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>και άλλοτε μάτωσαν βαθιά γιατί</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>το έκοψαν .</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>Κόβοντας έτσι και το Άρωμα του.</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>Όταν κόβεις ένα τριαντάφυλλο το καταδικάζεις</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>σε ένα αργό θάνατο...&nbsp;</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>όμως ξέρει να Επιβιώνει!!</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>Επιβίωσε!</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>Γιορτές, χαρές,πρόσωπα</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>που τελικά άλλαξαν γιατί</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>βαρέθηκαν, κουράστηκαν, πιέστηκαν να βλέπουν</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>ένα τριαντάφυλλο συνεχώς να ματώνει..</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>ένα τριαντάφυλλο</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>που πάντα θα είναι το Δικό Τους τριαντάφυλλο</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>γιατί Εκείνοι το είχαν στο Δικό τους Κήπο!</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>Εκείνοι το κράτησαν, το φρόντισαν!</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>πάντα με τη συγκατάθεση του Τριαντάφυλλου..</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>πάντα με την άγάπη του ίδιου, πάντα</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>με τη σκέψη του ίδιου πάντα</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>με το βλέμμα το καθάριο</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>του ίδιου,</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>πάντα με το χέρι του ίδιου</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>πάντα με τη Καρδιά του ίδιου</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>πάντα με κάτι πιο βαθύ</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>ΤΗΝ ΨΥΧΗ του ίδιου.</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>γιορτές , χαρές, λύπες, πρόσωπα ...</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>μέσα από άλλες επιστροφές ξανά</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>στη γη που τη γέννησε...</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>Τότε η επιστροφή εκείνη έγινε πια</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>για συναισθηματικούς λόγους!</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>αποκαλύπτοντας τώρα μετά από 3 χρόνια</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>ότι έγινε γιατί της έλειπαν&nbsp;</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>τα πρόσωπα, τα γέλια και οι χαρές</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>τελικά... βίωσε κάτι άλλο</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>μαζί με τα προβλήματα που μπήκαν&nbsp;</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>στο στίβο της ζωής της!</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>Είναι αυτές οι στροφές του δρόμου</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>που αν δε τις πάρεις σωστά σε πετάνε</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>εκτός ...&nbsp;</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b><br /></b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>γιορτές, Γέλια, εκπλήξεις, πρόσωπα, χαρές...</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>πολλά κλικ φωτοστιγμών .. που χάθηκαν</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>αλλά τουλάχιστον τα έχουν εκείνοι</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>για να θυμούνται ...&nbsp;</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>αν κάποτε ξεχάσουν ..</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>απλά να θυμούνται ...&nbsp;</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>ότι τα τριαντάφυλλα όσο και να τα</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>κόβεις ... και χάνουν το άρωμά τους</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>απλά δυναμώνουν τα αγκάθια τους</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>για τον επόμενο που θα τα κόψει...</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>Γυναίκα Τριαντάφυλλο</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>που πλήγωσε και πληγώθηκε..</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>συνήθως ό,τι Αγαπάμε πιο πολύ</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>το πληγώνουμε!</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>οι πληγές εν καιρώ</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>κλείνουν ...</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>θα κλείσουν ..&nbsp;</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>θα ανοίγουν όταν</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>ανεπάισθητα το χέρι</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>θα θέλει να τις ξύσει,&nbsp;</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>μα θα κλείσουν οριστικά</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>όταν τα Κενά θα καλυφτούν</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>ξανά από τα ίδια χέρια που</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>το πληγωσαν.</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>Μιλώντας πάντα από Καρδιάς</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>δεν επιρρίπτω καμια ευθύνη σε Κανέναν</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>παρα μόνο πορεύομαι</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>με ότι ΑΓΑΠΗΣΑ με οτι ΑΓΑΠΗΘΗΚΑ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>με ότι ΠΟΝΕΣΑ με ότι έκανα</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>άλλους να ΠΟΝΕΣΟΥΝ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>αλλά πάνω από όλα με ΑΓΑΠΗ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>για ότι Αγγιξα, για ότι Λάτρεψα, για ότι</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>ΕΡΩΤΕΥΘΗΚΑ, για ότι ΠΟΘΗΣΑ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>για ότι ΚΡΑΤΗΣΑ για ότι&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>ΜΕΘΥΣΑ, για ότι ΘΕΟΠΟΙΗΣΑ, για ότι</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΗΣΑ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>για ότι ΔΑΚΡΥΣΑ, για ότι ΑΓΚΑΛΙΑΣΑ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>για ότι ΓΕΛΑΣΑ, για οτι ΧΑΡΗΚΑ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>για ότι έβγαλα ΡΙΖΕΣ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>για ότι εβγαλα ΑΓΚΑΘΙΑ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>για ότι ΧΑΡΙΣΑ, για ότι</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>ΜΥΡΙΣΑ για ότι ΠΙΣΤΕΨΑ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>για ότι ΟΥΡΛΙΑΞΑ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>για ότι ΦΙΛΙΣΑ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>για ότι ΜΑΤΩΣΑ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>για ότι ΕΚΛΑΨΑ,</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>για ότι ΕΘΑΨΑ,&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>και για όλα εκείνα που</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>θα ζήσω ΓΙΑ ΟΣΟ&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>θα υπάρχουν ΑΚΟΜΑ ΚΗΠΟΙ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>να μου προσφέρουν ΧΩΜΑ , ΧΡΩΜΑ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>ΧΩΡΟ να αναβλίζω&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>ΑΡΩΜΑΤΑ&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>για όσο θα υπάρχουν ακόμα ΧΑΡΤΙΑ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>για να ΓΡΑΦΩ για όσα ΘΕΛΩ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>να ΚΡΑΤΗΣΩ ΓΥΡΩ ΜΟΥ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>πάντα με τη ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΗ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>όσων ΘΕΛΟΥΝ ...&nbsp;</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>όσων ΜΕΤΑΝΙΩΣΟΥΝ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>όσων ΑΠΛΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΝΤΑΙ</b></span></div><div style="color: red; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>την ΨΥΧΗ Μου!</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/NoihSHZY_yY" width="480"></iframe> </b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b><br /> </b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>Για αυτό ΛΕΥΚΟ ΧΑΡΤΙ</b></span><br /><span style="font-size: small;"><b>ΧΑΡΙΖΩ για Να Γράψουμε</b></span><br /><span style="font-size: small;"><b>ΞΑΝΑ&nbsp;</b></span><br /><span style="font-size: small;"><b>ότι από τα ΠΑΡΑΠΑΝΩ&nbsp;</b></span><br /><span style="font-size: small;"><b>θέλουμε να ΚΡΑΤΗΣΟΥΜΕ ..&nbsp;</b></span><br /><span style="font-size: small;"><b>ΕΓΩ ΚΡΑΤΩ τις ΣΤΙΓΜΕΣ</b></span><br /><span style="font-size: small;"><b>τις ΔΥΝΑΤΕΣ ... και είναι ΠΟΛΛΕΣ</b></span><br /><span style="font-size: small;"><b>ΓΡΑΨΕ ΚΑΙ ΑΣ ΜΑΤΩΝΕΙΣ...</b></span><br /><span style="font-size: small;"><b>Μη Φοβάσαι ... το ΑΙΜΑ βγαίνει</b></span><br /><span style="font-size: small;"><b>από Την Καρδιά ..</b></span><br /><span style="font-size: small;"><b>και ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΡΩΜΑ&nbsp;</b></span><br /><span style="font-size: small;"><b>ΣΤΑ ΠΕΤΑΛΑ</b></span><br /><span style="font-size: small;"><b>ΤΟΥ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ</b></span><br /><span style="font-size: small;"><b><br /> </b></span><br /><span style="font-size: small;"><b><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/-2P2__EDq-0" width="640"></iframe> </b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b><br /></b></span></div><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-5520715729964431645?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-70459139310309655352011-10-14T02:22:00.000+03:002011-10-14T02:22:34.218+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /><br /><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/IWWPrAufATs" width="560"></iframe></div><br /><br />Όταν έχω εσένα ....<br />κάνε ένα βήμα να κάνω εγώ το ΕΠΟΜΕΝΟ<br />(για ΌΣΟ .... μας επιτρέπονται τα βήματα)<br /><br />όταν έχω ΕΣΕΝΑ ... νιώθω σα ΠΑΙΔΙ<br />μη Φοβού ΚΑΝΕΝΑ εσύ κι εγώ<br />στον κόσμο τον ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-7045913931030965535?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-60611531633062932412011-10-14T01:03:00.001+03:002011-10-14T01:53:06.663+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/psmSefyWdy8" width="420"></iframe></div><br /><br /><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">Πως να ηρεμήσω ...</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;"><br /></span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">αφού η ζωή είναι πολύ , μα πολύ μικρή</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">μάτια μου ...</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">αρκεί μια στιγμή ...</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">για να προχωρήσω..</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;"><br /></span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">σε όσα είναι μια προδιαγεγραμμένη πορεία..</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">όχι , όχι δεν έχει να κάνει με κανένα</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">και με τίποτα αυτό το ποστ</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;"><br /></span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">έχει να κάνει με όλα όσα μένουν μέσα μου...</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;"><br /></span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">απλά είμαι δύσκολος χαρακτήρας μάτια μου ...</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">και όλα κάποια στιγμή θα τελειώσουν ...</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;"><br /></span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">απλά τότε δε θα φοβηθείς τίποτα</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">και δε θα σε εμποδίσει και κανένας..</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">δεν θα υπάρχει κανένας να εμποδίσει</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">το πέταγμα σου...</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;"><br /></span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">και θα δεις θα νιώσεις ελεύθερο - σα φτερό που</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">το φυσάει ο αέρας - και το πάει εδώ κι εκεί..</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">ίσως κάποτε ίσως τότε κάποιοι</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">να εκτιμήσουν περισσότερο...</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">τη πορεία που ήθελες να γράψεις...</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;"><br /></span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;"><br /></span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">είσαι κι εσύ που κάθε βράδυ με "φυλάς"</span></b></div><div style="color: red;"><br /></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">Στάζει η στιγμή ... κόκκινες κατακόκκινες</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">"υδονές" συνύπαρξης με ότι αγάπησες..</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">με ότι σε αγάπησε και με ότι αγαπήθηκες</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;"><br /></span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">Αυτές κρατάς και προχωράς στο δύσκολο</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">έργο της Ανύψωσης Σου ...</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">Δύσκολα φεγγάρια ...&nbsp;</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">Κι όταν βρίσκονται στη γέμιση</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">με χρώμα ασημί ...&nbsp;</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">τυφλωνεσαι..πως να δεις το κάλπικο ....</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">μα δεν υπάρχει κάλπικο μάτια μου ...</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">όλοι είμαστε φεγγάρια που διαγράφουμε</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">πορεία μέχρι την γεμίσή μας .. με ότι</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">πιο όμορφο έχουμε επιθυμήσει...</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">έχουμε γευτεί .... ΑΓΑΠΗ και ΕΡΩΤΑ</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;"><br /></span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">Αν κι όλα πια Φαντασία και Συναίσθημα&nbsp;</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">δημιουργούν χώρους&nbsp;</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">περιφρούρησης&nbsp;</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">από ότι σε Πληγώνει Βαθιά...</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">από ότι σου Στερεί&nbsp;</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">την ύπαρξη Σου...&nbsp;</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;"><br /></span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">Ξαπλώνεις το Κορμί&nbsp;</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">κατάκοπο και ηΛογική</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">κατακεραυνώνει&nbsp;</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">το Συναίσθημα...</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">Σκληρή η πραγματικότητα για όσους</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">δεν την αντέχουν.. ΕΣΥ όμως μάτια μου</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">ξέρεις να την Αντέχεις .. και πρέπει όταν</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">και όποτε να την Αντέξεις...&nbsp;</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;"><br /></span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">Μόνο μια ευχή ...&nbsp;</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">Σταμάτα να πληγώνεις άλλο</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">αυτό που αγάπησες .. αυτό που κράτησες ..</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">αυτό που μοιράστηκες ..&nbsp;</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">είτε αυτό λέγεται Δύο Ψυχές σε Μία!</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">είτε λέγεται Συντροφικότητα Ψυχών</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">που δόθηκαν και έδωσαν στο πέρασμα των καιρών</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">ότι είχαν περισσότερη ανάγκη .... Την Ψυχή τους..</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">με οποιοδήποτε τρόπο </span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;"><br /></span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">Μη θολώνσεις τα νερά .. ποτέ...&nbsp;</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">τουλάχιστον όχι με δάκρυα λύπης ...</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">να είναι δάκρυα χαράς ....&nbsp;</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">γιατί κάποτε θα Λυτρωθείς από ότι Σε πλήγωσε Κάποτε</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;"><br /></span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">Να ήξερες πόσο σε λαχτάρησε ...</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">Τα δάκρυα μέσα δε χώρεσαν κι άρχισαν πάλι&nbsp;</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">εξω να ξεχειλίζουν</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">μη με αφήνεις άλλο αργοπεθαίνω...</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">Χρόνια .... με αλυσίδες ...</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">ασφυξία ....</span></b></div><div style="color: red;"><br /></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;"> </span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">"</span></b>Γλυκό μεθύσι μου, στο γρίφο μου βρήκα τη λύση μου<br />και το γιορτάζω πετάω, απ' την ανατολή στη δύση μου.<br />Το κόσμο που γυρνάει κάνω ανάκατο,<br />μα ακόμα -κοίτα με!- πατώ σε κόσμο υπαρκτό.<br />Και τα καράβια μου, ναυάγια στο βυθό, μα δεν με νοιάζει<br />Eίναι οι νεράιδες μου εδώ.... Τίποτα δεν με τρομάζει.<br /><br />Το ποτάμι κυλάει κι όπου θέλει ας με πάει<br />τη μια με φτιάχνει, την άλλη με χαλάει.<br /><b><span style="color: #741b47;">Μα έχω κρυφή ελπίδα, πως ό,τι άσχημο είδα</span><br style="color: #741b47;" /><span style="color: #741b47;"> ίσως να φταίει η χαλασμένη μου πυξίδα."</span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;"><br /></span></b></div><div style="color: red;"><b><span style="font-size: x-small;">καληνύχτα ψυχάκι</span></b></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-6061153163306293241?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-65171323752993639982011-10-08T02:40:00.000+03:002011-10-08T16:52:14.219+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{&quot;type&quot;:1}"><span class="messageBody translationEligibleUserMessage" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">"Οι δρόμοι γεμάτοι ανθρώπινες φιγούρες, ήχοι, βλέμματα, χρώματα, ερεθίσματα... Πόσο γεμάτα μοιάζουν όλα... Πόσο αποπνικτικά γεμάτα...<br /> Όταν λείπει ο ένας, ο δικός μας άνθρωπος, το (φαινομενικά) γεμάτο νιώθουμε να μας πνίγει επειδή στην ουσία αποδεικνύεται οδυνηρά εντελώς κενό.<br /> Ένα κενό με ασύλληπτο βάρος..."</span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{&quot;type&quot;:1}"><span class="messageBody translationEligibleUserMessage" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">&nbsp;πόσο με εκφράζουν τα λόγια ετούτα ... </span></h6><br /><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{&quot;type&quot;:1}"><span class="messageBody translationEligibleUserMessage" data-ft="{&quot;type&quot;:3}"><br /></span></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{&quot;type&quot;:1}"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/QCQTr8ZYdhg" width="560"></iframe><span class="messageBody translationEligibleUserMessage" data-ft="{&quot;type&quot;:3}"><br /></span></h6><br /><br /><b><span style="color: red;">How I wish, how I wish you were here. </span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">We're just two lost souls </span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">Swimming in a fish bowl, </span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">Year after year, </span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">Running over the same old ground. </span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">What have we found? </span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">The same old fears. </span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">Wish you were here.</span></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-6517132375299363998?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-56209692214507131902011-10-05T20:40:00.000+03:002011-10-05T20:40:08.721+03:00<iframe src="http://www.youtube.com/embed/X48t5RumXUk?fs=1" allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" width="459"></iframe><br /><br />Σημασία έχει πως ότι μου λείπει πιο πολύ<br />δεν μπορώ πια να το σφύξω στην αγκαλιά μου<br /><br />Σε χρειάζομαι γιατί σε Αγαπώ ...<br />και η Αγάπη πονάει μάτια μου<br /><br />Πονάει να ντύνεται μες το μαύρο!!!<br />Το μαύρο χρώμα δηλώνει απώλεια...<br />πένθος γι αυτό που "χάθηκε" ...<br /><br />Εύχομαι ο δρόμος που πήρες να είναι ο σωστός για ΕΣΕΝΑ!<br />Πέταξε μακριά μικρέ πρίγκιπα ..<br />γνώρισε νέους κόσμους , πολιτισμούς, ανθρώπους ...<br />Ανθρώπους που κοιτάνε ψηλά , να κάνουν το σωστό<br />και το δίκαιο, να μη πληγώνουν , να σου δίνουν χωρίς να<br />θέλουν ανταλλάγματα ... ΑΓΑΠΗ, ΦΡΟΝΤΙΔΑ, ΑΓΚΑΛΙΑ,<br />ΓΕΛΙΟ, ΔΑΚΡΥ, ΧΑΡΑ.. ΕΥΤΥΧΙΑ!<br />Έτσι όπως κι ΕΣΥ τα έδωσες κάποτε ....<br />χωρίς να στο ζητήσει ΚΑΝΕΝΑΣ<br /><br />Μη Φοβηθείς ...<br />Αν λέω αν κάποτε θελήσεις ξέρεις που θα βρεις αυτό που<br />θα σου έχει λείψει ...<br /><br />Καληνύχτα Ψυχάκι!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-5620969221450713190?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-57050149854333202982011-10-05T00:17:00.000+03:002011-10-05T00:17:41.669+03:00<iframe src="http://www.youtube.com/embed/E3Z-V67m8jo?fs=1" allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" width="459"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-5705014985433320298?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-9262394424846111912011-10-02T17:23:00.000+03:002011-10-02T17:23:34.665+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/srREQpQeioQ?fs=1" width="459"></iframe><br /><br />Αυτό για τη σκέψη που έκανα το πρωί,<br />για το μήνυμα που έμεινε στα πρόχειρα<br />και για όλα εκείνα που επακολούθησαν<br /><br />Εμένα με άγγιξε γλυκά αυτή η συνάντηση...<br />πήρα Δύναμη για όσα πρέπει<br />να ΑΝΤΕΞΩ<br />Ενέσεις Ευφορίας<br />για όλες εκείνες τις ΦΟΡΕΣ που<br />παρεκτραπήκαμε ...<br /><br />Γιατί θέλω να με έχεις στην Καρδιά Σου<br />ως κάτι όμορφο ... γλυκό ...<br />ως κάτι που μοιράστηκε τις πιο όμορφες στιγμές<br />χρόνων ...<br /><br />Ως εκείνο το άτομο που κάποτε σου έδωσε<br />το ΓΕΛΙΟ του<br />το ΧΑΜΟΓΕΛΟ του<br />το ΔΑΚΡΥ του<br />τη ΧΑΡΑ του<br />την ΑΓΚΑΛΙΑ του<br />την ΨΥΧΗ του<br />τον ΩΜΟ του<br />δεν το έκανε/κάνει γιατί το ζήτησε κάποιος, το ΕΚΑΝΕ/ΚΑΝΕΙ<br />γιατί το ΕΝΙΩΘΕ/ΝΙΩΘΕΙ από τα ΒΑΘΗ της ΚΑΡΔΙΑΣ του<br /><br />και που ΕΜΑΘΕ από<br /><br />το ΓΕΛΙΟ σου<br />το ΧΑΜΟΓΕΛΟ σου<br />το ΔΑΚΡΥ σου<br />τη ΧΑΡΑ σου<br />την ΑΓΚΑΛΙΑ σου<br />την ΨΥΧΗ σου<br />τον ΩΜΟ σου<br />ότι όταν ΣΥΝΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ η ΖΩΗ περνάει πιο ΟΜΟΡΦΑ<br />πιο ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ, πιο ΛΑΜΠΕΡΑ πιο ΑΝΩΔΥΝΑ ...<br /><br />Δεν ζητώ καμία θέση στη ΖΩΗ κανενός...<br />Ήταν και είναι Τιμή μου που κάποτε με είχαν στις ζωές τους<br />και αφού μπήκα έστω και ΜΙΑ ΦΟΡΑ στη ΖΩΗ τους<br />αυτό αρκεί .... αρκεί να δουν και να εκτιμήσουν<br />γιατί με κράτησαν εκείνοι σε αυτή τη θέση ....<br /><br /><br />Δεν Μιλώ για Έρωτα , αν και το τραγούδι<br />γι αυτό μιλάει ...<br /><br />Μιλάω για την Επαφή των Ανθρώπων ...<br />Για τη Ματιά εκείνη που ξέρει<br />να βλέπει στην Ψυχή<br /><br />Αυτή είναι η αλήθεια μου!<br />Άκου τη σκέψη μου ...<br />Άκου...<br />Άκου τα κομμάτια της Ψυχής<br />πόσο θόρυβο κάνουν<br />κάτι σαν μαγνήτες που τρέχουν<br />να ελκύσουν τα άλλα κομμάτια<br />μιας άλλης Ψυχής<br /><br />ενώνονται για όσο ...<br />και μετά πάλι σκορπίζονται<br />και ακούς τα θραύσματα<br />να κάνουν πιο πολύ θόρυβο<br />από κάθε άλλη φορά....<br /><br /><br />- Θα τα πούμε ...?!<br />- .......<br /><br /><span style="color: red; font-weight: bold;">"αυτή είναι η αλήθεια μου....και υπάρχει μόνο γιατί τη μοιράστηκα κάποτε μαζί σου...</span><br /><span style="color: red; font-weight: bold;">θέλω να σου φωνάξω δυνατά....άκου τα λόγια μου...είναι φωνές που σκίζουν τη σιωπή σου....</span> (τη σιωπή ΜΟΥ, τη σιωπή ΜΑΣ)<br /><span style="color: red; font-weight: bold;">άκου τη σκέψη μου και την ελάχιστή μου αναπνοή...άκου τον ήχο μου που σε τυλίγει...</span><br /><span style="color: red; font-weight: bold;">και ύστερα αφήνεται να υπάρχει για να τον ακούς....ΕΣΥ....."</span><br /><br /><span style="color: red; font-weight: bold;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-926239442484611191?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-19416163473692580932011-10-02T11:35:00.000+03:002011-10-02T11:35:35.112+03:00<iframe src="http://www.youtube.com/embed/370JyBVK_GY?fs=1" allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" width="459"></iframe><br /><br />Παλιά αλλά όχι Ξεχασμένα!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-1941616347369258093?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-51789850101483569592011-10-01T16:27:00.000+03:002011-10-01T16:27:37.105+03:00<iframe src="http://www.youtube.com/embed/O0UDKEPbvdU?fs=1" allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" width="459"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-5178985010148356959?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-90163578807355357192011-10-01T00:06:00.000+03:002011-10-01T00:06:32.988+03:00<iframe src="http://www.youtube.com/embed/hGI_bdXQ0e0?fs=1" allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" width="459"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-9016357880735535719?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-198995013147519152011-09-30T00:02:00.001+03:002011-09-30T00:04:03.897+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/dr8MjDRmTrE?fs=1" width="459"></iframe><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;"><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;"><b>Are you ready to play the game<br />Ready to lose it all<br />Sure you want to play<br />this tainted love<br />Ready to play the game<br />Ready to lose it all<br />Sure you want to play<br />this tainted love<br />Ready to play the game<br />Ready to lose it all<br />Are you sure you want to play</b></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-19899501314751915?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-72304059859125220662011-09-28T23:20:00.001+03:002011-09-28T23:21:22.549+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/6KPTEL61s8M?fs=1" width="459"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-7230405985912522066?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-40451787491095931712011-09-27T22:26:00.001+03:002011-09-27T22:28:40.974+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/oblXTPPvPag?fs=1" width="459"></iframe><br /><br />Βρες το κλειδί μιας και έφτασες ως εδώ....<br />μα μη Φοβηθείς ...<br />Άσε το Φόβο για αυτούς που τον ξέρουν καλά!<br /><br />Εσύ απλά ακούμπησε Δίπλα μου<br />Όχι οι Μοναδικές Τριανταφυλλιές<br />Δεν έχουν αγκάθια ...<br />μόνο Αρώματα ....<br />Αγάπης,<br />Γέλιου,<br />Αγκαλιάς,<br />Έρωτα,<br />μα πρόσεξε αν είσαι<br />από ΑΥΤΟΥΣ που δεν τους αρέσουν<br />τα λουλούδια , απλά μη με μυρίσεις<br />γιατί σε μια ΑΝΑΠΝΟΗ<br />θα έχεις γευτεί ΑΡΩΜΑΤΑ<br />και ΧΡΩΜΑΤΑ από Φύλλα<br />Αιώνιας προσδοκίας ΕΡΩΤΑ<br /><br />Βρες το κλειδί ..<br />κάπου καλά κρυμμένο ίσως είναι...<br /><br />Τα τριαντάφυλλα ζουν<br />σε μικρούς ΠΛΑΝΗΤΕΣ<br />που τους περιποιούνται<br />με ΑΓΑΠΗ<br />με ΣΤΟΡΓΗ<br />με ΦΡΟΝΤΙΔΑ<br />με ΑΓΓΙΓΜΑ<br />με ΦΙΛΙΑ<br />με ΔΑΚΡΥΑ ποτισμένα<br />με ΣΤΑΛΕΣ βροχής<br />με ΓΕΛΙΟ<br />με ΕΡΩΤΑ<br />με ΦΩΤΙΑ<br />με ΘΕΛΩ<br />με ΣΚΕΨΗ<br />με ΖΩΗ<br />με ΑΓΓΙΓΜΑΤΑ ΨΥΧΗΣ<br />με ΚΟΡΜΙΑ ματωμένα<br />με ΑΝΑΣΕΣ καθάριας ΠΝΟΗΣ<br />με ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ<br /><br />Μην απορήσεις ...<br />ΑΝ υπάρχει ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ<br />απλά θα ΝΙΩΣΕΙΣ<br />την ΑΓΑΠΗ<br />τη ΣΤΟΡΓΗ<br />τη ΦΡΟΝΤΙΔΑ<br />το ΑΓΓΙΓΜΑ<br />τα ΦΙΛΙΑ<br />τα ΔΑΚΡΥΑ ποτισμένα<br />τις ΣΤΑΛΕΣ βροχής<br />το ΓΕΛΙΟ<br />τον ΕΡΩΤΑ<br />τη ΦΩΤΙΑ<br />τα ΘΕΛΩ<br />τη ΣΚΕΨΗ<br />τη ΖΩΗ<br />τα ΑΓΓΙΓΜΑΤΑ ΨΥΧΗΣ<br />τα ΚΟΡΜΙΑ ματωμένα<br />με ΑΝΑΣΕΣ καθάριας ΠΝΟΗΣ<br />με ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-4045178749109593171?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-85729041355549197942011-09-26T22:32:00.000+03:002011-09-26T22:32:52.205+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Ένα μικρό αφιέρωμα στις διαφημίσεις της σοκολάτας Lacta<br />και στο πιο γλυκό κομμάτι της ζωής μας<br /><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/uLkVc6mBVIw" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/S6DOvSsdUVU" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/OcFqV5qvQ6k" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/toLrHjTU9CE" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/V9jmKOIN8_Q" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/Evqad-vAAvU" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/WTkRvcN-YhQ" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/lworsIIsR5c" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/_ECmdzJ8UdA" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/MVEum5Q30Cs" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><iframe width="420" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/D0iNMh6Gb2A" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><iframe width="560" height="315" src="http://www.youtube.com/embed/ywwjSJwJBQw" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-8572904135554919794?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-41277750140889789902011-09-24T20:02:00.000+03:002011-09-24T20:04:02.239+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="270" src="http://www.youtube.com/embed/YHiXogBt4n4?fs=1" width="480"></iframe><br /><br />Αυτό σημαίνει Ευχαριστώ....<br />που ήσουν πάντοτε ΕΔΩ..<br />και θα ΕΙΣΑΙ πάντα ΕΔΩ...<br /><br />Αρκεί να δεις καθαρά μάτια μου<br />αυτό που μένει ακόμα μέσα μας<br />είναι το συναίσθημα<br />αν και αυτό δεν σκορπίσει<br />κάποια μέρα...<br /><br />Όχι γιατί θα το θέλουμε αλλά γιατί<br />θα το έχουμε καταστρέψει οι ίδιοι ...<br />με όχι λόγια Ανείπωτα αλλά λόγια<br />Ειπωμένα γεμάτα Αγκάθια<br />να διαπερνούν<br />και να σκίζουν την ΨΥΧΗ ΜΑΣ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-4127775014088978990?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-63798787678591274842011-09-24T19:14:00.000+03:002011-09-24T19:14:04.290+03:00<iframe src="http://www.youtube.com/embed/g_Hic2IpRYo?fs=1" allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" width="459"></iframe><br /><br />Ας σταματήσουμε τα θέατρα ελέγχου!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-6379878767859127484?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-63508473923149578912011-09-24T15:18:00.001+03:002011-09-24T15:18:40.660+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/LA1teFBxuwU?fs=1" width="459"></iframe><br /><br />Θες ???<br />........................................<br />Αν το μπορώ ποτέ δε ρώτησες</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-6350847392314957891?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-16708240674288372292011-09-19T17:05:00.000+03:002011-09-19T17:05:52.840+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Όλα όσα είναι άρρωστα μέσα στους ανθρώπους εμφανίζονται εξαιτίας της έλλειψης αγάπης..<br />Όλα όσα είναι λανθασμένα στον άνθρωπο, συνδέονται κάπου με την αγάπη... δεν είναι σε θέση να αγαπήσει ή δεν είναι σε θέση να πάρει αγάπη ή δεν είναι σε θέση να μοιραστεί την οντότητα του..<br />Αυτό είναι δυστυχία...<br />Αυτό προκαλεί όλα τα είδη των συμπλεγμάτων μέσα του...<br />Αυτές οι πληγές μπορούν να βγουν στην επιφάνεια με πολλούς τρόπους...<br />Μπορούν να γίνουν σωματικές αρρώστιες, μπορούν να γίνουν νοητικές αρρώστιες, κατά βάθος όμως, οι άνθρωποι υποφέρουν από έλλειψη αγάπης...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-1670824067428837229?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-52606247685898156082011-09-19T16:47:00.001+03:002011-09-19T16:47:50.466+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/N8EdYl6s_AA?fs=1" width="459"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-5260624768589815608?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-4775419706978381312011-09-15T18:54:00.000+03:002011-09-15T18:54:20.002+03:00<iframe src="http://www.youtube.com/embed/hnt3cIVkBsc?fs=1" allowfullscreen="" frameborder="0" height="270" width="480"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-477541970697838131?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-47640946592144823282011-09-09T01:42:00.000+03:002011-09-09T01:42:39.127+03:00<iframe src="http://www.youtube.com/embed/vF041zR14gE?fs=1" allowfullscreen="" width="425" frameborder="0" height="344"></iframe><br /><br />Θα χτυπώ στα βράχια ΣΟΥ<br />ως το τέλος της ΣΙΩΠΗΣ...<br /><br />Η ΑΓΑΠΗ, οποιαδήποτε μορφή θέλει ΔΥΟ<br /><br />Ας σταματήσουμε τα παιχνίδια ΔΥΝΑΜΗΣ-ΕΞΟΥΣΙΑΣ...<br />ας ΑΓΚΑΛΙΑΣΟΥΜΕ την ΑΓΑΠΗ μας<br /><br />Κόψε και Μοίρασε ...<br />Ας μοιράσουμε το ΚΕΝΟ<br /><br />Εγώ από τη Μια κι ΕΣΥ από την άλλη....<br />Η αγάπη ΑΡΓΕΙ μόνο όταν η ΨΥΧΗ<br />πηγαίνει ΠΙΣΩ<br />Η αγάπη ΑΡΓΕΙ μόνο όταν η Εν-Συναίσθηση<br />ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ...<br /><br />Αν και κάποιες φορές δε θέλεις να το πιστέψεις...<br />Δεν σημαίνει ότι ΔΕΝ ΑΓΑΠΑΣ<br />Δεν σημαίνει ότι ΔΕΝ ΜΟΙΡΑΖΕΣΑΙ<br />Δεν σημαίνει ότι ΣΤΑΜΑΤΑΣ να Αγαπάς..<br /><br />Απλά ίσως συμβαίνει να λύεται η Εν Συναίσθηση<br /><br />Δεν αδικείς ΚΑΝΕΝΑΝ απλά<br />ΣΥΝΕΧΙΖΕΙΣ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ<br />να κόβεις και να μοιράζεις ΑΓΑΠΗ<br />ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ<br />ΓΕΛΙΟ<br />ΔΑΚΡΥ<br />ΧΑΡΑ<br />Μικρές ΣΤΙΓΜΕΣ ΖΩΗΣ!!!<br /><br />Δεν σταματάς να δεις τι έχει από-ΜΕΙΝΕΙ<br />απλά ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ<br />κλείνεις το ΜΑΤΙ και λες<br />Εις το ΕΠΑΝΕΙΔΗΝ<br />σε αυτό που ΓΕΥΤΗΚΕΣ<br />σε αυτό που Μοιράστηκες<br />στις ΜΙΚΡΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ Κοινής ΖΩΗΣ<br />Μπορεί να αλλάξουν τα ΠΡΟΣΩΠΑ<br />Μπορεί να είναι ξανά τα ίδια ΠΡΟΣΩΠΑ<br />μετά από αρκετό καιρό ΑΠΟΥΣΙΑΣ<br />όμως Η ΑΓΑΠΗ αν είναι ΔΥΝΑΤΗ<br />θα κρατήσει ψίγματα και θρύμματα<br />από ΟΤΙ ΑΓΑΠΗΘΗΚΕ πιο ΠΟΛΥ<br />και θα ΞΑΝΑ Ζεσταθεί<br /><br />Χρειάζεται πάντα Κόπος<br />ΥΠομονή<br />Βήματα αργά, για να μπορέσεις<br />να ΞΑΝΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ<br />Χαμένες Αγάπες....<br />που Μπορεί να Χάθηκαν<br />μέσα στην κοινωνική<br />μας λαιμαργία ...<br />να γευτούμε και κάτι άλλο<br />Διαφορετικό .. ή και ίδιο αλλά με<br />άλλο ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ<br /><br />Κοινωνική Λαιμαργία ...<br />που μερικές φορές<br />ντύνεται με άσχημα φτιασίδια ...<br />και επηρεάζει τη Κοινωνική μας ΕΠΑΦΗ<br />χάνοντας την ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΠΑΦΗ ..<br /><br />Η ΑΓΑΠΗ είναι ένας ΚΥΚΛΟΣ που<br />συνεχώς μεγαλώνει όταν χαρίζεται απλόχερα...<br />και ο σκοπός μας είναι αυτός ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ...<br /><br />Δεν είπα ότι δεν ΑΓΑΠΑΜΕ ...<br />απλά μερικές φορές ΑΛΛΑΖΕΙ<br />ΑΛΛΟΙΩΝΕΤΑΙ , λόγω κοινωνικής Λαιμαργίας<br />η ΑΓΑΠΗ και ο τρόπος με τον οποίο ΑΓΑΠΑΜΕ.<br /><br />ΑΓΑΠΑΜΕ λοιπόν τις ώρες που μπορείς ...<br />κι αν τα ρολόγια είναι συγχρονισμένα ΣΩΣΤΑ<br />θα δεις που και η ΑΓΑΠΗ θα συγχρονιστεί ...<br /><br />ΑΝΑΜΕΣΑ σε Δυο, σε Τρεις , σε όσους ανθρώπους θέλουμε<br />και ΤΟΤΕ θα ΧΤΥΠΑ σα να είναι μια Από κοινού<br />ΑΓΑΠΗ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-4764094659214482328?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-51117687252424177872011-09-06T16:09:00.000+03:002011-09-06T17:39:06.006+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="295" src="http://www.youtube.com/embed/24jkOeyvEg8?fs=1" width="480"></iframe><br /><br />Χωρίς Εσένα...<br /><br />Χρόνια Μετά ... θα μετρήσω ξανά τα σπασμένα..</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-5111768725242417787?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-69931352522846227262011-09-06T00:20:00.000+03:002011-09-06T16:10:34.848+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/nmurkK0w7xo?fs=1" width="425"></iframe><br /><br />δεν θες διάλογο...<br />πες με περίεργο παιδί που ρώτησα ΓΙΑΤΙ???<br />...Άλλωστε κομμάτια ήταν από πριν<br />απλά ήρθες κι ΕΣΥ και με αποτελείωσες..!!!!<br /><br /><br />ΕΥΑΙΣΘΗΤΗ Ή ΛΟΓΙΚΗ???<br /><br /><br />Αμαρτωλό Φιλί...<br />Μοναδική Στιγμή...<br />Κορμιά γίνονται ένα!<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-6993135252284622726?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-12900582377716843752011-09-02T23:50:00.001+03:002011-09-02T23:50:26.713+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Γράφοντας χωρις το "σ"<br />μπορώ να μιλάω μέχρι να κουραστώ<br />για το δικό μου, για μένα<br /><br />γι αυτό που έχω...<br />γι αυτό που μου ανήκει...<br />Μπορώ ακόμα να γράφω γι αυτόν<br />γι αυτούς<br />και για τους άλλους.<br />Αλλά χωρίς "σ"<br />δεν μπορώ να μιλάω για σας<br />για σένα,<br />για το δικό σας.<br />Δεν μπορώ να μιλάω για το δικό τους<br /><br />για το δικό σου<br />ούτε για το δικό μας.<br /><br />Ετσι μου συμβαίνει..<br />Μερικές φορές χάνω το "σ"..<br />και δε μπορώ πια να σου μιλάω,<br />να σε σκέφτομαι, να σε αγαπάω, να σου λέω.<br />Χωρίς "σ" εγώ μένω αλλά εσύ εξαφανίζεσαι...<br />Και χωρίς να μπορώ να σε ονομάσω,<br />πως θα μπορούσα να σε απολαύσω;<br />όπως στην ιστορία... Αν εσύ δεν υπάρχεις<br />καταδικάζομαι να βλέπω τη χειρότερη εικόνα μου<br />να αντανακλάται αιώνια<br />στον ίδιο<br />ακριβώς ίδιο<br />ανόητο καθρέφτη.<br /><br />Χορχε Μπουκάι - Jorge Bucay<br /> <br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-1290058237771684375?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-26936669247558884672011-09-02T02:05:00.000+03:002011-09-06T16:10:56.246+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br /><br /><span style="color: red; font-weight: bold;">Έκεια που θέλω δε μπορώ κι όπου δε θέλω φτάνω</span><br /><span style="color: red; font-weight: bold;">ό,τι μισώ το συναντώ, ό,τι αγαπώ το χάνω.</span><br /><br /><span style="color: red; font-weight: bold;">Άμα πονείς όπου κι αν πας ο πόνος είναι πόνος</span><br /><span style="color: red; font-weight: bold;">κι άμα σε δέρνει η μοναξιά σε χίλιους νιώθεις μόνος.</span><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/diOIybTr2es?fs=1" width="425"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-2693666924755888467?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-83524983109832350082011-08-30T13:52:00.000+03:002011-09-06T16:11:34.488+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/U2orfvj5Fb4?fs=1" width="425"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-8352498310983235008?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-17290644613225473312011-08-30T03:10:00.000+03:002011-09-06T16:11:53.031+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /></div><iframe frameborder="0" height="225" src="http://player.vimeo.com/video/28018368?title=0&amp;byline=0&amp;portrait=0" width="400"></iframe><br /><a href="http://vimeo.com/28018368">Λιγαπάτητες σκιές - Βαγγέλης Ευαγγελίου</a> from <a href="http://vimeo.com/user2054416">AKPONEIPO</a> on <a href="http://vimeo.com/">Vimeo</a>.<br /><br />Σκιές με τύλιξαν γλυκόπικρα μέσα από την αλμύρα<br />που είχε το δάκρυ της θάλασσας στην άκρη των ματιών μου<br /><br />σκιές γεμάτες εκκωφαντικές κραυγές μέσα στις ράγες<br />της σκέψης μου<br />Εκεί στην Άκρη που ο ένας κόκκος αγκάλιαζε τον άλλον<br />και που πολλοί μαζί ζωγράφιζαν πρόσωπα<br />Σκληρά&nbsp; ματιές γεμάτες προσμονή<br />άλλοτε μιας υδονής και άλλοτε μιας αγκαλιάς<br />Αγκαλιά γεμάτη Αγάπη -<br />Αγκαλιά γεμάτη Δάκρυ -<br />Αγκαλιά γεμάτη Πόνο -<br />Αγκαλιά γεμάτη Έρωτα -<br />Αγκαλιά γεμάτη Φιλιά<br />Αγκαλιά γεμάτη Γέλια<br />Εκεί που έλεγες όχι δεν θα αφήσεις κανέναν<br />να σε σκορπίσει ξανά<br />Ερχόταν ο άνεμος και σκόρπιζε<br />τους κόκκους άμμου<br />και σε μαστίγωνε<br />Εαυτού μαστίγωση!!!!<br />Λύτρωση από τις σκέψεις..<br />Σκορπάνε κι αυτές μέσα στη δίνη ...<br />Ελευθερία !!!<br />Φύγετε μακριά ...<br />δεν μου ανήκετε πια...<br />πήρα , πήρες, πήραμε<br />αυτό που θέλαμε ...<br />Αγάπη ...<br />Γυάλινη Αγάπη,<br />Γυάλινη Προσμονή<br />Γυάλινη Καρδιά ..<br />Δεν μου αρέσουν τα μεγάλα λόγια...<br />Γι αυτό στα Χαρίζω ... μαζί με όλα<br />εκείνα που έχει μέσα της!<br />Πάρτα!<br />Μόνο τα δικά σου Χέρια<br />Τρέμουν , Δική σου&nbsp; ευθύνη<br />ας γίνουν λοιπόν Χίλια μικρά κομμάτια...<br />Και να !<br />Που πάλι άμμος θα γίνουν<br />και ίσως μέσα από το φύσημα του ανέμου<br />κάποτε<br />Αυτομαστιγωθούμε ξανά μαζί...!!!<br />Αγκαλιά ..<br />στη ίδια θέα!<br />στην ίδια μουσική!<br />στην ίδια Τρέλα!<br />στην ίδια Γεύση!<br />στην ίδια Αγάπη!<br /><br />Σκιές .. από κάτι μεγάλο!<br />Σκιές .. από κάτι Σπουδαίο<br />τις σκέψεις που γεύτικαν<br />Γλυκό κατακόκκινο Κρασί ...<br />Από το κελάρι της ζωής!<br />Ζωής γεμάτης Αισθήματα<br />και Συν - αισθήματα !<br />Άλλοτε κοινής πορείας κι άλλοτε<br />μοναχικά!<br />Ο έρωτας,<br />Η Αγάπη,<br />Η Τρέλα,<br />Η αλήθεια,<br />Η Σιωπή<br />ζούνε σε μοναχικούς δρόμους<br />που τους κρατάνε παρέα οι Σκιές<br />Προσώπων που ξοδεύτηκαν<br />σε ότι Αγάπησαν!<br /><br /><br />Στην Υγειά σου Λοιπόν<br />Σηκώνω το ποτήρι και πίνω μονορούφι !<br />Τη γλυκόπικρη γουλιά γεμάτη<br />από Σκιές!<br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-1729064461322547331?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-75182311060254257502011-08-07T23:04:00.001+03:002011-08-08T10:40:19.174+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/D7fT4QzLzVg?fs=1" width="425"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-7518231106025425750?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-21160008815891965482011-07-14T17:06:00.000+03:002011-07-14T17:06:01.167+03:00<iframe src="http://www.youtube.com/embed/JQu2OSyFZNM?fs=1" allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" width="425"></iframe><br /><br /><iframe width="425" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/1Ajnebv2wE0" frameborder="0" allowfullscreen></iframe><br /><br />Τα είχα όλα μια φορά...<br />Αχ! Θάλασσα μου σκοτεινή ...<br />αύριο βράδυ θα ταξιδέψω στις σειρήνες της Πανσέληνου<br />και θα σε έχω στα πόδια μου...<br />Να μου κρύβεις το "νησί" μου ...<br />Να γεύομαι κατακόκκινο κρασί ...<br />Να ηχούν στα αφτιά μου παλιές σειρήνες ...<br />και να πλέκω δίχτυα , για να με αιχμαλωτίσω<br />μέσα σε Όμορφες Στιγμές ...<br />Δεν έχει σημασία ... το που και το με ποιον ...<br />Σημασία έχει, ότι θα με Ταξιδέψω Μετρώντας Κύματα<br />Σε όμορφες στιγμές ...<br />Βέβαια θα μου λείπει κάτι ...<br />Εσύ που ακόμα να ρθεις να με βρεις ...<br />Μάλλον το Φάρο μου τον είχα κλειστό...<br />Για Σένα - Άγνωστέ μου - θα ανάψω τα Φώτα όλα<br />του Μοναδικού μου Φάρου ...<br />Έλα...<br />Πάρε το χέρι μου και πάμε...<br />Για όπου ... δεν έχει σημασία ... Σημασία έχει<br />ότι όταν έρθεις ... θα οδηγηθούμε<br />εκεί που ξέρουν να μιλούν τα κορμιά ...<br />οι Ανάσες ..<br />οι Ήχοι από ψύθηρους καρδιάς..<br />Θα σου σφυρίξω<br />Το Τραγούδι ... και ως Αλλη Μάγισσα Κίρκη<br />θα σε μαγέψω....<br />Το νου σου. .... Δε θέλω κεριά στα αφτιά ...<br />Εσύ θα χάσεις ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-2116000881589196548?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-22238717548658647032011-07-11T01:46:00.006+03:002011-07-12T02:02:09.314+03:00Κλάψε, Φώναξε, Ούρλιαξε αμά θες..<br />Δεν θα Φύγω... θα με(ί)νω.... εδώ...<br />Φανέρωσε όλα εκείνα που χρόνια μέσα στη Ψυχή σου κουβαλάς.<br />Δεν θα Φύγω.. θα με(ί)νω εδώ...<br />Πες μου όλα εκείνα που σε πόνεσαν, σε πλήγωσαν, σε (ξέ)σκισαν Ψυχή μου.<br />Δεν θα φύγω ... θα με(ί)νω εδώ...<br />Φώναξε Μου, Δεν θα φοβηθώ... Σε νιώθω απεναντίας...<br />Κι αυτό είναι ίσως που σε "τρελαίνει" .. Θυμάμαι .... Θυμάσαι?<br />Δεν θα Φύγω... θα με(ί)νω εδώ...<br />Θέλεις να βρίσεις ... ακόμα μια φορά... θέλεις να κατηγορήσεις κάτι, κάποιον ή κάποιους..<br />Δεν θα Φύγω... θα με(ί)νω εδώ... να σε ακούσω...<br /><br />Κοίτα με στα μάτια και για μια φορά .. πες όλα εκείνα που δεν λες ακόμα<br />και στον ίδιο σου τον εαυτό...<br />Δεν θα Φύγω.. θα με(ί)νω εδώ...<br />Βρίσε, Φώναξε, Ούρλιαξε, Σπάσε,<br />Δεν θα Φύγω... θα με(ί)νω εδώ...<br />Αν θέλεις μετά άνοιξε τη πόρτα και σήκω Φύγε ..<br />Εγώ δεν θα Φύγω.. θα μέ(ί)νω εδώ ... να σε περιμένω να γυρίσεις...<br />Να σου δώσω μια Μεγάλη Αγκαλιά .. να σε καλωσορίσω Ξανά...<br />Ένα χαμόγελο γεμάτο αισιοδοξία ...<br />Δεν θα Φύγω... θα μένω εδώ .. να μετρώ τις ώρες που<br />θα περάσουν μέχρι να έρθεις ....<br />Δεν θα Φύγω θα μείνω εδώ μέχρι πια τα μάτια σου μου πουν<br />Σήκω και Φύγε Άδικα περιμένεις....<br /><br />Μέχρι τότε Εγώ θα μένω εδώ....<br />να προσπαθώ με το δικό μου "άχαρο" μερικές φορές τρόπο<br />να σου δείχνω ότι είμαι εδώ...<br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-2223871754865864703?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-59935217585411261972011-07-11T01:30:00.001+03:002011-07-11T01:31:16.650+03:00Γεμάτη από συναισθήματα .... που δύσκολα μπαίνουν σε μια σειρά.<br />Άλλοτε πόνος και δάκρυ για Εσένα... κάθε βράδυ σου μιλάω..<br />Θα μου πεις τι σημασία έχει τώρα πια ... Δεν ξέρω αν με ακούς..<br />Ναι δε μου έχει περάσει, είναι δύσκολο να ξεπεράσεις μια απώλεια.<br />όσο κι αν όλη την ημέρα προσπαθώ να παγώνω τα συναισθήματά μου..<br />Η νύχτα είναι πάντα δύσκολη!<br />Θυμάμαι παλιές καλές εποχές που τις περνάγαμε όλοι μαζί παρέα<br />είτε στο χωριό είτε εδώ...<br />Σίγουρα η ζωή συνεχίζεται κι εμείς θα ξανά γελάσουμε, θα ξανά χαρούμε ... το κάνουμε<br />μέρα με τη μέρα ... αλλά πάντα όταν πέφτει το βράδυ, η νύχτα μας θυμίζει το κενό που μας άφησες...<br />Πονάω και είναι δύσκολο ... είναι δύσκολο να το εξωτερικεύσεις όλο αυτό...<br />Από την άλλη λέω θα το παλέψω .... και πρέπει όλοι να το παλέψουμε..<br />Είναι το παγούδιασμα ... που νιώθουμε...<br />Σε αγαπήσαμε και σε αγαπάμε ... γιατί θεωρώ ότι υπάρχεις δίπλα μας ... ως άλλη οντότητα πια...ενός Αερικού... που μας βλέπει και μας προστατεύει από εκεί ψηλά..<br />Δεν ξέρω αν είναι σύμπτωση ή κάτι τέτοιο αλλά το τελευταίο διάστημα<br />στο σπίτι μας μπαίνουν πεταλούδες .... προχτές είχε μπει μια της νύχτας ... και τις προάλλες<br />άλλη μια πεταλούδα ήρθε και κάθισε στο μπαλκόνι ...!!!<br />Λες να έρχεσαι ????<br />Μας λείπεις ....<br />Η μάνα μου δεν είναι καλά .... την ξέρεις τώρα εσύ ως αδερφός της ... όπως κι εσύ , με το παραμικρό το τελευταίο διάστημα φοβάται. Κι εγώ δε σου κρύβω ότι φοβάμαι για εκείνη..<br />Φοβάμαι ότι επειδή δεν το έχει εξωτερικεύσει όλο αυτό της έχει μείνει μία φοβία..<br />Κάθε πρωί είμαι 100 τις εκατό σίγουρη ότι σε σκέφτεται που περνούσες από το σπίτι της, πριν πας στη δουλειά... και τώρα πια δεν περνάει ... Την αισθάνομαι ότι έχει συσσωρεύσει τα συναισθήματά της.<br />Ξέρω ότι και οι υπόλοιποι δεν είναι καλά .. όλοι...<br />Σε αφήνω...<br />Να μας προσέχεις από εκεί πάνω...<br />Την πιο γλυκιά μου καληνύχτα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-5993521758541126197?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-83364159612809358882011-07-08T00:21:00.000+03:002011-09-06T16:12:46.596+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/jH5UTaPJNdw?fs=1" width="425"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-8336415961280935888?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-47827386704005547272011-06-08T16:37:00.000+03:002011-06-08T16:37:11.846+03:00<iframe width="480" height="295" src="http://www.youtube.com/embed/gKsZFD-kt-o?fs=1" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-4782738670400554727?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-12617308313784447072011-06-07T14:12:00.002+03:002011-06-07T15:47:22.221+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Πόνος ....<br />Θλίψη....<br />Καρδιά...<br />Γέλιο...<br />Δάκρυ....<br />Βάλε λίγη πρέζα από όλα αυτά...<br />Βάλε και τη Σιωπή της Ψυχής<br />Ανακάτεψέ τα!<br />Θα κάνω το Δάκρυ, Γέλιο!<br />Τον Πόνο, Χαρά!<br />Τη Λύπη, Αμέτρητες Χαρούμενες Αγκαλιές!<br /><br />Χα!<br />Είδες θα μπορούσε το μείγμα να είχε γίνει μπαρούτι<br />και να μύριζε!<br />Όμως θα το μετατρέψω σε ευωδία Αναγέννησης<br />θετικών σκέψεων και Αγάπης προς όλους<br />εκείνους που θα ήθελαν να με ξανα δουν<br />γελαστή, χαμογελαστή , χαρούμενη!<br /><br />Δεν θα ήθελες ποτέ να κλαίμε, άλλωστε<br />ήσουν ένας Άνθρωπος πάντα με το πείραγμα σου,<br />να θέλεις να κάνεις τους γύρω σου να γελούν,<br />πόσες φάρσες, αστεία έκανες στη ζωή σου!<br />Χαίρομαι που τα παιδιά σου, και εμείς έχουμε<br />πάρει το μάθημα που μας έδινες!<br />Κι εμένα μου αρέσει, να τα βλέπω όλα<br />μέσα από το Γέλιο, μέσα από τη Χαρά..<br />Θέλω τους γύρω μου να τους κάνω να γελούν!<br />Κάποτε το έκανα πιο συχνά, γιατί το τελευταίο<br />καιρό το είχα χάσει, μάλλον με είχα χάσει σε<br />δύσκολα , δυσνόητα μονοπάτια του μυαλού..<br />Τώρα θα προσπαθήσω να αλλάξω πλώρη!<br />Ναι στο Γέλιο, στη φάρσα-και στα αστεία-<br />στην εξιστόρηση αστείων γεγονότων της ζωής μας!<br />Προχτές προσπαθούσα να θυμηθώ πια ήταν η τελευταία κουβέντα μας<br />πριν το νοσοκομείο ... και θυμήθηκα ..<br />Ήταν κάπου μετά τη Πρωτοχρονιά, μια μέρα<br />που με είχες δει, έτυχε να με δεις στις μαύρες μου...<br />Και μου είχες πει ... "εσένα κάτι σε απασχολεί ...<br />αλλά αν ήσουν ερωτευμένη θα ήσουν αλλιώς!<br />Δεν είσαι καλά? Δεν θέλω να στεναχωριέσαι ότι<br />κι αν είναι θα περάσει...!!! Μόνο υγεία και προσπάθησε να Γελάς!"<br />Ήξερες να δίνεις κουράγιο, να περνάς το μήνυμα<br />σου, και να σκας ένα χαμόγελο και ένα κλείσιμο στο μάτι<br />μετά το τέλος της φράσης σου που το νοσταλγώ!<br /><br />Λοιπόν, με ακούς από εκεί πάνω... ?<br />Οι άνθρωποι δύσκολα καταλαβαίνουν πότε<br />να κρύψεις το δάκρυ, τον πόνο πίσω από<br />το Γέλιο και τη Χαρά, κάποτε το είχα καταφέρει..<br />Καιρός πάλι να τα καταφέρω... γιατί μέσα<br />από τις στάχτες -του δικού πόνου προς εσένα- θα<br />ξανα γεννηθώ!<br />Και θα χαρείς από εκεί ψηλά!<br />Καλό σου μεσημέρι, άγγελε της δική μας οικογένειας!!!<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/mpOeke_jhbo" width="425"></iframe><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-1261730831378444707?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-67346480389624971012011-05-31T12:08:00.000+03:002011-05-31T12:08:08.597+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><!--[if gte mso 9]><xml> <o:OfficeDocumentSettings> <o:AllowPNG/> <o:TargetScreenSize>1024x768</o:TargetScreenSize> </o:OfficeDocumentSettings> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> </w:Compatibility> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" LatentStyleCount="156"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}</style> <![endif]--> <br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-G5ASSEiarOw/TeSvLwMdjQI/AAAAAAAAAMY/TPe7qkNM_4w/s1600/black_rose-2057.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="279" src="http://4.bp.blogspot.com/-G5ASSEiarOw/TeSvLwMdjQI/AAAAAAAAAMY/TPe7qkNM_4w/s320/black_rose-2057.gif" width="320" /></a></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Κύριε, γιατί αυτόν?</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ήταν ο αγαπημένος όλων μας!</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Κύριε, όχι Αυτόν!</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Μας πονάει πολύ η απώλεια του..</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Κύριε, γιατί αυτόν ?</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ξέρουμε ότι υπέφερε πολύ στη ζωή του.. Μια ζωή 32 χρόνια στα νοσοκομεία..</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Όμως το τελευταίο καιρό ήταν καλά. </span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Γιατί έπρεπε να μολυνθεί με μικρόβιο και να φύγει τόσο άδικα?</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Κύριε, γιατί όλες αυτές οι δοκιμασίες?</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ήταν ένας άνθρωπος γεμάτος χαρά, παρά τα προβλήματα, που κατά καιρούς</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Αντιμετώπιζε.</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ήταν πάντα ο στυλοβάτης για όλους μας. Όταν χάναμε την ελπίδα ήταν εκείνος που παρά του ότι είχε υποφέρει πολύ, που μας έδινε κουράγιο. Δύναμη. Ελπίδα. Χαμόγελα.</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Κύριε, ήταν ο αγαπημένος μου!</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Μας τον πήρες, δεν ξέρω γιατί, διάλεξες εκείνον. Είχε έρθει η ώρα του? </span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Κύριε, δεν μπορώ να το πιστέψω. Το αρνούμαι. Αρνούμαι να δεχτώ την απώλεια.</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Το πένθος είναι βαρύ. Το κενό ανεκπλήρωτο. </span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Κύριε, μας είχε μάθει τους δεσμούς να τους κρατάμε. Ήμασταν πάντα ενωμένοι. Τώρα αισθανόμαστε ακρωτηριασμένοι. Μισοί. Άδειοι.</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Κύριε, είχε τα πιο εκφραστικά μάτια… </span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Τον είχα , τον ένιωθα δεύτερο πατέρα μου. Ήταν κάτι παραπάνω από θείος μου.</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Με πονάει και με θλίβει η απουσία του από γύρω μας, από δίπλα μας.</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Κύριε, άφησε μόνη τη θεία μου και τα παιδιά του. </span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ήταν στην καλύτερη φάση της ζωής τους, από προσωπικής άποψης. Ήταν χαρούμενα, για τις επιλογές τους. </span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ξέρεις Κύριε, πιο ήταν δύσκολο να βλέπεις τα (ξα)αδέρφια σου να λυγίζουν, άντρες δυο μέτρα και να λυγίζουν. Ήθελα να ουρλιάξω, να κλάψω, να φωνάξω κι εγώ μαζί τους… Μαζί με όλους.. Έκλαψα αλλά όχι όπως θα ήθελα όχι όπως ένιωθα μέσα μου.</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Γιατί για μένα ήταν ο «σωτήρας» μου όταν γεννήθηκα… Ήταν εκείνος που είπε:</span></div><div class="a" style="text-indent: -18pt;"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><span>-<span style="font: 7pt &quot;Times New Roman&quot;;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></span><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Αναλαμβάνω την ευθύνη ετούτο το μωρό (500γραμμάρια, 5,5 μηνών) να το πάω μόνος μου στην αθήνα, κι αν στο ταξίδι πεθάνει, θα το επιστρέψω πίσω στη τσέπη μου, και δε θα αναλάβει κανένας πιλότος την ευθύνη ενός θανάτου.</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Αυτά είχε πει την ώρα που ο πιλότος του αεροπλάνου αρνιόταν να πετάξει με ένα μωρό σε αυτή τη κατάσταση, και με τα λίγα ιατρικά μέσα την εποχή εκείνη.</span><span lang="EN-US" style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;"></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Κύριε, τι λόγια παρήγορα να βρω να πω σε όλους μας? </span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Υπομονή, Θάρρος, Δύναμη… </span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Πόσο θα κλαίμε ακόμα? Πόσα η βουβή σιωπή αυτή που τελικά σπάει με ένα βλέμμα, μια ματιά, θα είναι εκεί στην άκρη να πυροδοτεί τον πόνο μας?</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Είχα πει ότι θα θυμώσω αν κάτι πήγαινε στραβά… Τελικά ούτε αυτό δε μου βγαίνει..</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ούτε το κλάμα.. ούτε τίποτα… όλα συσσωρεύονται ..</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Καλό Ταξίδι σου είπαμε ήδη έχουν περάσει 15 ημέρες … Δύσκολο πολύ Δεν το πιστεύω κανείς μας!!! Όλοι νομίζουμε ότι είσαι κάπου, κάπου ανάμεσά μας. </span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Σχεδόν κάθε πρωί περνούσες από το σπίτι της μάνας μου, να δεις τι κάνουμε έπινες το χυμό σου κι εκείνη τον καφέ της και μετά έφευγες για το γραφείο σου. Ή καμιά φορά περνούσες το μεσημέρι πριν γυρίσεις στο σπίτι σου. Τώρα ποιος θα την επισκέπτεται? Ένα γιατί της έχει μείνει κρεμασμένο στα χείλη της. Ένα γιατί μας τυραννάει όλους μας..!!!</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Να προσέχεις εκεί πάνω… </span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Να μας προστατεύεις από εκεί ψηλά που βρίσκεσαι τώρα πια .. όπως άλλωστε το έκανες και όταν ήσουν εδώ στη γη!</span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ένα τελευταίο Σε αγαπώ πολύ που στο ψιθύρισα όταν μπήκα και σε είδα, στην εντατική, στο λέω και τώρα στο φωνάζω ακόμα..γιατί για μένα δεν πέθανες , απλά έφυγες για ένα ταξίδι. Καλή αντάμωση!</span></div><h1><span style="font-family: Tahoma;">Ἡ</span> λυπημένη</h1>Στ<span style="font-family: Tahoma;">ὴ</span>ν πέτρα τ<span style="font-family: Tahoma;">ῆ</span>ς <span style="font-family: Tahoma;">ὑ</span>πομον<span style="font-family: Tahoma;">ῆ</span>ς<br />κάθισες πρ<span style="font-family: Tahoma;">ὸ</span>ς τ<span style="font-family: Tahoma;">ὸ</span> βράδυ<br />μ<span style="font-family: Tahoma;">ὲ</span> το<span style="font-family: Tahoma;">ῦ</span> ματιο<span style="font-family: Tahoma;">ῦ</span> σου τ<span style="font-family: Tahoma;">ὸ</span> μαυράδι <br />δείχνοντας π<span style="font-family: Tahoma;">ὼ</span>ς πονε<span style="font-family: Tahoma;">ῖ</span>ς·<br />κι ε<span style="font-family: Tahoma;">ἶ</span>χες στ<span style="font-family: Tahoma;">ὰ</span> χείλια τ<span style="font-family: Tahoma;">ὴ</span> γραμμ<span style="font-family: Tahoma;">ὴ</span> <br />πο<span style="font-family: Tahoma;">ὺ</span> ε<span style="font-family: Tahoma;">ἶ</span>ναι γυμν<span style="font-family: Tahoma;">ὴ</span> κα<span style="font-family: Tahoma;">ὶ</span> τρέμει <br />σ<span style="font-family: Tahoma;">ὰ</span>ν <span style="font-family: Tahoma;">ἡ</span> ψυχ<span style="font-family: Tahoma;">ὴ</span> γίνεται <span style="font-family: Tahoma;">ἀ</span>νέμη <br />κα<span style="font-family: Tahoma;">ὶ</span> δέουνται ο<span style="font-family: Tahoma;">ἱ</span> λυγμοί·<br />κι ε<span style="font-family: Tahoma;">ἶ</span>χες στ<span style="font-family: Tahoma;">ὸ</span> νο<span style="font-family: Tahoma;">ῦ</span> σου τ<span style="font-family: Tahoma;">ὸ</span> σκοπ<span style="font-family: Tahoma;">ὸ</span> <br />πο<span style="font-family: Tahoma;">ὺ</span> ξεκιν<span style="font-family: Tahoma;">ᾶ</span> τ<span style="font-family: Tahoma;">ὸ</span> δάκρυ <br />κι <span style="font-family: Tahoma;">ἤ</span>σουν κορμ<span style="font-family: Tahoma;">ὶ</span> πο<span style="font-family: Tahoma;">ὺ</span> <span style="font-family: Tahoma;">ἀ</span>π<span style="font-family: Tahoma;">ὸ</span> τ<span style="font-family: Tahoma;">ὴ</span>ν <span style="font-family: Tahoma;">ἄ</span>κρη <br />γυρίζει στ<span style="font-family: Tahoma;">ὸ</span>ν καρπό·<br />μ<span style="font-family: Tahoma;">ὰ</span> τ<span style="font-family: Tahoma;">ῆ</span>ς καρδι<span style="font-family: Tahoma;">ᾶ</span>ς σου <span style="font-family: Tahoma;">ὁ</span> σπαραγμ<span style="font-family: Tahoma;">ὸ</span>ς <br />δ<span style="font-family: Tahoma;">ὲ</span> βόγκηξε κι <span style="font-family: Tahoma;">ἐ</span>γίνη <br />τ<span style="font-family: Tahoma;">ὸ</span> νόημα πο<span style="font-family: Tahoma;">ὺ</span> στ<span style="font-family: Tahoma;">ὸ</span>ν κόσμο δίνει <br /><span style="font-family: Tahoma;">ἔ</span>ναστρος ο<span style="font-family: Tahoma;">ὐ</span>ρανός.<br /><div class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Times New Roman&quot;; font-size: 12pt; line-height: 115%;">&nbsp;<b>Γ. Σεφέρης</b></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-6734648038962497101?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-87456307192230933082011-05-08T11:34:00.000+03:002011-05-08T11:34:50.163+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div style="text-align: center;"><span id="ctl00_MainContentPlaceholder_ctl01_ctl00_lblEntry" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: medium;"><u><span style="color: red;">Αναδημοσίευση από πέρυσι 09-05-2010&nbsp;</span></u></span></span></div><div style="text-align: center;"><span id="ctl00_MainContentPlaceholder_ctl01_ctl00_lblEntry" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: medium;"><u><span style="color: red;">Στις Μάνες όλου του Κόσμου και στη Δική μου</span></u></span></span></div><div style="text-align: center;"><span id="ctl00_MainContentPlaceholder_ctl01_ctl00_lblEntry" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: medium;"><u><span style="color: red;"> </span></u></span></span></div><span id="ctl00_MainContentPlaceholder_ctl01_ctl00_lblEntry" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: medium;">Η μάνα είναι δυνατή <br />τι κι αν οι μπόρες τη λυγίσουν<br />εκείνη θα σταθεί<br />ορθή και με χαμόγελο<br />στα χείλη<br />&nbsp;με μια αγκαλιά γεμάτη<br />ζεστασιά θα μας καθυσηχάσει<br /><br />για να περάσουν τα δύσκολα και<br />να βγει το γέλιο πάλι<br />στα χείλη μας.</span></span><br /><span id="ctl00_MainContentPlaceholder_ctl01_ctl00_lblEntry" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: medium;"></span></span><br /><span id="ctl00_MainContentPlaceholder_ctl01_ctl00_lblEntry" style="font-family: inherit;"><span style="font-size: medium;"><br /><br />Η μάνα που ποτέ δεν κοιμάται<br />όταν ο πυρετός καίει το παιδί της<br /><br />η μάνα που ποτέ δεν ηρεμεί<br />όταν ταξίδι μακρινό έχεις φύγει<br /><br />η Μάνα που ποτέ δε λυγίζει μπροστά <br />στα παιδιά της μα πάντα πίσω<br />σε μια δική της γωνιά..<br /><br />Η μάνα μου οι στεναγμοί της <br />αν ξεχυθούν θα σηκώσουν<br />παλίρροια θάλασσες και πελάγη..<br /><br />Η μάνα η μανούλα η μαμά <br />που ξέρει πάντα <br />τα παιδιά της..γιατί είναι <br />κομμάτι από τα σπλάχνα της<br />το πρώτο της το χάδι πάντα μέσα στα <br />κύτταρά μας χαραγμένο μένει ..<br />Μάνα .. πόσα σαγαπώ δε σου χω πει<br />Μητέρα πρέπει να στο πω<br />είσαι γλυκιά και δυνατή<br />μανούλα μου Σε Αγαπώ πολύ<br /><br />κι όταν κι εγώ με τη σειρά μου<br />πάρω τον τίτλο σου μανούλα<br />θα γίνω σαν κι εσένα δυνατή<br />με αγάπη ξεχωριστή<br />με γέλιο και αγκαλια μεγάλη<br />τη μια θα αγκαλιάζω το παιδί<br />και θα του λέω ιστορίες<br />από σένα!!!<br />Κι εσύ εκεί σε μια γωνιά <br />να με ακούς και να γελάς<br />και πάλι<br />στη δική σου τη γωνιά <br />το δάκρυ σου να αφήνεις<br />μα θα ναι δάκρυ υπερηφάνειας<br />για τη μανούλα μου γλυκιά<br />απο σένα παίρνουμε μαθήματα<br />Αγάπης Φροντίδας και στοργής..<br />θέλω να είσαι δυνατή<br />σε ότι κι αν συμβεί <br />εμείς εδώ θα είμαστε <br />με ένα χαμόγελο<br />και μια αγκαλιά σα μια γροθιά<br />να διώξουμε όλα τα κακά.<br />την πρωινή μου την ευχή σου στέλνω πριν χαράξει<br />από το μάτι του κακού αυτή να σε φυλάξει</span></span><br /><br /><object height="385" width="640"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Q9xWgO_yI1M&color1=0xb1b1b1&color2=0xd0d0d0&hl=el_GR&feature=player_embedded&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowScriptAccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Q9xWgO_yI1M&color1=0xb1b1b1&color2=0xd0d0d0&hl=el_GR&feature=player_embedded&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="640" height="385"></embed></object><br /><br />Υ.Γ. Αφιερωμένο στην Δική μου μάνα που περνάει το δικό της δυσβατο μονοπάτι,<br />και στη μητέρα της που πάσχει από Αλτσχάιμερ...<br />και σε όλες τις μάνες του κόσμου που κι εκείνες αντιμετωπίζουν το οποιοδήποτε πρόβλημα<br />να μην ξεχνάνε ότι όση αγάπη έδωσαν<br />τα παιδιά τους είναι εκεί<br />να βοηθήσουν να τα ξεπεράσουν με όποιο τρόπο μπορούν<br />μαζί μανούλα μου θα το περάσουμε<br />κι αυτό το μονοπάτι...!!! Κράτα γερά μόνο, ασε με να λυγίζω εγώ στα κρυφά ..<br />εσύ πρέπει να είσαι δυνατή..και ήρεμη!<br />Σε Αγαπάω πολύ!!!<br />&nbsp;<u><span style="color: red;">Υστερόγραφο 08-05-2011</span></u>:<br />Υ.Γ. Πέρυσι ήταν ένας άλλος Γολγοθάς φέτος περνάμε κάτι άλλο.. Ξέρω ότι πονάς πάρα πολύ<br />που ζεις την κατάσταση αυτή... Δεν ξέρω τι λόγια πρέπει να σου πω, ότι θα το ξεπεράσει, ότι θα αντέξει... σίγουρα θα αντέξει για όσο εκείνος ακόμα έχει εσωτερικές αντοχές... Ήμαστε εδώ όλοι,<br />για να στηρίξουμε ο ένας τον άλλον...Σου έχει μείνει ένα γιατί σε εκείνον όλα... Δεν υπάρχει απάντηση σε αυτό το γιατί, δεν υπάρχει ... ή τουλάχιστον εμείς οι θνητοί δεν μπορούμε να τη δώσουμε...Παλεύει Εκείνος μέσα εκεί κι εμείς όλοι εδώ απέξω.. Τον Αγαπάμε και θέλουμε όλοι να τον δούμε να πατάει ξανά στα πόδια του...Ευχόμαστε και παρακαλάμε και πάνω απόλα Προσευχόμαστε να τα καταφέρει..<br /><br /><br /><object height="385" width="640"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/CONYC3HfJKE&color1=0xb1b1b1&color2=0xd0d0d0&hl=el_GR&feature=player_embedded&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowScriptAccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/CONYC3HfJKE&color1=0xb1b1b1&color2=0xd0d0d0&hl=el_GR&feature=player_embedded&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="640" height="385"></embed></object><br /><br /><br /><br /><br /><br /><object height="385" width="640"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/kJiyN5LetY8&color1=0xb1b1b1&color2=0xd0d0d0&hl=el_GR&feature=player_embedded&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowScriptAccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/kJiyN5LetY8&color1=0xb1b1b1&color2=0xd0d0d0&hl=el_GR&feature=player_embedded&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="640" height="385"></embed></object><br /><br />09 - 05 - 2010</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-8745630719223093308?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-79344413273656269632011-05-03T18:39:00.000+03:002011-05-03T18:39:35.971+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/hQw3AoFpG7Y" width="640"></iframe></div><br /><br /><div style="color: red; text-align: center;"><b>Κοίτα τον καθρέφτη σου και θα δεις έναν διαφορετικό κόσμο ..&nbsp;</b></div><div style="color: red; text-align: center;"><b>Χαρούμενο ... σου γελάει και σε περιμένει ... Κοίτα καλά με τα μάτια της καρδιάς σου!!!</b></div><div style="color: red; text-align: center;"><b>Θα δεις τα πιο όμορφα χρώματα του Καλοκαιριού!!!</b></div><div style="color: red; text-align: center;"><b>Συνέχισε!!!</b></div><div style="color: red; text-align: center;"><b>Σε περιμένουν πολλοί εκεί έξω... μην σταματάς!!!</b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: red;">Δώσε τη μάχη και βγες με χαμόγελα αισιοδοξίας!!!</span></b><br /><b><span style="color: red;">HAPPY!!!!!!!!! </span></b></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/v1l3JbBRpA8" width="480"></iframe></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-7934441327365626963?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-86502125306200242222011-04-26T22:18:00.000+03:002011-04-26T22:18:15.200+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;">Πού να βρω μια ψυχή σαρανταπληγιασμένη κι απροσκύνητη, σαν την ψυχή μου, να της ξομολογηθώ;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>&nbsp;</b></span></div><div style="text-align: center;"><b>&nbsp;</b></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>Νίκος Καζαντζάκης</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>&nbsp;</b></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>&nbsp;</b></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-8650212530620024222?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-22713066682026837272011-04-20T19:47:00.000+03:002011-04-20T19:47:50.433+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-B-IhITEEPtE/Ta8N8KCVqRI/AAAAAAAAAL0/i_HU2-B3Zpg/s1600/%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2585%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B7.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-B-IhITEEPtE/Ta8N8KCVqRI/AAAAAAAAAL0/i_HU2-B3Zpg/s1600/%25CF%2583%25CF%2584%25CE%25B1%25CF%2585%25CF%2581%25CF%2589%25CF%2583%25CE%25B7.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><br />Είναι ετούτες οι ημέρες..η Μεγάλη Εβδομάδα των Παθών..<br />Ο Κύριος Ιησούς Χριστός εκρίθη και καταδικάστηκε να<br />πάρει όλες τις αμαρτίες και να τις κουβαλήσει, στο δικό Του<br />Σταυρό και στη δική του Ανάβαση προς το Γολγοθά.<br />Κι εμείς εδώ καθημερινά, μέρα με τη μέρα, χρόνια με τα χρόνια<br />κουβαλάμε ο καθένας το δικό του Σταυρό... και πορευόμαστε<br />προς την Ανάβαση μας.. κουραζόμαστε με όσα έχουμε<br />συσσωρεύσει στις πλάτες μας, αναστενάζουμε, πέφτουμε,<br />σηκωνόμαστε, συνεχίζουμε, ξανά πέφτουμε και πάει λέγοντας.<br />Όλες οι δοκιμασίες μας, μας κάνουν μερικές φορές να πεισμώνουμε<br />να μη το βάζουμε κάτω. Κι εκείνη η πιο σημαντική δοκιμασία, μέσα από<br />όλα αυτά είναι η εσωτερική μας ανακάλυψη, τα υπαρξιακά μας θέματα..<br />που άλλοτε είναι σοβαρά κι άλλοτε λιγότερο σοβαρά.<br />Όταν όμως έχουμε αγάπη γύρω μας, όταν δίνουμε αγάπη γύρω μας,<br />όλα μπορούμε να τα αντέξουμε.<br />Μερικές φορές αισθάνομαι ότι τα συναισθήματά μου, για κάποιους λόγους<br />άλλοτε μεγεθύνονται κι άλλοτε συρρικνώνονται απίστευτα γρήγορα.<br />Λες και κάποιος μου κάνει μετάγγιση συναισθημάτων.<br />-----------------------------------------------------------------------------------------------------------<br /><br />Σε εσένα ένα μεγάλο Σε αγαπώ... κι ένα μεγάλο Ευχαριστώ... που υπάρχεις<br />δίπλα μου, που με κάνεις ευτυχισμένη που έχουμε αυτό τον αδερφικό δεσμό..<br />Ναι σε νιώθω το μεγάλο αδερφό μου όπως ένιωσα και με άλλους ανθρώπους...<br />το ίδιο συναίσθημα, που θέλησα να νιώσω έτσι γιατί μου το ενέπνευσαν αυτό το<br />συναίσθημα.<br />Ειλικρινά δεν ξέρω πόση δύναμη έχουμε μέσα μας και πόσα μπορούμε να αντέξουμε εμείς οι άνθρωποι. Το μόνο σίγουρο είναι ότι έχουμε όση δύναμη μας έχει δώσει Εκείνος.<br />Ξέρει τι μας δίνει, το θέμα είναι να μπορέσουμε να (δια)χειριστούμε σωστά και να μη ρίχνουμε το βάρος μόνο μπροστά ή μόνο πίσω. Να το μοιράζουμε για να ισορροπεί στις πλάτες μας.<br />------------------------------------------------------------------------------------------------------------<br />Μου αρέσει στη ζωή μου να μοιράζομαι, όταν πια νιώθω εμπιστοσύνη σιγουριά και ασφάλεια<br />με τους γύρω μου. Είναι λίγοι ελάχιστοι εκείνοι που με έχουν κάνει να αισθανθώ έτσι.<br />Μπορεί στην αρχή να ήθελα να μοιραστώ με όλους όσα υπάρχουν καλά τυλιγμένα μέσα στο πέπλο<br />μου (μέσα στο ρόδι της ζωής μου), αλλά είδα ποιοι ήταν εκείνοι που τα καλά κρυμμένα μυστικά τα σκόρπισαν στον αέρα, τα έκαναν χίλιαδες μικρές ανάσες δικές μου.. το ένιωθα... ότι κάποτε είχε γίνει κατ' αυτόν τον τρόπο.<br />Και όταν κάποια στιγμή βεβαιώθηκα πικράθηκα πολύ... όχι επειδή κάποιοι με σκόρπισαν στον αέρα<br />αλλά επειδή εγώ δεν είχα κρίνει σωστά .. όμως συγχώρεσα τη στάση τους.<br /><br />Θέλω να μοιράζομαι με τους άλλους, να γίνομαι στήριγμα, να δώσω το χέρι μου, την αγκαλιά μου<br />το δάκρυ μου, το γέλιο μου, μα πάνω απ' όλα την καρδιά και την αγάπη μου στους άλλους..<br />Καμιά φορά τα μυστικά μας όταν αποκαλύπτονται ίσως δε περιμένουμε ότι υπάρχει και κάποιος<br />άλλος άνθρωπος που έχει νιώσει έτσι, έχει βιώσει ίσως τις ίδιες καταστάσεις και τότε μάλλον τρομάζουμε. Γιατί δεν ξέρουμε πως να διαχειριστούμε τον άνθρωπο που αυτή τη στιγμή βρίσκεται<br />γυμνός χωρίς καμια μάσκα, χωρίς κανένα προσωπείο πάνω του. Δεν ξέρουμε τι πονάει περισσότερο,<br />η γύμνια του άλλου ή δική μας γύμνια που καθρεφτίζεται στη ψυχή και στη ζωή του?<br /><br />Εβδομάδα παθών και καλούμαστε για ακόμα μια φορά Μαζί Του να σηκώσουμε το βάρος του Σταυρού να νιώσουμε την πορεία προς στη Σταύρωση. Το χειρότερο δεν είναι η τοποθέτηση των καρφιών, αλλά ο πόνος όταν τα καρφιά αφαιρούνται που οι πληγές μένουν ανοιχτές.. και αιμορραγούν... μόλις τις κοιτάξεις ξανά μόλις αντιληφθείς ότι αυτό που νιώθεις αισθάνεσαι είναι ακόμα ένα κομμάτι πόνου, ένα κομμάτι αγάπης που κάποιος, κάτι προσπάθησε να αφαιρέσει από τη ζωή σου. Αυτό πονάει περισσότερο όλα τα άλλα τα αντέχεις...<br /><br />Μπορεί και πάλι να παρερμηνευτεί όλο αυτό ... γιατί έχω μάθει να μιλάω και να εκφράζομαι περίεργα αλλά ένα πράγμα δεν μετανιώνω ότι κάποια στιγμή πορευτήκαμε μαζί μέσα από τα βιώματά μας. Δεν είναι τυχαίο ότι μας έσμιξε ο δρόμος και καταφέραμε να μοιραστούμε πολλά πράγματα από τις ζωές μας. Ακόμα και τα ανείπωτα τα είπαμε και κλάψαμε και γελάσαμε, και αγκαλιαστήκαμε και πορευτήκαμε ... Προσπαθώ να βρω εκείνες τις λέξεις που να προσδιορίσουν τι νιώθω και τι είσαι για μένα, πρώτη φορά δε βρίσκω τίποτα... ίσως να σου πω την αλήθεια δεν θέλω να το ντύσω με τόσο έντονα λόγια... ξέρεις και ξέρω τι σημαίνουμε στις ζωές μας. Άλλωστε δε μπορείς να περιγράψεις τα όσα κάποιοι άνθρωποι πέρασαν μέσα σε λίγες γραμμές.... αυτά όλα είναι καταγεγραμμένα στη μνήμη μας, στα όσα ζήσαμε και ελπίζω ότι θα ζήσουμε κι άλλα. Ναι δεν την έχω χάσει την ελπίδα μου, όχι κάτι καίει ακόμα μέσα μου, δεν πρόδωσα και δε προδόθηκα και ότι πληγές κι αν έχουμε τώρα θα κλείσουν. θα είμαστε καλά το εύχομαι το προσεύχομαι...<br />Ξέρεις τι με τρομάζει περισσότερο ότι με νιώθεις με αισθάνεσαι τι μπορεί να περνάω όπως κι εγώ για σένα και βυθίζομαι ακόμα πιο πολύ [πάντα με ένιωθες, πάντα σε ένιωθα, πάντα τα λόγια μας ήταν καλοπροαίρετα και ντυμένα με νοιάξιμο και αγάπη]... κι εδώ είναι το λάθος μας... Φοβόμαστε να απλώσουμε ξανά το χέρι. <br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-2271306668202683727?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-7472574161578725152011-04-04T18:54:00.000+03:002011-04-04T18:54:13.154+03:00<iframe src="http://www.youtube.com/embed/0zzIUdu7OKA?fs=1" allowfullscreen="" width="425" frameborder="0" height="344"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-747257416157872515?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-51737165295906891632011-04-04T00:49:00.000+03:002011-04-04T00:49:58.271+03:00<iframe src="http://www.youtube.com/embed/5rCxyA5imKE?fs=1" allowfullscreen="" frameborder="0" height="344" width="425"></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-5173716529590689163?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-53494155737626175272011-04-02T23:43:00.000+03:002011-04-02T23:43:45.638+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Όλα πήγαν καλά..<br />Το χειρουργείο ... κι Εκείνος<br />βγήκε και μετά από λίγες ώρες<br />έκανε και χιούμορ..ο Πατέρας μου<br />πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις, προσπαθεί<br />να κρύψει τον πόνο του, πετώντας ατάκες<br />έτσι κι έκανε... κάπως χτες το βράδυ είχα ηρεμήσει<br />και είχα αποδεχτεί το γεγονός ότι για ακόμα μια φορά<br />θα μέναμε μερικές ημέρες στο νοσοκομείο..<br /><br /><br />Ξέρεις τώρα δυο μέρες έχει επανέλθει<br />ο Φόβος μου για τα νοσοκομεία... αλλά το κοντρολάρουμε..<br /><br /><br />Σήμερα ήταν καλύτερα...<br />Κι εκεί που ήμουν στο θάλαμο<br />έπιασα κουβέντα με έναν άλλο<br />ασθενή...<br />Τι γλυκύτατος κύριος, εκεί γύρω<br />στα 75 ... βέβαια με σόκαρε<br />αυτό που μου είπε...<br />κι εκείνος εγχειρισμένος αλλά<br />σήμερα έδειχνε να τα είχε χαμένα<br />μάλλον από τη νάρκωση...<br />έχασε τον προσανατολισμό του...<br />'Επιασα λοιπόν κουβέντα μαζί του...<br />για να τον ηρεμήσω ....<br />Κι εκεί λίγο πριν πρωτό ξεκινήσουμε<br />την κουβέντα μου είπε:<br />"Σε είδα από την ώρα που μπήκες μέσα<br />σε ένιωσα χωρίς να μιλήσουμε καν ...από<br />χτες που περίμενες, εδώ στο θάλαμο..<br />ότι εσύ μιλάς με την καρδιά σου.......<br />γιατί θυσιάζεις τον εαυτό σου, δίνοντας<br />αγάπη παντού..κι αυτό αξίζει...."<br /><br />Τα έχασα ... !!! Ταράχτηκα....<br />Τα δάκρυα ήθελα να κυλήσουν<br />αν και είχαν σταθεί εκεί στην άκρη..<br />εκείνος όμως με κατάλαβε ....<br />μιλήσαμε για εκείνον για το πως<br />τον λένε, τι δουλειά έκανε... κι εκεί<br />μου είπε... "αγράμματος... αλλά με δίδαξε<br />το χαρτί της ζωής και το μολύβι της καρδιάς.."<br />ένας κύριος που στην πορεία της κουβέντας<br />μας με έκανε πολλές φορές να δακρύσω...<br />ήθελα να τρέξω έξω....<br />να πάρω τηλέφωνο να σου πω:<br />"δεν έχει καμία σημασία πλέον τι<br />θα ήθελα να σου πω..."<br /><br />Γύρισα σπίτι πριν λίγο και νιώθω πολύ λυπημένη....<br />Λυπημένη γιατί τράβηξες μια γραμμή....<br />κι εγώ αυτή τη στιγμή ή πρέπει να την κόψω ή<br />να πατήσω πάνω της....<br />Τι θα ήθελες?<br />Αλήθεια ή Ψέμα....<br />Ένα Ψέμα ; θα πατήσω πάνω της, και θα την κάνω ακόμα πιο έντονη...<br />κι ας ματώνω... κι ας πονάω κι ας δακρύζω, κι ας λέω<br />δεν μπορεί όλα να τελειώνουν έτσι ... χωρίς να πούμε<br />τι νιώθουμε ή έστω γιατί το νιώθουμε..<br />δεν πονάω μόνο για μένα αλλά και για σένα...<br />θα μου πεις δε πρέπει να πονάς, δεν θέλω να πονάς<br />για μένα.. μα ξέρεις όταν τα έχεις δώσει όλα, έτσι όπως<br />το εννοώ εγώ το όλα,<br />σε ανθρώπους που ξέρεις , ότι σε αγάπησαν σε αγαπάνε<br />που εμπιστεύτηκες τα πιο κρυμμένα μυστικά σου, που<br />γύμνωσες και άφησες τον εαυτό σου να αποκαλυφτεί<br />να κλάψει, να γελάσει, να φωνάξει, να ουρλιάξει,<br />να γευτεί την αγάπη του άλλου, να δώσεις τον εαυτό σου<br />πονάει αυτό το Μαζί ... που τώρα πρέπει να χωριστεί...<br />γιατί αυτός ο χωρισμός είναι χειρότερος από το να χωρίζεις<br />από μια σχέση με κάποιο σύντροφο...<br />Βιώνω ένα πένθος ... που δε ξέρω ποιον να θρηνίσω<br />εμένα, εσένα, εμάς...δε ξέρω γιατί να πρωτοκλάψω...<br />Σπαράζει το μέσα μου ...<br /><br />Μια Αλήθεια ; πρέπει να την κόψω....<br />Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να ξέρω ότι το θέλεις κι εσύ...<br />αλλά εσύ μου έχεις στείλει άλλα μηνύματα.. ότι δεν νιώθεις<br />ακόμα σιγουριά για το τι θες πραγματικά...<br /><br />Βρες το θάρρος και θα το αντέξουμε...<br />θα βρούμε τη Δύναμη...<br />Καληνύχτα.....<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-5349415573762617527?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-31281966826086755752011-03-31T23:35:00.000+03:002011-03-31T23:35:43.846+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="MsoNormal">Μια μάσκα</div><div class="MsoNormal">&nbsp;και η Άνιμα πίσω από αυτήν ασφυκτιά, προσπαθεί να τη βγάλει μα έχει σφηνώσει. </div><div class="MsoNormal">Λες κι έγινε ένα με τη σάρκα!</div><div class="MsoNormal">Ανιμα, Με ακούς?</div><div class="MsoNormal">Πάντα με άκουγες, μην φοβάσαι!</div><div class="MsoNormal">Σε αγαπώ, με ακούς?</div><div class="MsoNormal">Πονώ για σένα, με ακούς?</div><div class="MsoNormal">Μιλώ για σένα, με ακούς?</div><div class="MsoNormal">Μη με εγκαταλείπεις, με ακούς?</div><div class="MsoNormal">Σου φωνάζω, με ακούς?</div><div class="MsoNormal">Σε πληγώνω, το νιώθεις…</div><div class="MsoNormal">Θα μπήξω λίγο ακόμα το μαχαίρι, </div><div class="MsoNormal">θα στάξει αίμα, μα μη φοβηθείς, με ακούς?</div><div class="MsoNormal">Το κάνω για σένα, με ακούς?</div><div class="MsoNormal">Θα σε λευτερώσω από το θλιμμένο πρόσωπο…</div><div class="MsoNormal">Φτάνω σιγά – σιγά …</div><div class="MsoNormal">Κόβω, καθαρίζω, ξύνω, απαλύνω …</div><div class="MsoNormal">Ψαλίδι, νυστέρι, βαμβάκι, γάζες…</div><div class="MsoNormal">Μη φοβάσαι, με ακούς?</div><div class="MsoNormal">Ξέρω πονάει πιο πολύ το βαμβάκι…</div><div class="MsoNormal">Αισθάνεσαι λιγο καθαρό αέρα?</div><div class="MsoNormal">Ξέρω ότι με ακούς…γιατί με αγαπάς…</div><div class="MsoNormal">Βλέπεις προσπαθώ…. Για εσένα…</div><div class="MsoNormal">Όταν αρχίσεις να αναπνέεις κανονικά, θα </div><div class="MsoNormal">Έχεις καταφέρει να με δεις…</div><div class="MsoNormal">Να δεις το χαμόγελό μου… με ακούς?</div><div class="MsoNormal">Ναι, υπάρχει είναι εκεί σφηνωμένο κάτω από τη μάσκα…</div><div class="MsoNormal">Με ακούς?</div><div class="MsoNormal">Ακούς το ηχόχρωμα της φωνής μου?</div><div class="MsoNormal">Σου γελάει με ηχόχρωμα χαράς …&nbsp; το αναγνωρίζεις…</div><div class="MsoNormal">Ανακούφιση … με ακούς?</div><div class="MsoNormal">Ανάσα … με ακούς?</div><div class="MsoNormal">Ψυχή μου ελευθερώσου τώρα….</div><div class="MsoNormal">Εγώ φεύγω… με ακούς?</div><div class="MsoNormal">Σε ελευθέρωσα .. και φεύγω για άλλα μέρη</div><div class="MsoNormal">Καλά πετάγματα..</div><div class="MsoNormal">Καλή ανακάλυψη του νέου κόσμου σου!</div><div class="MsoNormal">Σαγαπώ και μακούς!!!<br /><br /><span style="color: red; font-size: x-small;"><i>Υ.Γ. γράφτηκε στις 13-02-2011&nbsp;</i></span> <br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/tWPgqlg-N04" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br /><b><i><span style="font-size: x-small;">Ξυπνάω με φωνές γιατί άρχισες χωρίς εμένα καρναβάλι<br />τι στολή να βάλω τι να φορέσαν άραγε όλοι οι άλλοι<br />λες να 'χουν χρώματα πολλά και φινετσάτα και τεράστια καπέλα<br /><br />θέλω να ‘μαι μοναδικός και αντί για μάσκα να φορέσω εσένα τρέλα.<br />Γιορτή γιατί Γιατί γιορτή να γίνουν άτρωτοι οι τρωτοί<br />Τρελές χαρές, βουβές φωνές βγάλε τη μάσκα σου και δες.<br /><br />Μοιάζεις κακός πωπω μια μάσκα που τη βρήκες πες και εμένα<br />όσα φοράω κλεμμένα είναι και σκισμένα<br />πες μια κουβέντα να σ' ακούσω τρόμαξέ με<br />μέσα στα μάτια να με σκιάξεις κοίταξέ με.<br /><br />Μα δε μπορείς κακό να γίνεις αλήθεια δε μπορείς<br />Για κοίτα εκείνον με τ' αγγέλου τα φτερά που όλο γελάει<br />κρύβει τα μάτια του και μοιάζει μια χαρά ενώ πονάει<br />και αν του φωνάξεις να γυρίσει να κοιτάξει<br />δε θα γουστάρει το παράδεισο, θ' αλλάξει.<br /><br />Ένα καπέλο θα φορέσει γεμάτο με φτερά<br />και θ' αρχίσει να χορεύει με τους άλλους στην πυρά<br />κι αυτός που καίνε πόσο μου μοιάζει<br />και μονάχα που το σκέφτομαι αλήθεια με τρομάζει.<br /><br />Βρες μου μια μάσκα να φορέσω ότι να 'ναι να σωθώ<br />και μια στολή να μοιάζω σαύρα να συρθώ<br />ή καμιά φούστα καμιά τσάντα καμιά κάλτσα<br />να μοιάζω πόρνη που ξεχύθηκε στην πιάτσα.<br />Κάνε ότι να 'ναι να ξεφύγω απ' τη φωτιά άσε με λάσκα<br />έκανα λάθος που δε φόρεσα μια μάσκα.<br />Στο καρναβάλι ρε που πας<br />χωρίς μάσκα και στολή ρε να φοράς.<br /><br />Κι αφού το διάλεξες, να πας<br />θα 'σαι μόνος μες στους μόνους θα πονάς.<br />Γι' αυτό λοιπόν φοράω την πρώτη μάσκα εκείνη που θα βρω<br />το πήρα απόφαση πως πρέπει να χωθώ μες στον χορό<br />κι αν τους φοβίσω και εγώ με τη σειρά μου<br />τότε θα 'ναι ταιριαστή επάνω μου η φορεσιά μου.<br /><br />Κι αν τους κάνω να γελάσουν και ξεσκάσουν<br />μπορεί τη φάτσα μου για πάντα να ξεχάσουν<br />και να θυμούνται αυτή τη μάσκα τη γελοία που φοράω<br />και θα μπορέσω με τους άλλους άνετα να περπατάω.<br /><br />Δε θα φοβάμαι και δε θα ντρέπομαι για μένα<br />θα 'ναι τριγύρω μου τα πάντα ευτυχισμένα<br />δε θα ζηλεύω αυτά που φόραγαν οι άλλοι<br />θα συνηθίσω εδώ κοντά σου καρναβάλι.<br /><br />Τέλος καλό όλα καλά<br />η μάσκα ταίριαξε καλά. </span></i></b> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-3128196682608675575?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-34346016180940304132011-03-29T23:12:00.000+03:002011-03-29T23:12:36.241+03:00<iframe width="425" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/clQyt435lEU?fs=1" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-3434601618094030413?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-24705185000638171512011-03-27T15:48:00.000+03:002011-03-27T15:48:04.741+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Στιγμές γεμάτες ένταση!!!<br />Όμορφες στιγμές ...<br />Λίγο κρασί, λίγη καλή παρέα ...<br />Λίγη κουβέντα...<br />πάει καιρός που είχαμε<br />να περάσουμε έτσι όμορφα!!!<br />Ναι ψυχή μου!!!<br />Σου άρεσε ... το έβλεπα<br />σε κάθε κίνηση....σε κάθε<br />χτύπημα του παλμού<br />της καρδιάς σου!!!!<br />Ιδιόρρυθμο χτύπημα....<br />Μετά από καιρό<br />εκείνη η στιγμή ήταν<br />δική σου! Μόνο, δική σου!!<br />Κορυφώσεις... peak to peak<br />συναισθημάτων!!!<br />Αλήθεια ήταν τόσο όμορφη<br />εκείνη η βραδιά... γιατί<br />δεν υπάρχει γιατί ...<br />ήσουν εσύ.... μετά από καιρό...<br />Εσύ, Εσύ... κι Εσύ<br />σε ρυθμούς που έβγαιναν από μέσα σου...<br />Η παρέα καλή... σε ανέβασε για να πάρεις<br />τα πάνω σου... ο καθένας με το δικό του τρόπο<br />μα το σημαντικότερο.. με αυτά που η σιωπή<br />γύρω έλεγε... και ήταν τόσο εκκωφαντική<br />που νόμιζες ότι ακούς τις σιωπές τους...<br /><br /><br />όμως για κάποια στιγμή , πάλι ο φόβος<br />ήρθε και κάθισε δίπλα σου... ο φόβος..<br />αυτό το συναίσθημα , με το οποίο<br />παλεύεις χρόνια ... αλλά αυτή τη φορά τον έβλεπες<br />στη γωνία και όσο τον έβλεπες τόσο με ένταση<br />χτυπούσες το κορμί σου στο ρυθμό της μουσικής...<br />Ωδή προς το Θεό σου να μην σου χαλάσει<br />τη βραδιά.. το πέτυχες...<br />Έμεινε εκεί ακίνητος να πίνει το δικό του το ποτό...<br />Κι εσύ απλά ικανοποιημένη που βγήκες<br />και βρήκες σε μια στιγμή έντασης ένα κομμάτι του εαυτού σου..<br />Γυρνώντας στη φωλιά σου έκλαψες...<br />αλλά εκείνη η βραδιά ήταν γεμάτη από δάκρυα χαράς..<br />Η υπόλοιπη παρέα ... νομίζω χάρηκε...μέσα από τα λόγια της<br />σιωπής ήταν ακόμα μια φορά που κατάλαβες<br />πόσο νιώθει ο ένας τον άλλον... το ξέρουμε καλά...<br />χρόνια τώρα...<br />για όσα λέμε για όσα δε λέμε...<br />Σε όσα βάζουμε στοπ, για όσα δε θέλουμε<br />κι απλά μια δικαιολογία ... τόσο μα τόσο μικρή...<br />να γκρεμίζει τις όμορφες στιγμές<br />για να έρθει μια άλλη στιγμή ... κάποτε<br />κάποια άλλη χρονική στιγμή<br />να μας γεμίσει με όμορφες στιγμές..<br /><br />Παραιτούμε .... κρατάω τις στιγμές μου<br />αυτές που μου δίνουν ελπίδες<br />και όταν ξανά θα νιώσω έτσι<br />τότε ... τότε όλα θα είναι αλλιώς...<br />Ακόμα και τώρα όλα είναι αλλιώς<br />δεν χρειάζεται να πεις πολλά.. να δεις πολλά<br />οι πράξεις οι κινήσεις οι σιωπές λένε...<br />τόσα μα τόσα πολλά ...<br />Απλά προχωράμε κάνουμε το Σταυρό μας<br />την προσευχή μας ...<br />Πάντα το έκανα αυτό θα συνεχίσω να το κάνω..<br />να προσεύχομαι για Εμένα, για Εσένα, για τον<br />Συνάνθρωπό μου για όλους εκείνους<br />που υποφέρουν μέσα τους ή έξω τους...<br /><br />Ο καθένας δίνει τη δική του Μάχη ..<br />να κρατηθεί από τέτοιες στιγμές...<br />που ο Εαυτός αποκαλύπτεται..<br />που ο Εαυτός θέλει να πλησιάσει...<br />που ο Εαυτός φοβάται....<br />που ο Εαυτός πονάει ....<br />που ο Εαυτός Γελάει...<br />που ο Εαυτός χορεύει...<br /><br />που ο Εαυτός κρύβεται ....<br />που ο Εαυτός αγαπάει..<br />που ο Εαυτός θέλει να ουρλιάξει...<br />που ο Εαυτός Αγκαλιάζει ...<br />που ο Εαυτός επικοινωνεί...<br />που ο Εαυτός οπισθοχωρεί...<br />που ο Εαυτός απλώνεται ..<br />που ο Εαυτός ξανα κρύβεται ....<br />όλα είναι κομμάτια στιγμών<br />που ο Εαυτός μας τα ζει...<br />γιατί είναι κομμάτια του...<br />Και ξέρεις πολύ καλά ... τι θέλεις<br />τι θέλει , τι θέλουμε, τι θέλουν.... απλά...<br />Απομένεις να κοιτάς.. την απομάκρυνση<br />των στιγμών.... γιατί φοβάσαι κάτι<br />άλλο να μην παρεξηγηθείς..<br />κι έτσι απλά δεν αφήνεσαι στη στιγμή...<br />να σε παρασύρει. γίνεσαι εγκρατής...<br />Μαγκιά σου.... μα<br />μη πληγώνεις άλλον τον ίδιο σου τον Εαυτό<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-2470518500063817151?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-40333937773236865242011-03-18T13:53:00.000+02:002011-03-18T13:53:47.698+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/SyGhu0cMEXU" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br />Δεν ήξερα πιο να επιλέξω... νομίζω επέλεξα αυτό που<br />ίσως αισθάνθηκε κι εκείνος σε κάποιες <br />στιγμές της ζωής του... <br />Δεν έχει σημασία ποιος ήταν, τι έκανε, Σημασία έχει<br />ότι ήταν Συν-Ανθρωπος με προτερήματα και ελλατώματα <br /><br />Καλό ταξίδι Φίλε!!!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-4033393777323686524?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-55490975323568165492011-03-14T23:48:00.000+02:002011-03-14T23:48:27.715+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/ic-Na--7_NI" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-5549097532356816549?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-66434857989424703132011-03-14T21:36:00.000+02:002011-03-14T21:36:00.770+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Είμαι περίεργος ή μάλλον καλύτερα ιδιαίτερος άνθρωπος αγαπητό μου ιστολόγιο. Το έχεις καταλάβει κι εσύ που δέχεσαι τις πιο περίεργες, τις πιο δύσκολες, τις πιο δύστροπες αλλά &nbsp;και τις πιο ευχάριστες περιγραφές από τη ζωή μου. </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Μου αρέσει όταν «παθιάζομαι» και δένομαι με ανθρώπους, με πράγματα, με αντικείμενα, και βάζω σε όλα τόσο συναίσθημα, που μερικές φορές δεν θα έπρεπε, αλλά αυτή είμαι, έτσι έμαθα, να δένομαι και να πορεύομαι, έτσι εξακολουθώ να πράττω. Από τα πιο μικρά μέχρι τα πιο μεγάλα.. όλα έχουν θέση στη ζωή μας.</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Μου αρέσει όταν κάτι του παρόντος χρόνου, με έναν περίεργο τρόπο, με πηγαίνει σε στιγμές που έχω ζήσει στο παρελθόν, και που έχουν μείνει χαραγμένες στο μυαλό μου, γιατί μπορεί να είχε δημιουργηθεί μια στιγμή γεμάτη από συναισθήματα, που χαράχτηκε μέσα στο περίεργο μυαλό μας, που ανακαλώντας την μνήμη, επανέρχονται όλες αυτές οι στιγμές.</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Θα σου πω λοιπόν μια ιστορία.</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><i><span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Πριν πολλά χρόνια, ενώ ήμουν φοιτήτρια, είχα αποκτήσει ένα περίεργο «κόλλημα», δέσιμο με διάφορα αντικείμενα που μου άρεσε να κάνω συλλογή. Έτσι λοιπόν, μου άρεσε πάρα πολύ να συλλέγω κούπες για να πίνω τον καφέ μου. Δεν θυμάμαι ακριβώς αν αυτή τη συνήθεια την είχα κολλήσει από την συγκάτοικό μου τότε ή την αποκτήσαμε και οι δυο μας τις περιόδους που δίναμε εξεταστική. Κάθε φορά που τελειώναμε την εξεταστική μας περίοδο, πηγαίναμε και αγοράζαμε μια κούπα. Μια κούπα που την είχαμε δει και μας άρεσε. Είχα συλλέξει στα 4 χρόνια αρκετές κούπες, ακόμα και τώρα δλδ το έχω αυτό το κόλλημα . Όταν δω μια κούπα να μου αρέσει θα πάω να την αγοράσω. Κάποτε λοιπόν στα γενέθλια μου μια αγαπημένη φίλη μου, μου είχε κάνει δώρο ένα σετ από μια κούπα, ένα μπολ για κορνφλέικς και ένα πιάτο. Είχε πολύ ωραία χρώματα απέξω κίτρινο με πράσινο λαδί και καρπούς ελιάς. Ουσιαστικά έδειχνε ένα σπίτι ψηλά στο λόφο, με δεντράκια&nbsp; δεξιά και αριστερά, έλα πράσινο λιβάδι, αλλά και ένα κίτρινο προφανώς χωράφι με στάχια ήθελε ο δημιουργός να αποτυπώσει. Της άρεσε όταν ερχόταν σπίτι μου, να πίνει τον καφέ της σε εκείνη την κούπα…. Κάποτε λοιπόν στην τελευταία εξεταστική λίγο πριν την αποχώρηση μας από το μέρος που σπουδάζαμε, είχαμε μαζευτεί αρκετές κοπέλες στο σπίτι μου, για να κάτσουμε να διαβάσουμε τα μαθήματα της τελευταίας εξεταστικής και ήταν μια ιδιαίτερη στιγμή εκείνη. Γεμάτη γέλια, αναμνήσεις που ως συνήθως όταν μαζευόμασταν όλες μαζί πάντα καταφέρναμε να το ρίχνουμε στο κουτσομπολιό. &nbsp;Δεν θυμάμαι πως είχε ξεκινήσει η κουβέντα αλλά είχαμε πιάσει το θέμα με τις κούπες μου. Και η αγαπημένη μου φίλη ήθελε να της χαρίσω μια κούπα μου, εκείνη που η ίδια μου είχε κάνει δώρο. Είχαμε λογοφέρει έντονα. Θυμάμαι ότι πρέπει να ήταν ο πρώτος μας τσακωμός αυτός, για μια ασήμαντη αφορμή. Αλλά για μένα πολύ σημαντική. Πρώτον, ήταν δώρο και πόσο μάλλον από την ίδια. Δεύτερον, είχα δεθεί με το αντικείμενο αυτό. Τρίτον, δεν καταλάβαινα γιατί έπρεπε να γίνει ένας τόσο έντονος καβγάς για μια κούπα. Της είχα πει αν ήθελε να της χάριζα ότι άλλο ήθελε όχι τη συγκεκριμένη. Μετά το επεισόδιο, είχα κλειστεί στο δωμάτιο μου γιατί δεν ήθελα να το συζητήσω. Και ξέρεις γιατί…. Είναι σαν να χαρίζεις σε κάποιον που αγαπάς ένα αντικείμενο, ή ακόμα και κάτι από τη ζωή σου, και μετά του το παίρνεις πίσω… Είναι σαν να ακυρώνεις αμέσως την ίδια την πράξη σου και επίσης τα συναισθήματα που δημιούργησες στον άλλον με αυτή σου την κίνηση. &nbsp;Και θυμάμαι ότι εκείνο το βράδυ έμεινα κλεισμένη στο δωμάτιο μου. Την επόμενη μέρα γυρνώντας το μεσημέρι νομίζω από τη δουλειά, ή από τη σχολή, μπαίνω στο σπίτι, και βλέπω παντού </span></i><i><span lang="EN-US" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">post</span></i><i><span lang="EN-US" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span></i><i><span lang="EN-US" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">it</span></i><i><span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> που είχε αφήσει η φίλη μου, ότι και καλά την είχε πάρει, ότι δεν θα τη βρω, και όσο πλησίαζα και μάζευα τα σημειώματα για το καθένα σημείωμα δάκρυζα, μέχρι που βρήκα το τελευταίο στο ντουλάπι που μου έλεγε ότι δεν θα μπορούσε να την πάρει και είναι κρυμμένη μέσα στο ντουλάπι. Δεν θυμάμαι αν ποτέ της το έχω πει αυτό το σκηνικό, αλλά έκλαιγα σα μικρό παιδί, γιατί δεν έκανε πράξη, αυτό που ισχυριζόταν με τόσο μένος το προηγούμενο απόγευμα, του καβγά. Γιατί το θεωρούσα ως «κακή» τύχη, για τη σχέση μου –όχι με την κούπα- αλλά αν την έσπαγε, θα ήταν σαν να έσπαγε τα συναισθήματά μου για εκείνη. Θα μου πεις τόσο πολύ από μια κούπα? Απλά είναι σα να χαρίσω σε κάποιον που έχει ανάγκη την καρδιά μου, γιατί τη χρειάστηκε γιατί η δική του ήταν αδύναμη, και μετά από λίγο, να του πω φέρε μου τη πίσω, την θέλω εγώ…. Έχω αμέσως ακυρώσει την αγάπη, τον σεβασμό, την εκτίμηση, τη σχέση μου με αυτόν τον άνθρωπο που του έδωσα τη δική μου καρδιά, για να ζήσει. Κάπως έτσι, δεν ξέρω αν το νιώθετε τι ακριβώς θέλω να πω…. </span></i></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Ήθελα να σας εξιστορήσω την ιστορία της κούπας για να καταλήξω στο παρόν. Αυτή η κούπα ιδιαίτερα μετά τον έντονο καβγά έγινε ακόμα περισσότερο η αγαπημένη μου. Δεν ξέρω γιατί (μάλλον ξέρω τώρα πια). Στο πέρασμα των χρόνων, όταν άλλαζα σπίτια και πόλεις, αυτή η συγκεκριμένη κούπα πάντα ταξίδευε μαζί μου. Πάντα την πρόσεχα σαν κόρη οφθαλμού, μέχρι που κάποια στιγμή ενώ την έπλενε η μητέρα μου της ξέφυγε και χτυπήθηκε στο νεροχύτη της κουζίνας και σε ένα σημείο στα χείλη της κούπας, ξέφτισε η πορσελάνη. Τότε θυμάμαι ήταν ο δεύτερος έντονος καβγάς που έκανα για την κούπα.. Που ανθρώπινο είναι θα μου πεις να σου γλιστρήσει και να σπάσει ένα πιάτο ή ένα ποτήρι κατά τη διάρκεια του πλυσίματος. </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Σε αυτήν την κούπα λοιπόν, έπινα τον καφέ μου το Σαββατοκύριακο και πάντα όταν την πιάνω στα χέρια μου για να πιω καφέ, πάντα θυμάμαι την έντονη ιστορία της. Όχι με νοσταλγία ούτε με κακή διάθεση, αλλά με μία γλύκα και ένα περίεργο χαμόγελο, κρεμασμένο στο πρόσωπο μου. Δεν την αποχωρίζομαι ποτέ. </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Τώρα αυτό μπορεί να μην είναι και καλό, γιατί συσσωρεύω αντικείμενα που είναι παλιά, πάνε σχεδόν 10 χρόνια από την απόκτησή της, και μένω θα μου πεις προσκολλημένη στο παρελθόν, αλλά όταν το παρελθόν και τα αντικείμενα του παρελθόντος έχουν μεγάλη για μένα συναισθηματική αξία, τα κρατάω… γιατί δεν είναι τόσο η φάση του καβγά που έχει στιγματίσει την κούπα του καφέ όσο το ότι είναι δώρο από καρδιάς από μια φίλη. </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Και ίσως να βγαίνει και ένα άλλο συμπέρασμα από όλο αυτό. Το συμπέρασμα από τη μια για τη στάση της φίλης προς την κούπα, ότι ήθελε να μου δείξει ότι είναι ένα άψυχο αντικείμενο και ότι αν μου έσπαγε δεν θα νοιαζόμουν τόσο, ότι στη ζωή δεν πρέπει να τα παίρνω και να τα μετράω τόσο πολύ με το συναίσθημα τα πράγματα και τις καταστάσεις. Και από την άλλη η δική μου στάση και ότι δεν πρέπει να παθιάζομαι τόσο πολύ. Γιατί πολύ απλά αυτό έχει κόστος, συναισθηματικό και ότι τίποτα στη ζωή δεν πρέπει να το βλέπουμε σα δεδομένο. Αυτό που&nbsp; είναι κατά τη δική μου άποψη, πάντα, δεδομένο είναι τα συναισθήματα μου. Το τι νιώθουμε για τους άλλους και πως μας κάνουν οι άλλοι να αισθανόμαστε όταν είναι δίπλα μας. </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Με την ιστορία δεν αναμουχλεύω τίποτα. Το παρελθόν είναι εκεί για να μας θυμίζει τις αξίες της ζωής μας. Τι έχουμε εκτιμήσει και τι όχι. Τι έχουμε κρατήσει και τι έχουμε αφήσει να περάσει στο χρονοντούλαπο.. Τι έχουμε νιώσει και πως αυτό που έχουμε νιώσει έχει μικρύνει ή έχει μεγαλώσει μέσα μας. </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 12pt; line-height: 115%;">Δεν ξέρω αν έχετε ποτέ τόσο δυνατά συναισθήματα από αντικείμενα που σας έχουν χαρίσει… ή ακόμα και από στιγμές – φάσεις της ζωής σας που σας έχουν στιγματίσει… είναι αναρίθμητες και φυσικά δεν θα καταγραφούν ποτέ… με τον γραπτό λόγο.</span><br /><span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span><br /><span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: 12pt; line-height: 115%;"><br /></span></div><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/co6WMzDOh1o" title="YouTube video player" width="480"></iframe></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-6643485798942470313?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-51687230181575488852011-03-10T17:09:00.000+02:002011-03-10T17:09:11.263+02:00<iframe width="425" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/1pgLLjLEmd8?fs=1" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-5168723018157548885?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-85324551091936839612011-03-10T13:12:00.000+02:002011-03-10T13:12:29.607+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="https://lh4.googleusercontent.com/-FV_SlCHO1lY/TXixwYKiRNI/AAAAAAAAALY/M6RBxv8c9-g/s1600/DSC00873.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://lh4.googleusercontent.com/-FV_SlCHO1lY/TXixwYKiRNI/AAAAAAAAALY/M6RBxv8c9-g/s320/DSC00873.JPG" width="320" /></a></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal">Περπάτησε στο χιόνι…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Άφηνε μικρά ίχνη…. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Άσπρες νιφάδες … στο παλτό, στα μαλλιά<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Έπεφταν από τον ουρανό…σε μικρές δόσεις …<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Άλλοτε πυκνό , κι άλλοτε αραιό…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Χιόνι … που έλιωνε στις χούφτες….<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Προσπάθησε να τρέξει … αλλά δυσκολεύτηκε στο περπάτημα..<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ήθελε για μια στιγμή … να (ξε)φύγει ….<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Από το μαύρο…. Στο λευκό… <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Πάντα το χιόνι …. Ήταν για τα μάτια της πόλος έλξης…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Άφηνε ίχνη…. Ταξίδεψε σε χιονισμένα τοπία….<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ένα γέλιο, καρφώθηκε στο πρόσωπο της….<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Εικόνες … πάντα από το μακρινό και πρόσφατο παρελθόν…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Θυμήθηκε Εκείνον…. Γέλασε …. Νόμιζε ότι τον είχε ξεχάσει….<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Προσπαθούσε σαν υδατογράφημα να σχηματίσει το πρόσωπο του…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Γέλασε … και πάλι … έτσι ένα γέλιο νοσταλγίας… <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Μηνύματα που κάποτε μέσα σε ένα χιονισμένο τοπίο είχαν ανταλλάξει…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Τι ομορφιά, μπορεί να ξυπνήσει!!! <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Πάει .. τέλειωσε η ονειροπόληση… γλυκιά …. Μα συνάμα και παγωμένη….<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ανήκε σε άλλο κεφάλαιο της ζωής που το έκλεισε πια…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Μακάρι να είχε λίγο πετιμέζι να το έριχνε πάνω<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Στο χιόνι …. Να γινόταν Κατακόκκινο!!!! <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Να σχημάτιζε μια καρδιά… ή έστω μια μισή καρδιά…. Όχι , όχι δεν νοσταλγούσε πια<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Εκείνον… εκείνος άλλωστε είχε καιρό φύγει από δίπλα της… απλά νοστάλγησε…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Την εικόνα κάποιου Δίπλα της, κι ας ήταν μια Σκιά…. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Βαρέθηκε να ανταλλάσει μηνύματα… βαρέθηκε τα «εικονικά» <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>θέλω, και αγάπες… <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Απλά ήθελε να ταξιδέψει , να βρεθεί έστω με την Σκιά που έχει στοιχειώσει τα όνειρά της…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ναι εδώ και περίπου ένα χρόνο βλέπει μια ανδρική Σκιά … στα όνειρά της…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Το περίεργο είναι … ότι αυτή την Σκιά την γνωρίζει …. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Την έχει δει, δίπλα της στο πραγματικό της μικρόκοσμο…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Όχι πολύ συχνά… αλλά την βλέπει …. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Στα όνειρά της, <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>πολύ συχνότερα… κοινός γνωστός….<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Δεν έχει εκμυστηρευτεί σε κανέναν την ύπαρξή του , στα όνειρά της..<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Περίεργο … γιατί την επισκέπτεται μόνο στα όνειρα της.. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Δεν είχε ποτέ σκεφτεί, να κάνει κάτι μαζί του… <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Κι όμως ίσως ενδόμυχα … να είναι αυτό που αναζητά..<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Μια σκιά … γεμάτη τρυφερότητα… γεμάτη Αγάπη, γεμάτη Φιλιά…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Που στο λευκό φόντο του χιονισμένου περίπατου.. ήρθε η στιγμή, να <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Τον Φωτίσει …. Ναι δε μπορεί να κάνει λάθος…. Είναι αυτός…!!!<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Αλλά μετά από τόσο καιρό πάλι μπαίνει στα όνειρά της…. Ίσως να θέλει<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Να της πει κάτι, ίσως να την έχει σκεφτεί κι αυτός διαφορετικά.. αλλά <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Όλα αυτά είναι εικασίες… <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Αλλά τι όμορφα να δίνεις πνοή στα όνειρα…. Να φαντάζεσαι<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ότι περπατάτε μαζί το λευκό στρώμα χιονιού…. Ότι σε παίρνει αγκαλιά…. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ότι σε φυλάει … γλυκά …. Και η φύση γύρω κοκκινίζει… από Έρωτα….<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ή από Αγάπη…. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Λευκό τοπίο …. Το χιόνι της έχει παγώσει τα χέρια… και για μια φορά της έχει ζεστάνει<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Την καρδιά… περίεργο… το κρύο κατάφερε να της ζεστάνει την καρδιά… τι σόι άνθρωπος είναι τελικά? Μοναδικός … ιδιαίτερος? <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Προσπαθεί να κρατηθεί από μια κολώνα για να μη γλιστρήσει… τα καταφέρνει…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Θα ήθελε για μια στιγμή να γινόταν και πάλι παιδί… ή έστω να είχε παρέα … <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Και να κυλιστεί στο χιόνι… να παίξει χιονοπόλεμο … !!! <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Στούπες στούπες έπεφτε τώρα πιο πυκνό…. Δεν είχε πάρει μαζί της την ομπρέλα … ήθελε να το απολαύσει… <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span><o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Γύρισε σπίτι …. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Τελικά μέσα είχε περισσότερο κρύο από έξω… έξω είχε φτιάξει τον κόσμο της.. μέσα προσγειώθηκε στην πραγματικότητα…. Μόνη…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ήρθε και η διακοπή ρεύματος …. Λίγο αργότερα …. Και αισθάνθηκε να πνίγεται.. έπεσε στα σκεπάσματα να ζεσταθεί.. αφού πριν είχε τραβήξει μια φωτογραφία από το μπαλκόνι της… ήθελε να μοιραστεί την ομορφιά του χιονισμένου τοπίου.. την έστειλε… <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Μετά την πήρε ο ύπνος… μια γλυκιά καληνύχτα και ο κόσμος των ονείρων την αγκάλιασε, έτσι όπως κάνει χρόνια…. Άλλοτε γλυκά κι άλλοτε άγρια.. Η χθεσινή νύχτα ήταν γλυκιά….<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ο πρωινός ήλιος δεν ήθελε να της λιώσει το χιονισμένο τοπίο…. Ήθελε για λίγο να το ζήσει ακόμα… ψάχνοντας να βρει τι είναι όνειρο και τι πραγματικότητα…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Αν και την απάντηση την ήξερε…. Απλά ήθελε λίγο ακόμα να ταλαντευθεί …. Να ζήσει το όνειρο και όχι την πραγματικότητα..<o:p></o:p></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-8532455109193683961?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-53842949443591508262011-03-09T13:35:00.001+02:002011-03-09T14:33:39.644+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="MsoNormal">Εκείνη μια Γυναίκα μόνη<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Γέρνει το κεφάλι της στο μαξιλάρι…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Κάνοντας όνειρα<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Μόνη…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Έχτισε ένα τοίχο… τρόμαξε !<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Άρχισε να γκρεμίζει<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">«Βοήθα με Χριστέ!»<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Χαμένα όνειρα κυνηγούσε…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Προσπαθώντας να γκρεμίσει<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ότι είχε θωρακίσει πίσω από τις πέτρες…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Έφυγαν και οι τελευταίοι….<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Έκλεισαν αθόρυβα τη πόρτα πίσω της<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Κάνοντας τόσο θόρυβο… που ο τοίχος<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Έπεσε…!<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Αλλά πίσω από αυτόν?<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Τίποτα..<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Χαλάσματα…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Η αναζήτηση ξεκίνησε πάνω σε θραύσματα…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ξυπόλητη…να νιώθει το κόψιμο<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Να βαθαίνει όλο και πιο πολύ…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Έφτασε μέχρι τη καρδιά…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ψυχορραγούσε ..<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ότι είχε αγαπήσει το είχε από καιρό<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Σκοτώσει μέσα της… απλά τώρα<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Έπρεπε να περπατήσει πάνω του.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Τα δάκρυα είχαν πια στερέψει…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Είχε κλάψει πριν καιρό…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Προχωρούσε και όλο μάτωνε…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ξάφνου συνάντησε ένα Ρόδο..<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Το κράτησε, το κράτησε, το φρόντισε<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Δίνοντάς του πνοή…Ζωή, Κατακκόκινη!!<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Χαιρόταν, κι εκείνο που αυτή η Γυναίκα<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Το περιποιόταν… άλλωστε δεν ήθελε πολλά…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Λίγο πότισμα…. Καθάρισμα των φύλλων του, κλάδεμα…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Προστασία, και εκείνο για αντάλλαγμα της έδινε<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Το άρωμά του, το χρώμα του, το φύλλωμά του…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Το χαμόγελό του, την αγκαλιά του, καθώς το περιποιόταν…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Όμως χωρίς να το θέλει, με τα μικρά αγκάθια του, την πλήγωνε…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Αλλά εκείνη δεν πονούσε, άλλωστε το τσίμπημά του ήταν<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Τόσο «στοργικό» τόσο γεμάτο από αγάπη, που λες και ενώνονταν<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ακόμα πιο πολύ, με ετούτη την ιεροτελεστία….<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Μαζί ήταν ευτυχισμένοι.. όμως έπιασε βαρυχειμωνιά…!!<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Η Γυναίκα εκεί κάπου δίπλα πάντα να το προσέχει, να το αγαπά,<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Να το φροντίζει…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Όμως το Ρόδο αρρώστησε βαριά…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Σάστισε, δεν ήξερε πώς να το προστατέψει…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Πάλευε δίπλα του, πονούσε μαζί του…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Το έβλεπε να χάνει το χρώμα του, ένα – ένα τα πέταλά του<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Έπεφταν… <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ο χειμώνας πάγωνε το κορμό του, η αρρώστια που είχε, πάγωσε και τη καρδιά του..<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Εκείνη προσπάθησε, έκλαιγε, πονούσε, φώναζε, παρακαλούσε, του μιλούσε όμως πάντα<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Με αγάπη, ήθελε να το βλέπει να της χαρίζει το πιο όμορφο – αρμονικό – τραγούδι<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Που μπορούσε σαν λουλούδι να της δώσει.. το άρωμα και το χρώμα του….<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Δεν ήθελε τώρα που το είχε εξημερώσει να το χάσει… όμως το Ρόδο, δεν ανταποκρινόταν<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ή τουλάχιστον έτσι φαινόταν… ότι δεν την άκουγε, φαινόταν ότι δεν αισθανόταν<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Την αγάπη της, το πόνο της, το δάκρυ της που καθημερινά πότιζε τις ρίζες του…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Έτσι η υπομονή της γυναίκας την εγκατέλειψε, χάθηκε όταν πια τα δύσκολα είχαν περάσει..<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Νόμιζε ότι, ό,τι είχε προσφέρει δεν θα έκαναν το Ρόδο να ξυπνήσει πια…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Κι έτσι το εγκατέλειψε… <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Έφυγε….<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Μα η καρδιά της πια ήταν μισή… <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Συνέχισε να αναζητά μέσα από τα θραύσματα κάτι που θα του έδινε πνοή… και πάλι με την αγάπη της….<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ήρθε η άνοιξη… μετά από δύο μεγάλους χειμώνες…. Επιτέλους Το ρόδο ξύπνησε…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Όμως αισθάνθηκε ότι ακόμα γύρω του παρά του ότι υπήρχε αρμονία στη φύση, η παγωνιά<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Στο σημείο που βρισκόταν είχε παραμείνει για τα καλά…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Άνοιξε τα μάτια του, μα η Γυναίκα που πριν καιρό το περιποιόταν, και του μιλούσε και το φρόντιζε δεν υπήρχε πια εκεί κοντά…. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Πόνεσε πάρα πολύ…. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Μέσα στην καρδιά του υπήρχαν ακόμα οι εικόνες της Γυναίκας<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Που το είχε φροντίσει, σα σε όνειρο άκουγε τις φωνές της, και τη παράκλησή της, να γίνει<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Καλά, το Ρόδο της που είχε μαζέψει από τα «χαλάσματα» μέσα από τα θραύσματα…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Προσπάθησε να μετακινηθεί να την αναζητήσει σε άλλα μέρη…. Αλλά μάταια…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Τα δάκρυα που είχε χύσει η γυναίκα είχαν δυναμώσει τόσο πολύ τις ρίζες του, που ήταν βαθιά ριζωμένες στο χώμα…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Έμεινε ακίνητο, και μόνο του, να κλαίει για το τι του είχε προκαλέσει ο χειμώνας, με <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Συνέπεια να έχει χάσει από δίπλα του, εκείνη τη Γυναίκα που το είχε αγαπήσει και το είχε φροντίσει… Δεν έμαθε όμως ποτέ… ότι το Ρόδο δεν ήταν τυχαίο στο δρόμο της… το είχε ρίξει εκεί, ο Άνεμος που κάποτε την είχε δει ότι είχε μείνει μόνη της και δεν είχε κανέναν συντροφιά γιατί είχε κάνει πολύ κόσμο να φύγει από κοντά της.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Το Ρόδο άρχισε να παρακαλά το Θεό των λουλουδιών, να του φέρει πίσω τη Γυναίκα..<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Να της δείξει ότι δεν πέθανε με τη βαρυχειμωνιά…. Ότι μέσα στο χειμώνα που τους πλαισίωνε, κάτι έμενε ακόμα ζεστό…και ήταν η αγάπη τους που ζέσταινε σιγά σιγά με τη δική της φροντίδα τη καρδιά του Ρόδου, και δε το άφησε να πεθάνει όπως τα άλλα λουλούδια…τα άλλα ρόδα που υπήρχαν σε άλλους κήπους ψυχών… <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Τότε το Ρόδο ορκίστηκε ότι δεν θα αφήσει ποτέ ξανά, κανένα και τίποτα να το πληγώσει, τόσο πολύ…. Όσο έβλεπε την εγκατάλειψη να πλαισιώνεται γύρω του, άρχισε να κοιτά τα συντρίμμια και τα θραύσματα του κήπου, αλλά δεν έβρισκε τίποτα που να θυμίζει έστω Εκείνη τη Γυναίκα.. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Τότε παρακάλεσε ακόμα μια φορά με όλη τη Δύναμή του, το Θεό των λουλουδιών, να κάνει κάτι που ίσως να ξυπνούσε τα συναισθήματα εκείνης της Γυναίκας.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Να κάνει όλη τη φύση να κοκκινίσει, σε ένδειξη της Αγάπης που είχε πάρει και είχε δώσει σε εκείνη τη Γυναίκα..<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ίσως έτσι, όπου και να βρισκόταν να έβλεπε το χρώμα της φύσης, που ήταν το ίδιο χρώμα που είχαν τα πέταλα του, και να της θύμιζε λίγο τη προσπάθεια που είχε κάνει να γλιτώσει το Ρόδο της, από το θάψιμο μέσα στο χειμώνα, ότι ίσως αισθανόταν ότι το Ρόδο της, ήταν και πάλι στη ζωή, και να έψαχνε να το βρει εκεί που το είχε εγκαταλείψει.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Το Ρόδο είχε πέσει πια σε θλίψη, και αισθανόταν και Οργή ή το αντίθετο .. μιας και λένε ότι η Οργή κάποτε είχε μεταμφιεστεί σε θλίψη φορώντας τα ρούχα της…. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Περίμενε κάθε μέρα, μια ένδειξη .. έστω να ένιωθε ξανά εκείνο το ζεστό λευκό της χέρι να αγκαλιάζει τα πέταλά του, να φροντίζει τις ρίζες του, να κλαδεύει τα κλαδιά του…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Δάκρυσε… τόσο που η πλάση πονούσε μαζί του… Σε ένδειξη συμπαράστασης του έστειλε<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Δίπλα του, να του κρατάει συντροφιά μια πασχαλίτσα…. Κατά κόκκινη!!! Με λίγες μαύρες πινελιές που μάλλον είχε σχεδιαστεί έτσι από τη Φύση σε ένδειξη πένθους ως προς την Αγάπη που είχε χάσει το Ρόδο, μέσα από εκείνη τη Γυναίκα, που του έμαθε να αγαπά…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ναι ένα λουλούδι μπόρεσε να αγαπήσει πραγματικά κάτι το οποίο ήταν διαφορετικό από εκείνο … και αυτό το είχε πετύχει μέσα από τις πράξεις της εκείνη η Γυναίκα.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Το Ρόδο στην αρχή αρνιόταν να μιλήσει στη μικρή πασχαλίτσα… είχε πονέσει πολύ με τη συμπεριφορά της Γυναίκας, και δεν ήξερε αν και αυτή τη φορά θα&nbsp; έπρεπε να εμπιστευθεί ξανά…. Κάτι άλλο , κάτι νέο που έμπαινε στη ζωή του. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Αισθανόταν όμως την αγάπη και την υπομονή που έδειχνε η μικρή μας πασχαλίτσα που μέρα με τη μέρα το πλησίαζε ακόμα πιο πολύ.. μέχρι που την αγάπησε χωρίς όμως να αντικαταστήσει την αγάπη του για εκείνη τη Γυναίκα. Ήταν δυο διαφορετικά είδη αγάπης.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Η Γυναίκα τελικά είχε πάει σε μια άλλη περιοχή…. Αναζήτησης…. Για ότι είχε κλείσει πίσω από το τοίχο που κάποτε είχε υψώσει…. Όμως αισθανόταν ότι δεν έπρεπε να είχε αφήσει<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Την ελπίδα της να εξανεμιστεί για το όμορφο της Ρόδο, αλλά πίστευε ότι ένα λουλούδι δεν μπορεί να επιβιώσει μέσα από ένα τόσο μεγάλο και βαρύ χειμώνα… κι έτσι απλά σκεφτόταν το Ρόδο της, χωρίς να πιστεύει ότι μπορεί το Ρόδο, να την είχε αγαπήσει τόσο όσο εκείνη… <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Στο δρόμο της συνάντησε και άλλα ρόδα αλλά δεν ήταν τα ίδια με εκείνα, κι εκεί σκεφτόταν ότι τελικά ήταν ένα διαφορετικό ρόδο, αλλά δεν είχε ανακαλύψει πλήρως τη διαφορετικότητά του, που το έκανε να ξεχωρίζει από τα άλλα… <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Είχε την Αγάπη βαθιά μέσα του αυτό το Ρόδο και την χάριζε απλόχερα σε όλους….<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ο καλός ο Άνεμος όμως για να μπορέσει να λυτρώσει από τις τύψεις και τις ενοχές τη Γυναίκα που παρά τη κοινωνικότητά της, είχε αποκτήσει σιγά σιγά μέσα από τα θραύσματα και άλλα στοιχεία γύρω της, σκέφτηκε να της δώσει κοντά της κάτι που να της θυμίζει τόσο έντονα το Ρόδο της. Κάτι που θα έχει λίγο από το χρώμα του, και λίγη από τη μυρωδιά του που ποτέ όμως δεν θα ήταν το ίδιο, γιατί αυτό που αισθάνθηκαν Εκείνη και το Ρόδο ήταν μια ανιδιοτελής αγάπη …. κι έτσι της χάρισε τον Έρωτα.!!! <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Μόνο που ο Έρωτας είχε φτερά …. Και όποτε ήθελε εγκατέλειπε τη μοναχική Γυναίκα, για να πάει να κάνει συντροφιά και σε άλλες γυναίκες. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Όμως η Γυναίκα ένιωθε δίπλα του το κόκκινο χρώμα που είχε το Ρόδο της, και την έντονη μυρωδιά του μέσα από το σώμα Του. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Η διαφορά ήταν ότι το Ρόδο πάντα περίμενε και περιμένει τη Γυναίκα να το φροντίσει μιας και είναι ριζωμένο βαθιά στην καρδιά και την ψυχή του κήπου των λουλουδιών, παίζοντας με τη μικρή την πασχαλίτσα που του χάρισε η φύση για να μην νιώθει μόνο του.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ενώ ο Έρωτας έχοντας τα φτερά του μπορεί ανά πάσα στιγμή να πετάξει για αλλού…. Πληγώνοντας ακόμα πιο πολύ τη Γυναίκα, βλέποντάς τον να πέφτει και σε άλλες αγκαλιές…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-5384294944359150826?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-3796954531339022432011-03-02T15:49:00.000+02:002011-03-02T15:49:24.506+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="MsoNormal">Πόσο πολύ μου λείπουν στιγμές ξενοιασιάς!!!<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal"><span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>Ανέμελες στιγμές….<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Στιγμές όπως μια βόλτα με καλή παρέα, εκεί στην άκρη<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Ενός λιμανιού, ένα ζεστό ή κρύο καφέ σε μια καφετέρια είτε<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Σε ένα μικρό μέρος είτε σε μια μεγαλούπολη!!!<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Στιγμές όπως να βγεις και να διασκεδάσεις με την παρέα σου μέχρι το πρωί, να το ρίξεις έξω, να κάνεις την οποιαδήποτε τρέλα… <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Στιγμές, όπως το γέλιο και το πείραγμα ενός φίλου, η αγκαλιά χωρίς να το περιμένεις..<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Όπως έγινε τις προάλλες, εκεί που περπατούσα στον προαύλιο χώρο<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Χωρίς να το περιμένω, εμφανίστηκε μια μαθήτρια, και με ένα χαμόγελο,<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal">Μου ζήτησε κάτι:<o:p></o:p></div><div class="MsoListParagraphCxSpFirst" style="mso-list: l0 level1 lfo1; text-indent: -18.0pt;"><span style="mso-bidi-font-family: Calibri;"><span style="mso-list: Ignore;">-<span style="font: 7.0pt &quot;Times New Roman&quot;;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></span>«Κυρία?!, μπορώ να σας δώσω μια αγκαλιά?»<o:p></o:p></div><div class="MsoListParagraphCxSpMiddle" style="mso-list: l0 level1 lfo1; text-indent: -18.0pt;"><span style="mso-bidi-font-family: Calibri;"><span style="mso-list: Ignore;">-<span style="font: 7.0pt &quot;Times New Roman&quot;;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></span>Έκπληκτη και με τα μάτια σχεδόν βουρκωμένα της είπα:<o:p></o:p></div><div class="MsoListParagraphCxSpLast" style="mso-list: l0 level1 lfo1; text-indent: -18.0pt;"><span style="mso-bidi-font-family: Calibri;"><span style="mso-list: Ignore;">-<span style="font: 7.0pt &quot;Times New Roman&quot;;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></span>Φυσικά και μπορείς!!! <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Τι πιο όμορφο να μοιράζεσαι την αγκαλιά σου με κάποιον… Αυτά τα παιδιά έχουν απίστευτη ενέργεια…. !!! <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Όλα τα παιδιά ανεξαρτήτως ηλικίας μπορούν να σε αφοπλίσουν με τις πράξεις καλοσύνης τους και πράξεις αγάπης χωρίς να το περιμένεις. Είναι πολύ όμορφο!!!<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;"><span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>…Την επόμενη ώρα δεν είχα μάθημα….και έμεινα στην τάξη μου, να σκέφτομαι την κίνηση της.. Τόσο μικρή μα συνάμα και για εκείνη μα και για μένα τόσο σημαντική!!! <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Μια αγκαλιά!!!<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Πότε ήταν η τελευταία φορά που δώσατε σε κάποιον δικό σας μια αγκαλιά? Έχετε αναρωτηθεί ποτέ?<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Έχετε επίσης αναρωτηθεί ποτέ…. Όταν αυτός που βρίσκεται δίπλα σας, μπορεί να μη χρειάζεται να του πείτε κάτι, να του φωνάξετε, να τον επιπλήξετε,<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>να του γελάσετε μα να θέλει κάτι τόσο πολύτιμο και ταυτόχρονα τόσο στιγμιαία θεραπευτικό, όπως μια Αγκαλιά? <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Αγκαλιά λοιπόν σημαίνει ότι τον άλλον τον σφίγγεις μέσα στα δύο σου χέρια, και τον τοποθετείς ανάμεσα στην καρδιά σου, γιατί σου δίνει αγάπη και με την κίνηση αυτή του δίνεις κι εσύ αγάπη!<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Μου αρέσει να αγκαλιάζω τους ανθρώπους γύρω μου γιατί θέλω να τους δίνω αγάπη…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Τις τελευταίες αγκαλιές που έδωσα το Σαββατοκύριακο ήταν στη μητέρα μου, σε μια φίλη και στον ανιψιό μου.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;"><span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>Στην μητέρα μου για να την στηρίξω. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Στην φίλη μου γιατί αισθανόμουν ότι το ήθελε εκείνη τη στιγμή, όπως κι εγώ…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Και στον ανιψιό μου γιατί ήθελα να του δείξω πόσο πολύ τον εκτιμώ, τον αγαπώ, για τις ώρες που περνάμε μαζί.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Δεν χρειάζεται τίποτα να πεις σε κάποιες στιγμές…. Το λένε απλά οι πράξεις… και επειδή είμαι έντονα συναισθηματικό άτομο, ο μόνος τρόπος να επισφραγίζω τα συναισθήματά μου είναι να μοιράζω την αγκαλιά μου σε ένδειξη ευγνωμοσύνης που κάποια άτομα είναι δίπλα μου…. <span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp;</span>(όχι στα κακά και στα άσχημα, μα δίπλα σημαίνει ότι με έχουν κι εκείνα στο μέσα μέρος της καρδιάς τους και αυτό το συναισθάνεσαι όταν συμβαίνει)<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Η καρδιά μου έχει πλημμυρίσει με έντονα συναισθήματα από όλη την πορεία της ζωής μου, που μαζί με τις αναμνήσεις, τις εικόνες, και τις μνήμες … έφτιαξαν αυτό που είμαι τώρα… <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Πολλές φορές δε σας κρύβω ότι είναι πολύ δύσκολο να διαχειριστείς τόσα πολλά συναισθήματα μαζί…. Παίρνεις μια βαθιά ανάσα, και λες πάμε πάλι…. Έχουμε απόθεμα…<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Από την άλλη, σκέφτεσαι ότι είναι κι εκείνα τα άτομα που όλο αυτό δεν μπορούν να το διαχειριστούν και να τους πνίγει.. ή να τους ξενίζει να τους φαίνεται περίεργο μέχρι να φτάνουν στο σημείο να παρερμηνεύουν τις πράξεις σου… <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Δεν πειράζει … ας ερμηνεύσουν όπως θέλουν την όποια πράξη…. Αν είναι άνθρωποι που σκέφτονται με την καρδιά και βάζουν έστω και λίγο συναίσθημα στις σχέσεις τους, όποιες κι αν είναι αυτές…. Θα σκεφτούν πως η Αγάπη δεν μπορεί παρά να λειτουργεί παρορμητικά χωρίς καλούπια, χωρίς παρερμηνείες, χωρίς κόμπο και σφίξιμο στην καρδιά…. Αν και πολλές φορές έχω σκεφτεί ότι μπορεί να είναι παρακινδυνευμένο να βάζεις<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>το συναίσθημα σε όλες σου τις πράξεις… γιατί εσύ πληγώνεσαι… Δεν πειράζει … όμως εγώ έτσι ήμουν, έτσι είμαι κι έτσι θα συνεχίσω να λειτουργώ !!!!<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Πρέπει να σκεφτούμε πως Εκείνος που μας έπλασε… μας έπλασε και μας έδωσε και λίγα στοιχεία από Εκείνον… και το πρώτο πράγμα που μας δίδαξε και μας διδάσκει καθημερινά είναι η Αγάπη!!!<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Σκεφτείτε μόνο αυτό κατά τη γέννηση ενός μωρού, το πρώτο πράγμα που το κάνει να σταματήσει να κλαίει είναι όταν το πάρει στην αγκαλιά της η μητέρα του!!! Επισφράγιση της Αγάπη της προς το παιδί με την Αγκαλιά της και αμέσως το «θεραπεύει» από το κλάμα του… το ηρεμεί…. Τι πιο όμορφο πράγμα!!!!<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Ε, ναι αυτό εγώ ως μωρό δεν το έζησα και ήταν κάτι που το κουβαλάω μέχρι τώρα..γι αυτό και μου αρέσει να μοιράζω την Αγάπη μου με μια αγκαλιά.. ακόμα και με μια μισή αγκαλιά.. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Τι πως είναι μια μισή αγκαλιά? <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Είναι το «φιλικό» χτύπημα στην πλάτη κάποιου, είναι δηλαδή κάτι σαν να τον πλησιάζεις τον άλλον με το νεύμα σου με το χέρι σου… αυτό σημαίνει Αγάπη! Νοιάξιμο , αγκαλιά που αν το θελήσει ο άλλος μπορεί να γίνει ολόκληρη και όχι μισή… με το σφιχταγκάλιασμα του εκεί ανάμεσα στο στήθος ανάμεσα στην καρδιά σου και στη δική του καρδιά !!!<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Το σφίξιμο του χεριού κάποιου πως το κάνουμε? Έχετε αναρωτηθεί ποτέ….? Τις περισσότερες φορές απλώνουμε το δεξί μας χέρι.. Γιατί? Μα να είναι πιο εύκολο τον άλλον να τον φέρουμε πιο κοντά στην αγκαλιά μας!!!<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Γι αυτό σας λέω μπορεί να είμαι μυστήριο τρένο …. Αλλά είμαι Τρένο που παίρνει μπρος με την Καρδιά και όχι με το μυαλό !!! Την λογική τη χρησιμοποιούμε για να επιλύσουμε μαθηματικούς τύπους, να απομνημονεύσουμε ένα κείμενο, να μάθουμε τα μαθήματά μας, η λογική είναι πολύ μικρή σε μέγεθος για να χωρέσει η Αγκαλιά της Αγάπης που όλοι μας θέλουμε…. Και που όμως βάζοντας τη λογική μπροστά μας την φρενάρει γιατί για να μην κακο χαρακτηριστούμε ή γιατί να μην δείξουμε τα συναισθήματά μας… Αυτό που μας διαχωρίζει από τα υπόλοιπα όντα είναι η σκέψη σαφώς αλλά εκείνο που μας ενώνει με αυτά είναι το συναίσθημα.. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Αν πετάξουμε το συναίσθημα και την αγάπη τότε απλά θα είμαστε ζώα που σκέφτονται ανταγωνιστικά… όχι ότι αυτό δεν το κάνουν κάποιοι… Δυστυχώς η νοοτροπία του ευ ζην, έφερε και ένα κακό τον ανταγωνισμό. Για να ζήσω καλά .. πρέπει να επιβιώσω ανάμεσα σε εσένα κι εμένα…<span style="mso-spacerun: yes;">&nbsp; </span>επιλέγω λοιπόν να κάνω πράγματα που θα με κάνουν καλύτερο από σένα…. Έτσι λειτουργούν οι περισσότεροι μα δεν είναι έτσι αυτό το μοτίβο, μας έφερε εδώ που μας έφερε… Να κυνηγάμε το αθέμιτο ανταγωνισμό, να κάνουμε πράγματα που για να μας πάνε καλά, δεν θα το πούμε ακόμα, μόνο όταν έχει τελειώσει και το αποτέλεσμα είναι θετικό… Τι λες ρε Άνθρωπε… το μυαλό σου και μια λίρα !!!<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;">Έτσι φτάσαμε να μην σκεφτόμαστε τον συνάνθρωπο μας, να μην αγαπάμε κανέναν και τίποτα.. απλά δείχνουμε λίγη στοργή έτσι για τις εντυπώσεις γιατί ίσως ο άλλος να έχει να μας δώσει κάτι από τις δικές του γνώσεις και μετά τον πατάμε… τον καταπατάμε και δεν τον χρειαζόμαστε πια … γιατί ? γιατί ναι μπορούμε τώρα αν κάνουμε αυτό κι αυτό και το άλλο να τα καταφέρουμε μόνοι μας… Κι έτσι στη πορεία ξεχνάμε από πού ξεκινήσαμε … Μα από πού αλλού παίρνοντας Αγάπη από μια αγκαλιά…. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="margin-left: 18.0pt;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-379695453133902243?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-66686313838873189182011-03-02T10:40:00.000+02:002011-03-02T10:40:15.995+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Σώμα σχεδόν παγωμένο...<br />εδώ και ώρα<br />το βέλος ακόμα εκεί<br />πειστήριο <br />του φόνου..<br /><br />Ταξιδεύει η ψυχή..<br />εκεί σε εκείνα <br />τα χέρια που<br />βάφτικαν με το Αίμα Του<br />Πριν διαπεράσει<br />το Σώμα<br />έχει ρίξει την ουσια<br />του<br />σε μορφή αστρόσκονης<br />και μετά όλα είναι <br />όμορφα<br />Κόκκινο παντού,<br />Πάθος χωρίς όρια<br />φιλιά χωρίς σταματιμό<br />Χέρια σφικτά σχεδόν<br />πνιγερά αγκαλιασμένα<br />γύρω από τα κορμιά<br /><br />Η σιωπή του είναι<br />διαρκής<br />μέχρι την μεγάλη<br />Εκρηξη<br />των Σωμάτων σε Ένα<br /><br />Διάρκεια που δεν μετριέται...<br />ούτε σε λεπτά<br />ούτε σε μέρες<br />ούτε σε μήνες<br />ούτε σε χρόνια<br />Μπορεί να διαρκεί<br />όσο υπάρχουν<br />συναισθήματα<br />Αγάπης και Πάθους<br />που τον τρέφουν<br />μέχρι το Βέλος<br />να βγει από την<br />Καρδιά<br /><br />Τότε έχει πεθάνει <br />και ο Ερωτας και έχει<br />μείνει μόνο η σιωπη<br />που δεν είναι πια ίδια <br />όπως πριν<br />απλά δεν λέει τίποτα..<br />αιμορραγεί το σώμα<br />η καρδιά<br />και τα δάκρυα καυτά<br />κόκκινα <br />τρέχουν στο πρόσωπο<br />χωρίς αντίκρυσμα..<br />μονάχα Πόνος<br />Γλυκόπικρος<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-6668631383887318918?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-60432953426787075312011-02-25T17:51:00.000+02:002011-02-25T17:51:12.175+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Θέλω να προσπαθήσεις ... μου το υπόσχεσαι?<br />Οτι θα γίνεις καλά?<br />Με πονάει πολύ που σε είδα<br />σε αυτή την κατάσταση...<br /><br />Είσαι δεύτερος πατέρας μου...<br />είσαι το χέρι που μου έδωσε πίστη<br />να αντέξω όταν μόλις είχα γεννηθεί...<br />Που πίστεψες, ότι θα τα καταφέρω...<br />και τα κατάφερα..<br />Σου κράτησα το χέρι την Τρίτη<br />το απόγευμα... και σου το έσφυξα..<br />κι εσύ το ίδιο ... σου είπα ότι όλα<br />θα πάνε καλά....θα τα καταφέρεις..<br /><br />Ανατροπή στα σχέδια..<br />αλλά και από εκεί μέσα<br />θέλω να ξέρεις ότι πάλι<br />το χέρι μου σου απλώνω<br />αγγίζοντας το δικό σου...<br />και σου λέω<br />μέσα από την προσευχή μου<br />ότι θα τα ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ..<br /><br /><br />πονάω... θέλω να τα καταφέρεις...<br />Μ ακούς?<br /><br />Θα τα καταφέρεις...<br />Πρέπει να τα καταφέρεις...<br />διαφορετικά ...<br />θα σου κρατάω μούτρα...<br />Πονάμε όλοι ...<br />Δακρύζουμε όλοι...<br />Αλλά εσύ πρέπει<br />να αντέξεις....<br /><br />Σαγαπάω μακούς?<br />Είπες ότι θα γίνεις καλά...<br />Κάντο....<br />Προσπάθησέ το....<br />Για ΕΣΕΝΑ για ΌΛΟΥΣ ΜΑΣ<br /><br />εγώ αυτό που κάνω είναι να προσεύχομαι<br />για ΣΕΝΑ.... ΕΣΥ ΑΠΛΑ ΒΑΛΕ ΤΑ ΔΥΝΑΤΑ ΣΟΥ<br />και ΝΙΚΗΣΕ</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-6043295342678707531?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-83730461280052420172011-02-23T20:22:00.000+02:002011-02-23T20:22:17.445+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">"Όταν γελάς κινδυνεύεις να περάσεις για χαζός" <br />"Όταν κλαις κινδυνεύεις να περάσεις για συναισθηματικός" <br />"Όταν ανοίγεσαι στον άλλο κινδυνεύεις να μπλεχτείς" <br />"Όταν εκδηλώνεις τα συναισθήματά σου κινδυνεύεις να δείξεις τον πραγματικό σου εαυτό" <br />"Όταν εκθέτεις τις ιδέες και τα όνειρά σου μπροστά στους άλλους κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς αφελής" <br />"Όταν αγαπάς κινδυνεύεις να μην στο ανταποδώσουν" <br />"Όταν ζεις κινδυνεύεις να πεθάνεις" <br />"Όταν ελπίζεις κινδυνεύεις ν'απογοητευτείς κι όταν δοκιμάζεις κινδυνεύεις ν'αποτύχεις" <br /><br />Ναι, αλλά πρέπει να ρισκάρεις γιατί ο μεγαλύτερος κίνδυνος στη ζωή είναι να μη ρισκάρεις τίποτε. <br />Ο άνθρωπος που δε ρισκάρει τίποτε, δεν κάνει τίποτε, δεν είναι τίποτε και δε γίνεται τίποτε. Μπορεί να αποφεύγει τον πόνο και τη λύπη όμως δε μπορεί να μάθει και να νιώσει και ν'αλλάξει και ν'αναπτυχθεί και να αγαπήσει και να ζήσει. Δεμένος με τις βεβαιότητες του, είναι ένας σκλάβος. Έχει παραιτηθεί από την ελευθερία του. Μόνο ο ανθρωπος που ρισκάρει είναι πραγματικά ελεύθερος. <br /><br />-Λεο Μπουσκάλια- <br />"Να ζεις, ν'αγαπάς και να μαθαίνεις"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-8373046128005242017?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-78523688910071298902011-02-23T01:35:00.000+02:002011-02-23T01:35:42.263+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Έσκαψα ένα βαθύ χαντάκι....<br /><br />Μέσα εκεί βρήκα πολύτιμους<br />"θησαυρούς "...<br />Και άρχισα έναν - έναν<br />να τον εκτιμώ...<br /><br />Αυτό αξίζει ... ?<br />μμμ... όχι<br />Γιατί το κράτησα?<br />γιατί νόμιζα ότι άξιζε...<br />Έξω ... πέταγμα<br />στο σωρό...<br /><br />Αυτό αξίζει....?<br />μμμ...όχι<br />Γιατί το κράτησα?<br />γιατί νόμιζα ότι<br />μπορούσε να με<br />με κάνει χαρούμενο<br />άτομο....Δεν άξιζε<br />Έξω.... πέταγμα<br />στο σωρό...<br /><br />Αυτό αξίζει....?<br />μμμ...ναι<br />Το κρατάς...καλά φυλαγμένο..<br />γιατί αξίζει για εσένα<br />και είσαι πολύτιμο και<br />για εκείνο<br /><br />Αυτό αξίζει....?<br />μμμ...ναι<br />τότε κράτα το<br />εκεί στο μέρος της καρδιάς<br />εκεί που σε έχει κι εκείνο<br />και το νιώθεις<br /><br /><br /><br /><span class="mediumtxt">Όσο σκάβεις κάτι θα βρείς θαμένο και συνήθως δεν είναι και πολύ καλό. <br />Για το λόγο αυτό θέλω να διαγράψω τα πάντα και να ξανα γεννηθώ.&nbsp;</span><br /><span class="mediumtxt">Να μήν υπάρχει παρελθόν που θα μου ορίσει το μέλλον μου, ΠΙΑ.</span><br /><br />Ακόμα και το ξέσπασμα του εαυτού μας και του σώματος μας...<br />είναι μια διαδικασία που θέλει να αποβάλλει όλα όσα<br />εμείς υποβάλλουμε σε ταλαιπωρία..<br /><br />Σκέψεις, συναισθήματα, σχέσεις, αγάπη, έρωτας, δουλειά, ανεργία,<br />δημοτικότητα, χρήματα, κοινωνικοποίηση...<br />όλα είναι κρίκος αλυσίδας που όσο μας αγχώνουν<br />τόσο περισσότερα στρεσογόνα συναισθήματα μας δημιουργούν.<br />Έτσι το σώμα και ο οργανισμός μας, μας χτυπάνε καμπανάκια....<br />νταν ντιν νταν .....<br />Να η πρώτη κρίση πανικού...<br />Να το πρώτο σύμπτωμα<br />ανορεξίας,<br />να το πρώτο ψυχοσωματικό που<br />βγαίνει με όποια μορφή στον οργανισμό μας...<br /><br />ΑΛΕΡΤ!!!!<br />ΑΛΕΡΤ!!!!<br /><br />ΑΛΕΡΤ!!!!<br /><br />Φωνάζει το κακόμοιρο που είναι εγκλωβισμένο αλλά που<br />ποιος να το ακούσει?<br /><br />ΠΡΟΣΟΧΗ!!!! Ακούστε και κατανοήστε αυτά που κάποιοι<br />θέλουν να σας πουν, και αυτοί οι κάποιοι<br />είναι όλα εκείνα που είναι κρυμμένα μέσα σας σας έχουν<br />ταλαιπωρήσει κι εσείς δεν τα έχετε βγάλει ακόμα στην επιφάνεια<br /><br />Γι αυτό σκάψτε , βρείτε βγάλτε πετάξτε κρατήστε ....<br />ΑΓΚΑΛΙΑΣΤΕ ΕΣΑΣ! που καταφέρατε να φτάσετε σε ένα βήμα<br />πιο κοντά σε ότι σας πονά..και το ξεριζώσατε...από τη ρίζα!!!!<br /><br /><br /><br /><span class="mediumtxt"> </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-7852368891007129890?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-71416112493983430752011-02-22T13:47:00.000+02:002011-02-22T13:47:36.489+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/Hg2uRp0T6vk" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; font-size: 12px;">Λες, ξαναλές, ότι φτάσαμε στο τέρμα της σκηνής<br />μη χαθείς, πάντα ο φόβος θα χορεύει νικητής<br />σ' ένα παιχνίδι που αφήνουμε μισό<br />ζήσε το ταξίδι μας και μη σε νοιάζει που θα βγει αυτό<br /><br />με τα μάτια της καρδιάς<br />η σιωπή μου σου μιλάει<br />μια χάρη σου ζητάει<br />ποτέ μην σταματάς<br /><br />μην ξεχνάς να μου γελάς<br />και αν στα σύννεφα μπλεχτείς<br />κάπου μέσα εκεί θα βρεις<br />την άκρη της κλωστής<br /><br />λες, τι μου λες, πως δεν έπρεπε να φύγουμε μαζί<br />μια στιγμή, σου θυμίζω πως το πρότεινες εσύ<br />κι εγώ μαγνήτης, να πηγαίνει όπου πας<br />κόλαση, παράδεισος, απλή υπόθεση για μας εδώ<br /><br />*με τα μάτια της καρδιάς<br />η σιωπή μου σου μιλάει<br />μια χάρη σου ζητάει<br />ποτέ μην σταματάς<br /><br />μην ξεχνάς να μου γελάς<br />και αν στα σύννεφα μπλεχτείς<br />κάπου μέσα εκεί θα βρεις<br />την άκρη της κλωστής&nbsp;</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-7141611249398343075?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-70538946425662304022011-02-19T20:54:00.001+02:002011-02-22T12:26:10.816+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Σήμερα γιορτάζω, Σήμερα γιορτάζουμε!!!<br /><br />Τότε ήταν Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 1999, ένα λεοφωρείο,<br />ένα καράβι, ένας προορισμός και δυο ψυχές με τις οποίες<br />δέθηκα!!<br /><br />Δεν είναι παρά μόνο μια ημερομηνία που όσοι <br />έχουν μάθει να δίνουν τα πάντα για το όνομα<br />μιας λέξης που ονομάζεται Φιλία απλά σιωπηλά<br />κρατάνε και κλείνουν τις στιγμές σε ημερομηνίες<br /><br /><br />Οι φίλοι είναι ο καθρέπτης της ψυχής σου...<br />Βρίσκεις δηλαδή στον άλλον "θρύμματα" ,<br />αλήθειες, ψείγματα που κι εσύ έχεις<br />ή ακόμα και αν δεν τα έχεις ανακαλύψει<br />σου βγαίνουν στην πορεία... στο πέρασμα<br />του χρόνου.... μέσα στην ψυχή σου..<br /><br />Η φιλία είναι όλα όσα όλοι έχουν γράψει...<br /><br />Για μένα είναι όλα εκείνα που έχουν γραφτεί<br />μα πάνω από όλα, όλα εκείνα που σε κάνει<br />ο άλλος να&nbsp; (συν)-αισθάνεσαι όταν βρίσκεται<br />δίπλα σου.... και δεν θα αρκεστώ ποτέ<br />στο λίγο.... πάντα έδινα το πολύ ...<br />μέσα στις χαρές αλλά και μέσα στις μπόρες...<br /><br />Κάποιες φορές μπορεί να πλήγωσα, άλλωστε<br />ένα τριαντάφυλλο δεν μπορεί να ξεχάσει την ιδιότητα<br />των "αγκαθιών" του και όταν πας με κάποιο τρόπο<br />να αγκαλιάσεις το διπλανό λουλούδι του κήπου, την ώρα<br />που το φυσάει ο άνεμος και το στέλνει προς τα εκεί...<br />έχει τη λαχτάρα να σφήξει τον άλλον στην αγκαλιά του<br />και δε σκέφτεται τα αγκαθάκια του...<br /><br />Κάποιες άλλες πάλι φορές μπορεί να με πληγώσατε...<br />Μα είναι 13 χρόνια πάντα θα υπάρχουν προστριβές<br />πάντα θα υπάρχουν "κακές" στιγμές ...<br />που ο ένας πληγώνει τον άλλον.<br /><br /><br />Δεν ξέρω αν πρέπει να αναφέρω πολλά...<br />μάλλον όχι ...<br /><br />Φέτος η τελετή θα είναι σεμνή...<br />Άλλωστε δεν έχω να προσφέρω τίποτα<br />λιγότερο και τίποτα περισσότερο<br />από ότι μέχρι τώρα πρόσφερα και προσφέρω<br />στις σχέσεις μου.... στη σχέση μας<br /><br /><div style="color: red;"><b>ΑΓΑΠΗ, ΨΥΧΗ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ,</b></div><div style="color: red;"><b>ΑΡΩΜΑ ΕΝΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ,</b></div><div style="color: red;"><b>ΤΗ ΣΙΩΠΗ .... , ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΓΕΛΙΟ,</b></div><div style="color: red;"><b>ΤΟ ΔΑΚΡΥ, Ο ΩΜΟΣ, ΤΟ ΞΕΣΠΑΣΜΑ,</b></div><div style="color: red;"><b>Η ΑΓΚΑΛΙΑ,&nbsp; ΤΟ "ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ,</b></div><div style="color: red;"><b>ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ",&nbsp; ΜΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΌΛΑ</b></div><div style="color: red;"><b>ΘΑ ΠΡΟΣΦΕΡΩ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ</b></div><div style="color: red;"><b>ΜΟΥ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΣΕ ΕΣΑΣ!</b></div><br />Θα είμαι για όσο εσείς ακόμα με θέλετε<br /><b><span style="color: red;">ΔΙΠΛΑ </span></b>σας, <b><span style="color: red;">ΚΟΝΤΑ </span></b>σας, όχι μόνο<br />για να σας συμβουλεύω αλλά για να<br /><div style="color: red;"><b>ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΙΩΠΕΣ</b></div><div style="color: red;"><b>ΜΑΣ .... </b></div><br /><br />Κάποτε <br />είχα γράψει ότι η <i style="color: red;"><u><b>Φιλία μου και η Αγάπη μου είναι</b></u></i><br /><div style="color: red;"><i><u><b>σπόρος που συνεχίζει να ανθίζει ... έτσι είναι!!!</b></u></i></div><br />Θα πω μόνο ευχαριστώ, για τα όσα έχω ζήσει ...<br />και για όσα θέλουμε όλοι μαζί να ζήσουμε<br />....από εδώ και πέρα...<br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/PlVJTUlhdHw" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/ouyNbDOEjPw" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/YssR1irlvxg" title="YouTube video player" width="640"></iframe><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/aM_ac1VstEY" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/tIwDKpEs3H0" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/7rBxs5nyxK8" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/KWQqLk5fQfk" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/A1pWy_h47xc" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/crcqL5J7Uug" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/IQeSarPfu1Q" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/-wfjPmDlCB0" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br /><br /><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/46kuFQTn5T4" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-7053894642566230402?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-50783493369793958612011-02-16T00:37:00.000+02:002011-02-16T00:37:44.969+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/6j0sAsi-Wg4" title="YouTube video player" width="480"></iframe><br /><br />Δεν έχεις ξεχάσει Ψυχή μου<br />Δεν έχεις ησυχάσει<br />Και κάθε βράδυ<br />τέτοια ώρα<br />Τρέχεις σε δρόμους<br />από χώμα στρωμένους<br />Σκοντάφτεις<br />πέφτεις<br />σηκώνεσαι<br />πονάς<br />Συνεχίζεις<br />Πέφτεις<br />Σηκώνεσαι<br />Η καρδιά σταματά<br />το σώμα νεκρώνει<br />μα εσύ <b><span style="color: red;">Συνεχίζεις</span></b><br />Ο δρόμος δεν είναι<br />στρωμένος με <b style="color: red;">ροδοπέταλα</b><br />το ξέρεις χρόνια...<br />Κλείσε τα μάτια<br />και μη <b><span style="color: blue;">Φοβάσαι</span></b><br />είμαι <b style="color: #444444;"><u>και πάλι εδώ</u></b><br />να σε οδηγήσω<br />από το <b style="color: black;">Σκοτάδι</b><br />στο <u><b style="color: #a64d79;">Φως</b></u>!!!<br /><br />Προχωράμε μαζί..<br />Καλό σου Βράδυ<br />Ψυχή μου!<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-5078349336979395861?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-44500698474396682992011-02-13T20:30:00.001+02:002011-02-13T20:50:34.123+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-45Q5G7ciRDk/TVgn6nM1QMI/AAAAAAAAAKo/zl0kC0z0m5c/s1600/Invisible-Hand-672.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="295" src="http://1.bp.blogspot.com/-45Q5G7ciRDk/TVgn6nM1QMI/AAAAAAAAAKo/zl0kC0z0m5c/s320/Invisible-Hand-672.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><br />Ξύπνησα μέσα από το όνειρο....<br />Πήρα μια φαλτσέτα και άρχισα<br />να κόβω... να κόβω τις ανάσες μου<br />τις σκέψεις και τα σύννεφα<br />που είχαν ακόμα μείνει<br />από τ'όνειρο..<br /><br />Δεν ήθελα τα μάτια<br />να ξαναδακρύσουν<br />να σηκωθώ από<br />τον εφιάλτη μου..<br /><br />Εφιάλτης... ένας άγριος<br />με σκουρόχρωμο δέρμα<br />μαύρα ρούχα,<br />μακριά μαύρα μαλλιά<br />με σκληρά χαρακτηριστικά<br /><br />Είχε πάρει την μιλιά μας..<br />Έβλεπα τη ζωή από ψηλά..<br />μέσα σε ένα αμφιθέατρο<br />να μιλάμε αλλά να μην ακούμε<br />ουτε εσύ αλλά ούτε κι εγώ<br />τις φωνές μας....<br /><br />Πανικός! Ουρλιαχτά,<br />μα εσύ χωρίς ταραχή<br />απλά γελούσες<br />έπνιγες τον πανικό μου<br />στο γέλιο σου<br /><br />Δεν το άκουγα...<br />ήταν λες κι έβλεπα<br />βουβή ταινία<br />αλλά<br />άστραφτες!!<br />από χαρά...<br /><br />Τελικά, εσύ κι εγώ<br />ήμασταν το ίδιο<br />άτομο...<br />Και λέω δε μπορεί<br />υπάρχει τρόπος<br />να ξεφύγω από όλο αυτό<br />το παράλογο...<br /><br />Είπα θα φωνάξω<br />θα φωνάξω δυνατά!<br />Έβγαλα κραυγή<br />και με μιας<br />ο πανικόβλητος εαυτός<br />έγινε χιλιάδες μικροί κόκκοι<br />μικροί εαυτοί σκορπισμένοι<br />στο έδαφος!!<br /><br />Για πρώτη φορά<br />έκλαψα και το κλάμα<br />το άκουγα, το ένιωθα<br />μέσα στον ύπνο μου!<br /><br />Με ξύπνησε ένα χέρι...<br />ένα αόρατο χέρι...<br />μια αόρατη μορφή...<br />"μη κλαις! πάει πέρασε"<br />ήταν η μορφή σου ...<br /><br />δύο ονειρα μέσα σε ένα<br />και τότε ξύπνησα...<br />είδα την λιακάδα να μου κλείνει<br />το μάτι... και την μορφή σου<br />και είπα θα το τολμήσω...<br /><br />Καλά έκανα?<br />Αόρατα είσαι εκεί ... δίπλα<br />Αόρατα είμαι εκεί .. Δίπλα<br />Αόρατα είμαστε κοντά...<br />τι κι αν δεν αγκαλιαζόμαστε<br />τι κι αν δεν περνάμε τα<br />χέρια στους ώμους<br />μου αρκεί που αόρατα...<br />είμαστε δίπλα δίπλα ...<br /><br />Καλό δρόμο, να έχεις!!! <br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-4450069847439668299?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-59441351672309767632011-02-11T00:53:00.001+02:002011-02-11T17:05:38.573+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-jIqFe1twiSA/TVRsWfjVIvI/AAAAAAAAAKc/WwT8CchDj90/s1600/sexandcity1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-jIqFe1twiSA/TVRsWfjVIvI/AAAAAAAAAKc/WwT8CchDj90/s1600/sexandcity1.jpg" /></a></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Η ζωή μας περιβάλλεται από λαμπερές βραδιές, ανάμεσα σε φίλους και φίλες. Που όλοι απλά προσπαθούν να βρουν αυτό το κάτι που θα τους αλλάξει μια και καλή τη ζωή. Και όλα γυρνάνε γύρω από το <span lang="EN-US">Sex</span>. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Η ταινία και τα σήριαλ έχουν επηρεάσει κατά πολύ την καθημερινότητα μας. Όλοι προσπαθούμε να αναβιώσουμε τις ζωές των πρωταγωνιστριών ενός έργου… ή το έργο είναι γραμμένο από τις ζωές κάποιων φίλων? <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Οι φίλες η μία μετά την άλλη έκαναν τις επιλογές τους και κατέληξαν σε αυτό που ήθελαν από τη ζωή τους. <span lang="EN-US">Glamour</span>, <span lang="EN-US">Fabulous</span><span lang="EN-US"> </span>και <span lang="EN-US">Sex</span>, σε μια πόλη, που άλλοτε ήταν η Νέα Υόρκη και άλλοτε μια επαρχιακή πόλη σε κάποια γωνιά του πλανήτη. Όλα γυρισμένα και τακτοποιημένα με τα μάτια ενός σκηνοθέτη που άλλοτε είναι η ίδια η ζωή μας κι άλλοτε ο σκηνοθέτης μιας ταινίας.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Φίλες με τις δικές τους ανησυχίες που πάντα όμως η μία έχει την άλλη στις καλές και στις άσχημες στιγμές της ζωής τους. <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Φίλες που γνωρίστηκαν πριν χρόνια. Σχεδόν πάντα μαζί, σχεδόν πάντα να τρώνε να πίνουμε, να μεθάνε, να αγαπάνε, να ερωτεύονται, να πληγώνουν και να πληγώνονται, να μισούν, να παρεξηγούν, να παρεξηγούνται, μα πάνω απ’ όλα είχαν η μια την άλλη. Και ήξεραν να συγχωρούν και να αγαπάνε ότι κι αν συμβεί στη ζωή τους.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Το μεγάλο θέμα ήταν πάντα αυτός ο <span lang="EN-US">Mr</span>. <span lang="EN-US">Big</span>, που η κάθεμια περίμενε να της χτυπήσει την πόρτα… Τον βρήκαν, και αυτό είναι το πιο ευτυχισμένο τέλος γιατί τελικά το παραμύθι της σταχτοπούτας τελείωσε με την ευχή: «..κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα».<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Παραμύθια και κατά πόσο τα παραμύθια μας έχουν επηρεάσει στις ζωές μας? <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Πάντα δεν υπήρχε κι εκεί το καλό , το άσχημο, η αγάπη, ο φθόνος, η ζήλια, η φιλία, ο καλός πρίγκιπας, και η καλή νεράιδα μα και δράκος και η κακιά μάγισσα? <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Τα παραμύθια βγήκαν από τους μύθους της ζωής? Ή η ζωή βγήκε από τα μύθους των παραμυθιών?<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Πόσο πολύ μας επηρεάζει η ζωή των 4 φίλων και κατά πόσο με κάποια από τους χαρακτήρες ταυτιζόμαστε? <o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Κατά πόσο δεν έχουμε ζήσει ανάλογες ιστορίες στις ζωές μας με φίλες που ήταν μαζί και ακολούθησαν κατά ένα τρόπο, μια παρόμοια ζωή με τις πρωταγωνίστριες της σειράς?<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Κατά πόσο κάποιος θα ήθελε να γεμίσει τη μοναξιά του φίλου του, μια ημέρα που απλά του είπε δεν είμαι καλά και βρισκόταν στην άλλη άκρη της πόλης αλλά το έκανε στο τέλος?<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Κατά πόσο κάποιος θα ήθελε να σπάσει το τηλέφωνο να βρει το φίλο του, για να δει αν είναι καλά, μετά από μια αποτυχία σε μια σχέση του, ή σε έναν γάμο?<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Κατά πόσο το ενδιαφέρον πλέον αγγίζει τα όρια της «κινηματογραφικής μας καριέρας», και όσο «πουλάμε» δίνουμε ενδιαφέρον σε αυτό που αποκαλούμε &nbsp;«φίλος»?<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Το θέμα δεν είναι να ταυτιστούμε με το τι αποκαλούν οι αστέρες τι είναι φιλία και πως κάποιες φίλες ξεπερνούν τα εμπόδια από τις ζωές τους.. το θέμα είναι να ξέρεις ότι έχοντας κάνει φίλους από καρδιάς στη ζωή σου, δεν περιμένεις κανένα έργο και καμία υπογραφή ή καμία επιβεβαίωση από κανέναν ότι αυτό που αισθάνεσαι για τους ένα δυο τρεις φίλους σου είναι αισθήματα που πρώτα είχαν αντίκρισμα στα φύλλα της καρδιάς σου κι έπειτα, στο τι <span lang="EN-US">prestige</span><span lang="EN-US"> </span>έχει να σου προσφέρει ο κάθε φίλος σου. Που στην αληθινή φιλία το <span lang="EN-US">prestige</span><span lang="EN-US"> </span>&nbsp;εκμηδενίζεται από το λεξιλόγιο σου.<o:p></o:p></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;">Το θέμα δεν είναι να ταυτιστείς με κάποιον το θέμα είναι να είσαι εσύ εκείνος/νη που θα γραφτεί το επόμενο επεισόδιο του δικού σου έργου της δικής σου ταινίας… Κι ας θέλεις να την ονομάσεις με τον ίδιο τίτλο που ηχεί και όμορφα αλλά και λαμπερά… <span lang="EN-US">Sex and the City!!!<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span lang="EN-US"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-fDW5f3olLiE/TVRsPFwdT7I/AAAAAAAAAKY/GeW4nFn2kCc/s1600/sexandcity.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-fDW5f3olLiE/TVRsPFwdT7I/AAAAAAAAAKY/GeW4nFn2kCc/s1600/sexandcity.jpg" /></a></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span lang="EN-US"><br /></span><br />p.s. Κανένα prestige δεν κατάφερε να αλλοιώσει καμία προσωπικότητα και κανέναν φίλο... Όσοι έβαλαν και ζύγισαν τις οποιεσδήποτε σχέσεις τους με το τι τους ταιριάζει στη παρούσα αλλαγή της ζωής τους, τους έχασαν απλά .... χωρίς κανένα λόγο... Γι αυτό σας λέω....Αγαπάτε με τα μάτια της Καρδιάς, εμπιστεύεστε με αυτήν, κι αν καμιά φορά κάνει και λάθος, ε καρδιά την είπαν... πότε έχει καρδιοχτύπια, πότε βραδυκαρδίες και πότε ταχυπαλμίες...κάπου λοιπόν σε ένα χτύπο πάνω ή κάτω έχει δικαίωμα να κάνει και λάθος.<br /><br />Το ομορφότερο πράγμα πάντως τουλάχιστον για μένα είναι, όταν οι φίλοι σου, σου ετοιμάζουν ευχάριστες εκπλήξεις.... που τότε η καρδιά κάνει σα τρελή...τα χέρια τρέμουν, μια περίεργη ταραχή, που σε κυριεύει... γιατί... τότε οι χτύποι της καρδιάς, εναρμονίζονται με τα συναισθήματα της στιγμής.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-5944135167230976763?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-55908352646730501772011-02-10T21:17:00.001+02:002011-02-11T12:30:00.795+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">ΝΑ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΜΟΥ! ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΠΛΟ:ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΚΑΛΑ. ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΔΕΝ ΤΗ ΒΛΕΠΟΥΝ. <br /><br />Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟΛΑ ΣΤΗ ΛΟΓΙΚΗ.<br />&nbsp;ΤΙ ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΕΙ "ΘΑΥΜΑΖΩ"? <br />ΤΟ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΑΟΡΑΤΟ... <br /><u><strong>ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΠΟΤΕ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΟ ΕΧΕΙ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗ ΣΗΜΑΣΙΑ... "ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΕΡΓΟΙ" ΣΚΕΦΤΗΚΕ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ. </strong></u><br />ΗΜΟΥΝΑ ΟΜΩΣ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ Ν'ΑΓΑΠΑΩ.. <br />ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΚΡΙΝΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΑ ΛΟΓΙΑ... <br />ΣΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ Τ'ΑΣΤΕΡΙΑ?... <br /><strong><u>ΓΥΡΕΥΩ ΦΙΛΟΥΣ... ΑΣ ΓΙΝΟΥΜΕ ΦΙΛΟΙ,ΕΙΜΑΙ ΜΟΝΟΣ,ΕΙΠΕ.</u></strong>&nbsp;<br />ΤΙ ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΕΙ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΑ?ΕΙΠΕ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ. <br /><br /><u><strong>ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΙΤΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ..</strong></u> <br /><br /><u><strong>ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ.ΘΑ ΕΧΕΙΣ ΟΡΕΞΗ ΝΑ ΓΕΛΑΣΕΙΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ...</strong></u> <br /><br />ΕΠΕΣΕ ΜΑΛΑΚΑ,ΟΠΩΣ ΠΕΦΤΕΙ ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ.ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ,ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ Η ΑΜΜΟΣ. <br /><br />ΗΤΑΝ ΓΛΥΚΟΠΙΟΤΟ ΣΑΝ ΓΙΟΡΤΗ. <br /><u><strong>ΟΛΟΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΣΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΥΠΗΡΞΑΝ ΠΑΙΔΙΑ.(ΛΙΓΟΙ ΟΜΩΣ ΤΟ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ)</strong></u> <br /><br />ΚΑΙ ΤΗ ΝΥΧΤΑ Μ'ΑΡΕΣΕΙ Ν'ΑΚΟΥΩ Τ'ΑΣΤΕΡΙΑ.ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΠΕΝΤΑΚΟΣΙΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΚΑΜΠΑΝΑΚΙΑ. <br /><br /><strong><u>ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΠΑΡΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ. </u></strong><br /><br /><u>ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΠΡΙΓΚΙΠΑ ΠΑΝΩ ΣΕ ΣΟΒΑΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ. </u><br /><br /><u><strong>Η ΑΛΕΠΟΥ ΣΩΠΑΣΕ ΚΑΙ ΚΟΙΤΑΞΕ ΩΡΑ ΠΟΛΛΗ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΠΡΙΓΚΙΠΑ:"ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ...ΕΞΗΜΕΡΩΣΕ ΜΕ", ΕΙΠΕ. ΕΤΣΙ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΕΞΗΜΕΡΩΣΕ ΤΗΝ ΑΛΕΠΟΥ.... </strong></u><br /><br />ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΕΣ... <br /><br /><u>ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΕΚΡΥΒΕ ΕΝΑ ΜΥΣΤΙΚΟ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟΥ.. </u><br /><br />ΑΠΟΨΕ ΚΛΕΙΝΕΙ ΧΡΟΝΟΣ. ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΜΟΥ ΘΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΟΠΟΥ ΕΠΕΣΑ ΠΕΡΣΙ.. <br /><br />ΑΝ ΑΓΑΠΑΣ ΕΝΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ,ΝΙΩΘΕΙΣ ΓΛΥΚΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΟΤΑΝ ΚΟΙΤΑΖΕΙΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ. ΟΛΑ Τ'ΑΣΤΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΙΣΜΕΝΑ. ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΜΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΕΝΑ ΑΝΑΜΕΣΑ Σ'ΟΛΑ Τ'ΑΣΤΕΡΙΑ. ΕΤΣΙ ΘΑ ΣΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΚΟΙΤΑΖΕΙΣ ΟΛΑ ΤΑΣΤΕΡΙΑ...<br /><br /><u>ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΦΙΛΟΙ ΣΟΥ...ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΤΟ ΤΟΠΟ ΣΟΥ, ΕΙΠΕ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΟΥΝ 5 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΚΗΠΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΕΚΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΓΥΡΕΥΟΥΝ..</u><br /><br /><u><strong>ΕΙΝΑΙ ΛΥΠΗΡΟ ΝΑ ΞΕΧΝΑΣ ΕΝΑ ΦΙΛΟ. ΔΕΝ ΤΥΧΑΙΝΕΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΕΝΑ ΦΙΛΟ.</strong></u> <br /><br /><u><strong>ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥ ΠΡΙΓΚΙΠΑ ΥΠΗΡΧΑΝ ΟΠΩΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΛΑΝΗΤΕΣ, ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΚΑΚΑ ΦΥΤΑ. ΕΠΟΜΕΝΩΣ, ΚΑΛΟΙ ΣΠΟΡΟΙ ΚΑΛΩΝ ΦΥΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΚΟΙ ΣΠΟΡΟΙ ΚΑΚΩΝ ΦΥΤΩΝ. ΟΜΩΣ ΟΙ ΣΠΟΡΟΙ ΔΕ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ. ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΜΕΧΡΙΣ ΟΤΟΥ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ, ΣΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΘΟΥΜΕΝΑ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙ...ΤΕΝΤΩΝΕΤΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΣΠΡΩΧΝΕΙ ΔΕΙΛΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ,ΑΚΑΚΟ ΚΛΑΡΑΚΙ..</strong></u><br /><br />ΞΕΡΕΙΣ ΑΜΑ ΝΙΩΘΕΙΣ ΠΟΛΥ ΛΥΠΗΜΕΝΟΣ, ΑΠΟΖΗΤΑΣ ΤΑ ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑΤΑ...<u><strong>ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΜΥΣΤΗΡΙΑ Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΔΑΚΡΥΩΝ</strong></u>...ΝΙΩΘΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΛΙΓΟ ΜΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ...<u><strong>ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΙΩΘΕΙΣ ΜΟΝΟΣ, ΕΙΠΕ ΤΟ ΦΙΔΙ</strong></u>.ΕΙΣΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΖΩΟ,ΤΟΥ ΕΙΠΕ ΣΤΟ ΣΤΕΛΟΣ, ΛΙΓΝΟ ΣΑΝ ΔΑΧΤΥΛΟ...ΟΜΩΣ ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΑΓΝΟΣ ΚΙ ΕΡΧΕΣΑΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ...<br /><br />ΤΑ ΑΓΚΑΘΙΑ ΔΕ ΧΡΗΣΙΜΕΥΟΥΝ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ,ΕΙΝΑΙ ΣΚΕΤΗ ΚΑΚΙΑ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ. <br /><br />ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΓΑΠΑΕΙ ΕΝΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ,ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΣΤΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ, ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ, ΑΥΤΟ ΦΤΑΝΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΟΤΑΝ ΤΑ ΚΟΙΤΑΖΕΙ.<br /><br /><u><strong>ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΕΙ ΤΟΣΟ &nbsp;ΕΝΤΟΝΑ ΣΕ ΤΟΥΤΟ ΤΟΝ ΚΟΙΜΙΣΜΕΝΟ ΜΙΚΡΟ ΠΡΙΓΚΙΠΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΙΣΤΗ ΤΟΥ ΣΕΝΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙ, ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΚΟΝΑ ΕΝΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ ΠΟΥ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΣΑΝ ΤΗ ΦΛΟΓΑ ΕΝΟΣ ΛΥΧΝΟΥ, ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΟΤΑΝ ΚΟΙΜΑΤΑΙ....&nbsp;</strong></u></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-5590835264673050177?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-67010328419730453612011-02-04T10:24:00.000+02:002011-02-04T10:24:04.642+02:00<iframe width="425" height="344" src="http://www.youtube.com/embed/-YxOlRKSdZg?fs=1" frameborder="0" allowfullscreen=""></iframe><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-6701032841973045361?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-48042872158431637182011-02-01T13:38:00.000+02:002011-02-01T13:38:52.363+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Πήρε την κούπα με τον καφέ, τράβηξε τις κουρτίνες να μπει λίγο φως, και άνοιξε την μπαλκονόπορτα να μπει καθαρός αέρας.<br /><br /><br /><br /><br />Πήρε τα τσιγάρα από την τσάντα της, που την βρήκε παρατημένη εκεί σε μια γωνιά με τα χιλιάδες κομματιασμένα όνειρα, στο πάτωμα του σαλονιού. <br /><br /><br /><br />Προς στιγμήν, δεν ήθελε να σκέφτεται τίποτα από ότι είχε γίνει, απλά ήθελε να μείνει λίγο μόνη. Κι τότε θυμήθηκε ότι ήταν Παρασκευή και ότι σε μισή ώρα έπρεπε να ετοιμαστεί για να πάει στη δουλειά της. Έτσι όμως όπως αισθανόταν το μόνο που δεν ήθελε ήταν να πάει στη δουλειά. Πήρε αμέσως τηλέφωνο τη γραμματέα της, μιας και ήταν διευθύντρια Μάρκετινγκ στην εταιρεία που δούλευε και της είπε ότι αρρώστησε και να της ακυρώσει όλα τα ραντεβού που είχε προγραμματίσει με τους πελάτες της.<br /><br /><br /><br />Αυτή τη χειμωνιάτικη λιακάδα, ήθελε να την απολαύσει στη φύση, και να ξεφύγει από τις εικόνες του σπιτιού. Χωρίς δεύτερη σκέψη, φόρεσε τις φόρμες της, τα αθλητικά, πήρε τα κλειδιά του αυτοκινήτου της και έκλεισε την πόρτα του σπιτιού πίσω της. Κάλεσε το ασανσέρ αλλά είδε ότι αργούσε, και λες και η ημέρα θα τελείωνε και οι εικόνες του σπιτιού θα τρυπούσαν από τους τοίχους να την κυνηγήσουν, άρχισε να κατεβαίνει γρήγορα τις σκάλες. Μπήκε στο αυτοκίνητό της, έβαλε μπρος πάτησε το γκάζι και άρχισε να τρέχει, για να βρει διέξοδο στο αγαπημένο της μέρος. Λες και είχε βάλει τον αυτόματο πιλότο, σε λίγη ώρα είχε φτάσει στο Σούνιο, και αγνάντευε τη λιακάδα και τη θάλασσα.<br /><br /><br /><br />Άναψε τσιγάρο και ρούφηξε τον καπνό με τόση δύναμη λες και ήθελε να γεμίσει το μέσα κόσμο της με ένα σύννεφο νικοτίνης μήπως και έκαιγε ή αλλοίωνε όλα εκείνα που την έπνιγαν.<br /><br />Το βλέμμα της είχε χαθεί στο απέραντο κενό που η θάλασσα της δημιουργούσε. Αισθανότανε το κύμα μου αγκάλιαζε την ακροθαλασσιά, να της φέρνει τις καλές στιγμές και να παίρνει μέσα της, τις άσχημες. Ένα τσουνάμι συναισθημάτων σηκώθηκε από μέσα της και τα μάτια της μονομιάς άρχισαν να βουρκώνουν και να βγαίνει ξανά ο λυγμός στην επιφάνεια. Με το μυαλό κομματιασμένο ήθελε να φύγει, ήθελε να πέσει μέσα στη παγωμένη θάλασσα και να μην αισθάνεται τίποτα παρά μόνο την ανάσα της να κόβεται σιγά σιγά από το παγωμένο νερό. Ήταν στη στεριά κι όμως αισθανόταν ότι πνιγόταν. Πνιγόταν στα συναισθήματά της και δεν μπορούσε να βρει διέξοδο, ο λυγμός όλο και δυνάμωνε και ξαφνικά έβγαλε μια δυνατή κραυγή. Κραυγή πόνου, λύπης, θλίψης, κραυγή αγωνίας, λαχτάρας και αγάπης αλλά και ενός έρωτα που χτες βράδυ αισθάνθηκε πως είχε πια τελειώσει και από την άλλη πάλι όχι. Τον ήθελε τόσο πολύ που όμως δεν ήξερε πια τι ήταν αυτό που ειλικρινά ήθελε τον Αντώνη, που είχε γνωρίσει ? ή τον Αντώνη που της αποκαλύφθηκε χτες βράδυ? <br /><br /><br /><br />Προσπαθούσε να τα βάλει όλα σε μια σειρά και η ζωή της τα τελευταία χρόνια πέρασε σα ταινία από μπροστά της. Μάταια όμως όλο και βυθιζόταν πιο πολύ στο χάος των σκέψεών της. Είχε αρχίσει η υγρασία της θάλασσας να της προκαλεί ρίγη στο σώμα της, ο ήλιος είχε δειλά - δειλά αρχίσει να δύει. <br /><br /><br /><br />Τέσσερις ώρες είχαν περάσει μπροστά στη θάλασσα, σαφώς λίγο πιο ήρεμη αλλά μπερδεμένη στο μυαλό της. Αισθανόταν το κουβάρι της ζωής της ότι τυλιγόταν πιο πολύ γύρω της. Έτσι σκέφτηκε να πάρει τη καλύτερή της φίλης. Έπρεπε σε κάποιον να μιλήσει. Ήθελε απλά να ακούσει μια άλλη φωνή να σπάσει τη μονοτονία των σκέψεων της.<br /><br />- Έλενα!! Περίμενε λίγο … μη κλήσεις … Συγνώμη, μόλις με πέτυχες στο σουπερ μάρκετ, φορτωμένη με ψώνια.. Με πρόλαβες..Τι κάνεις? Θα σε έπαιρνα τηλέφωνο να ερχόσουν για φαγητό το βράδυ..<br /><br />- …. Προσπαθούσε να βρει λόγια … αλλά τα δάκρυα δεν την άφηναν… <br /><br />- Έλα με ακούς?... Έλενα?!?!.. Μίλα μου τι έχεις? Τι έγινε?<br /><br />- Ναι, Καλά … δηλαδή Άννα, δεν είμαι καλά… Ο Αντώνης..!!!<br /><br />- Τι έγινε κορίτσι μου, .. τι ο Αντώνης? … σε παρακαλώ μη κλαις και εξήγησέ μου… τι έπαθες, τι έπαθε ο Αντώνης..?!?!<br /><br />- Δεν έπαθε κάτι καλά είναι … βρεθήκαμε…. <br /><br />- Βρεθήκατε? <br /><br />- Ναι … <br /><br />- Ε, και τι έγινε?... κορίτσι μου σε παρακαλώ , πες μου … καταρχήν που είσαι? <br /><br />- Στο Σούνιο…έχω έρθει στη παραλία.<br /><br />- Πότε βρεθήκατε? <br /><br />- Χτες το μεσημέρι…αλλά καταλήξαμε όλη την υπόλοιπη ημέρα μαζί ..<br /><br />- Μάλιστα… προσπάθησε να με ακούσεις… είσαι σε θέση να οδηγήσεις? Να έρθω να σε πάρω?<br /><br />- Νομίζω ναι δεν θα τρέχω …<br /><br />- Έλα από το σπίτι <br /><br />- θα προσπαθήσω να έρθω… όχι δεν χρειάζεται να έρθεις<br /><br />- Ωραία θα σε περιμένω… εντάξει… θα τα πούμε όλα από κοντά… θα μου εξηγήσεις και θα βρούμε την άκρη. Δεν είσαι μόνη σου.<br /><br />- Εντάξει θα έρθω.<br /><br />- Σε περιμένω… και να προσέχεις στο δρόμο. <br /><br />Η Έλενα και η Άννα ήταν χρόνια φίλες. Ήταν δυο αντίθετοι χαρακτήρες, που όμως ήταν παρορμητικοί στον τρόπο που εξέφραζαν τα συναισθήματά τους και αυτό ίσως να ήταν και ένα κοινό στοιχείο που τις έδεσε και η μια εμπιστευόταν την άλλη. Πολλές φορές η σχέση τους είχε δοκιμαστεί κατά το παρελθόν, όμως οι ζαριές της ζωής, πότε ντόρτια και πότε εξάρες ,σε όλους τους τομείς, τις έδεναν ακόμα περισσότερο. <br /><br />Η Έλενα σε μια ώρα είχε φτάσει στο σπίτι της Άννας. Με το που άνοιξε την πόρτα του σπιτιού της η Έλενα έπεσε στην αγκαλιά της με αναφιλητά. Δεν την άφησε να της πει τίποτα… Απλά την πήρε αγκαλιά και την άφησε να ξεσπάσει… άλλωστε είχαν όλη τη βραδιά μπροστά τους να της εξηγήσει τι είχε συμβεί.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4367898898783076129-4804287215843163718?l=faretalegonebad.blogspot.com' alt='' /></div>ΜοναδικήΤριανταφυλλιάhttp://www.blogger.com/profile/00314278287016836149noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4367898898783076129.post-67046966500129151992011-01-31T01:16:00.000+02:002011-01-31T01:16:05.954+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><br />Μια μέρα, ένας σοφός Ινδός έκανε την παρακάτω ερώτηση στους μαθητές του: <br /><br />«Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;» <br /><br />«Γιατί χάνουν την ηρεμία τους» απάντησε ο ένας.<br /><br />«Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν παρότι ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους;» ξαναρωτά ο σοφός.<br /><br />«Ξεφωνίζουμε, όταν θέλουμε να μας ακούσει ο άλλος». είπε ένας άλλος μαθητής. <br /><br />Και ο δάσκαλος επανήλθε στην ερώτηση: «Μα τότε δεν είναι δυνατόν να του μιλήσει με χαμηλή φωνή;»<br /><br />Διάφορες απαντήσεις δόθηκαν αλλά… καμιά δεν ικανοποίησε τον δάσκαλο. «Ξέρετε γιατί ουρλιάζουμε κυριολεκτικά όταν είμαστε θυμωμένοι; Γιατί όταν θυμώνουν δυο άνθρωποι, οι καρδιές τους απομακρύνονται πολύ. Και για να μπορέσει ο ένας να ακούσει τον άλλο θα πρέπει να φωνάξει δυνατά, για να καλύψει την απόσταση. Όσο πιο οργισμένοι είναι, τόσο πιο δυνατά θα πρέπει να φωνάξουν για ν’ ακουστούν.<br /><br />Ενώ αντίθετα τι συμβαίνει όταν είναι ερωτευμένοι; Δεν έχουν ανάγκη να ξεφωνίσουν, κάθε άλλο, μιλούν σιγανά και τρυφερά. Γιατί; Επειδή οι καρδιές τους είναι πολύ πολύ κοντά. Η απόσταση μεταξύ τους είναι ελάχιστη. Μερικές φορές είναι τόσο κοντά που δεν χρειάζεται ούτε καν να μιλήσουν... παρά μονάχα ψιθυρίζουν. Και όταν η αγάπη τους είναι πολύ δυνατή δεν είναι αναγκαίο ούτε καν να μιλήσουν, του